suplementy diety bez tajemnic

ATOM HULK creatine stack

ATOM HULK creatine stack w formie Proszek zawiera w sk艂adzie Acesulfam k, Sukraloza, Tauryna, chlorowodorek kreatyny, Jab艂czan kreatyny, cytrynian kreatyny. Ten suplement diety zg艂oszono do rejestracji w roku 2019. Jego status w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety ATOM HULK creatine stack zosta艂 wyprodukowany przez Regnum Milk Magdalena Suliga, oraz zg艂osi艂a go do rejestracji firma ATOM MUSCLE BART艁OMIEJ D臉BIEC.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Acesulfam k, Sukraloza, Tauryna, chlorowodorek kreatyny, Jab艂czan kreatyny, cytrynian kreatyny
    Forma: Proszek
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2019
    Producent: Regnum Milk Magdalena Suliga
    Rejestruj膮cy: ATOM MUSCLE BART艁OMIEJ D臉BIEC
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    acesulfam k - Acesulfam K, acesulfam potasowy (艂ac. Acesulfamum kalicum), E950 鈥 heterocykliczny zwi膮zek chemiczny stosowany jako s艂odzik (oko艂o 150 razy s艂odszy od sacharozy). Wzmacnia te偶 smak i zapach. Jest wydalany w postaci niezmienionej. W temperaturze pokojowej zwi膮zek ten wyst臋puje w postaci bia艂ych kryszta艂贸w, rozpuszczalnych w wodzie. Odporny na temperatur臋 sterylizacji oraz pieczenia chleba. Szybko wywo艂uje kr贸tkotrwa艂e odczucie s艂odko艣ci. Dzia艂a synergistycznie z innymi syntetycznymi substancjami s艂odz膮cymi. Z poliolami daje s艂odycz zbli偶on膮 do cukru. Nie stwarza zagro偶e艅, szybko ulega biodegradacji[potrzebny przypis]. Na temat szkodliwo艣ci jego spo偶ycia istniej膮 kontrowersje. Po przeprowadzeniu test贸w na toksyczno艣膰 i rakotw贸rczo艣膰 acesulfam zosta艂 zarejestrowany przez Komisj臋 Europejsk膮 i ameryka艅sk膮 Agencj膮 呕ywno艣ci i Lek贸w, a wi臋c dopuszczony do obrotu na terenie Unii Europejskiej i Stan贸w Zjednoczonych (przy czym jego obecno艣膰 w produkcie 偶ywno艣ciowym musi by膰 wyra藕nie zaznaczona na etykiecie). Niekt贸rzy naukowcy twierdz膮 jednak, 偶e testy bezpiecze艅stwa u偶ycia tego zwi膮zku nie zosta艂y przeprowadzone prawid艂owo i acesulfam wymaga dalszych bada艅. W 2014 roku potwierdzono, 偶e mo偶e doj艣膰 do alergii na ten zwi膮zek oraz inne zawieraj膮ce siark臋 na +VI stopniu utlenienia, w tym tauryn臋 i disulfiram. Alergie te wyst臋puj膮 r贸wnolegle. W du偶ych ilo艣ciach mo偶e pogorszy膰 pami臋膰, hamowa膰 glikoliz臋, a to ostatnie prowadzi do wyczerpania zasob贸w ATP, zatem i niedobor贸w energetycznych. Aktywowany przez acesulfam K szlak metaboliczny prowadzi do wzrostu st臋偶enia glukozy we krwi, jednak tylko w chwili, gdy by艂o ono ju偶 w niej wysokie (w przeciwnym wypadku st臋偶enie glukozy si臋 nie zmienia).

    sukraloza - Sukraloza (C12H19Cl3O8) 鈥 pochodna sacharozy, w kt贸rej trzy grupy hydroksylowe zosta艂y podstawione atomami chloru. Jest stosowana jako s艂odzik nie dostarczaj膮cy do organizmu kalorii, gdy偶 nie jest przeze艅 metabolizowany. Na rynku spo偶ywczym dystrybuowana pod nazw膮 handlow膮 Splenda; produkt ten zawiera 1,1% sukralozy oraz maltodekstryn臋 i glukoz臋 jako wype艂niacze. Sukraloza jest ok. 600 razy s艂odsza od zwyk艂ego cukru. Jest bardziej uniwersalna w u偶yciu od innego, powszechnie stosowanego s艂odzika 鈥 aspartamu, gdy偶 jest trwa艂a w szerszym zakresie temperatury i pH. Dzi臋ki temu mo偶na j膮 stosowa膰 r贸wnie偶 w wyrobach piekarniczych i kwa艣nych napojach. Podobn膮 trwa艂o艣膰 termiczn膮 i pH wykazuj膮 stewiozydy 鈥 s艂odkie zwi膮zki zawarte w ro艣linie stewia. Sama sukraloza nie jest szkodliwa, ale rozk艂ada si臋 na zwi膮zki, kt贸re s膮 szkodliwe dla organizmu ludzkiego: chloroglukoz臋 i chlorofruktoz臋. S膮 one toksyczne, ale w wi臋kszych ilo艣ciach ni偶 te, kt贸re znale藕膰 mo偶na w produktach spo偶ywczych. Oko艂o 20% sukralozy rozk艂ada si臋 w organizmie, reszta zostaje wydalona w niezmienionej postaci. W roku 2008 Mohamed B. Abou-Donia i wsp贸艂pracownicy opublikowali wyniki bada艅 s艂odzika Splenda na szczurach, z kt贸rych wynika艂o, 偶e sukraloza nawet w ilo艣ciach mniejszych ni偶 ADI = 5 mg/kg dziennie wykazuje szkodliwe dzia艂anie na organizm. Badania te zosta艂y skrytykowane w roku 2009 przez naukowc贸w powi膮zanych z McNeil Nutritionals, dystrybutorem s艂odzika, oraz przez panel 9 ekspert贸w powo艂anych przez McNeil Nutritionals. W pracach krytycznych zarzucono istotne braki metodologiczne, niedostateczne udokumentowanie wyci膮gni臋tych wniosk贸w oraz ich sprzeczno艣膰 z innymi badaniami. Obie strony sporu podtrzyma艂y swoje stanowisko w listach do wydawcy czasopisma Regulatory Toxicology and Pharmacology opublikowanych w roku 2012. Sukraloza zosta艂a dopuszczona do u偶ycia po raz pierwszy w Kanadzie, w 1991 roku kolejnym krajami, kt贸re dopu艣ci艂y j膮 do u偶ycia by艂y: Australia (1993), Nowa Zelandia (1996), USA (1998), Wielka Brytania (2003) i ca艂a Unia Europejska (2004). Do 2005 roku sukraloza zosta艂a dopuszczona do u偶ycia w ponad 40 krajach na 艣wiecie. Oznaczana na produktach spo偶ywczych kodem E955. Sukraloza zosta艂a po raz pierwszy otrzymana w 1976 roku przez Shashikant Phadisa, chemika pracuj膮cego w Queen Elizabeth College w Londynie, w ramach grantu realizowanego dla firmy Tate & Lyle PLC, podczas przeprowadzania reakcji sacharozy z odczynnikiem chloruj膮cym.

    tauryna - Tauryna, kwas 2-aminoetanosulfonowy 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy aminokwas贸w biogennych. W przeciwie艅stwie do aminokwas贸w bia艂kowych nie ma kwasowej grupy karboksylowej, lecz grup臋 sulfonow膮. Tauryna jest 尾-aminokwasem (grupa aminowa i sulfonowa s膮 rozdzielone 2 atomami w臋gla). Nie zawiera atom贸w asymetrycznych, nie wykazuje wi臋c aktywno艣ci optycznej. Zwi膮zek ten jest produktem ko艅cowym degradacji aminokwasu siarkowego, cysteiny. Mo偶e by膰 wbudowywana do peptyd贸w, lecz nie stwierdzono wyst臋powania aminoacylo-tRNA specyficznego dla tauryny.

    chlorowodorek kreatyny - Kreatyna (kwas 尾-metyloguanidynooctowy) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny zawieraj膮cy elementy strukturalne guanidyny i kwasu octowego. W organizmach zwierz臋cych tworzy si臋 w trakcie przemiany materii, wyst臋puje g艂贸wnie w mi臋艣niach i 艣ci臋gnach. Kreatyna zosta艂a odkryta w 1832 roku przez Michela Eug猫ne鈥檃 Chevreula jako sk艂adnik mi臋艣nia szkieletowego, a nazw臋 nadano jej od greckiego s艂owa kreas (鈥瀖i臋so鈥). Ulega fosforylacji przy u偶yciu enzymu kinazy kreatynowej przechodz膮c w fosfokreatyn臋. Jest wykorzystywana do magazynowania i uwalniania energii niezb臋dnej do wielu proces贸w chemicznych zachodz膮cych w kom贸rkach, w tym do syntezy bia艂ek mi臋艣niowych. Kreatyna wyst臋puje u cz艂owieka w mi臋艣niach (98% ca艂kowitej zawarto艣ci kreatyny w organizmie cz艂owieka), ma艂e ilo艣ci tego zwi膮zku znajduj膮 si臋 tak偶e w m贸zgu, w膮trobie, nerkach oraz j膮drach. Szacuje si臋, 偶e dobowe zapotrzebowanie organizmu osoby o masie 70 kg na kreatyn臋 wynosi 2 g, przy czym 1 g tego zwi膮zku jest syntezowany przez organizm z aminokwas贸w, a pozosta艂a ilo艣膰 powinna by膰 dostarczona w po偶ywieniu 鈥 najlepszymi 藕r贸d艂ami kreatyny s膮 mi臋so (1 g jest zawarty w 250 g 艣wie偶ego mi臋sa) oraz ryby. Preparaty kreatynowe bywaj膮 stosowane przez osoby uprawiaj膮ce sporty si艂owe. Glicyna reaguje w ustroju z arginin膮 i wobec enzymu fermentu transaminacyjnego zamienia si臋 na kwas guanidynooctowy, czyli glukocyjamin臋, z argininy tworzy si臋 w贸wczas ornityna (kt贸ra stymuluje wydzielanie hormonu wzrostu). Z glukocyjaminy w ustroju powstaje kreatyna. Wytworzona kreatyna 艂膮czy si臋 w tkankach z kwasem fosforowym tworz膮c kwas kreatynofosforowy (fosfagen), niezb臋dny do proces贸w 偶yciowych w tkankach zwierz臋cych.

    jab艂czan kreatyny - Kreatyna (kwas 尾-metyloguanidynooctowy) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny zawieraj膮cy elementy strukturalne guanidyny i kwasu octowego. W organizmach zwierz臋cych tworzy si臋 w trakcie przemiany materii, wyst臋puje g艂贸wnie w mi臋艣niach i 艣ci臋gnach. Kreatyna zosta艂a odkryta w 1832 roku przez Michela Eug猫ne鈥檃 Chevreula jako sk艂adnik mi臋艣nia szkieletowego, a nazw臋 nadano jej od greckiego s艂owa kreas (鈥瀖i臋so鈥). Ulega fosforylacji przy u偶yciu enzymu kinazy kreatynowej przechodz膮c w fosfokreatyn臋. Jest wykorzystywana do magazynowania i uwalniania energii niezb臋dnej do wielu proces贸w chemicznych zachodz膮cych w kom贸rkach, w tym do syntezy bia艂ek mi臋艣niowych. Kreatyna wyst臋puje u cz艂owieka w mi臋艣niach (98% ca艂kowitej zawarto艣ci kreatyny w organizmie cz艂owieka), ma艂e ilo艣ci tego zwi膮zku znajduj膮 si臋 tak偶e w m贸zgu, w膮trobie, nerkach oraz j膮drach. Szacuje si臋, 偶e dobowe zapotrzebowanie organizmu osoby o masie 70 kg na kreatyn臋 wynosi 2 g, przy czym 1 g tego zwi膮zku jest syntezowany przez organizm z aminokwas贸w, a pozosta艂a ilo艣膰 powinna by膰 dostarczona w po偶ywieniu 鈥 najlepszymi 藕r贸d艂ami kreatyny s膮 mi臋so (1 g jest zawarty w 250 g 艣wie偶ego mi臋sa) oraz ryby. Preparaty kreatynowe bywaj膮 stosowane przez osoby uprawiaj膮ce sporty si艂owe. Glicyna reaguje w ustroju z arginin膮 i wobec enzymu fermentu transaminacyjnego zamienia si臋 na kwas guanidynooctowy, czyli glukocyjamin臋, z argininy tworzy si臋 w贸wczas ornityna (kt贸ra stymuluje wydzielanie hormonu wzrostu). Z glukocyjaminy w ustroju powstaje kreatyna. Wytworzona kreatyna 艂膮czy si臋 w tkankach z kwasem fosforowym tworz膮c kwas kreatynofosforowy (fosfagen), niezb臋dny do proces贸w 偶yciowych w tkankach zwierz臋cych.

    cytrynian kreatyny - Kreatyna (kwas 尾-metyloguanidynooctowy) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny zawieraj膮cy elementy strukturalne guanidyny i kwasu octowego. W organizmach zwierz臋cych tworzy si臋 w trakcie przemiany materii, wyst臋puje g艂贸wnie w mi臋艣niach i 艣ci臋gnach. Kreatyna zosta艂a odkryta w 1832 roku przez Michela Eug猫ne鈥檃 Chevreula jako sk艂adnik mi臋艣nia szkieletowego, a nazw臋 nadano jej od greckiego s艂owa kreas (鈥瀖i臋so鈥). Ulega fosforylacji przy u偶yciu enzymu kinazy kreatynowej przechodz膮c w fosfokreatyn臋. Jest wykorzystywana do magazynowania i uwalniania energii niezb臋dnej do wielu proces贸w chemicznych zachodz膮cych w kom贸rkach, w tym do syntezy bia艂ek mi臋艣niowych. Kreatyna wyst臋puje u cz艂owieka w mi臋艣niach (98% ca艂kowitej zawarto艣ci kreatyny w organizmie cz艂owieka), ma艂e ilo艣ci tego zwi膮zku znajduj膮 si臋 tak偶e w m贸zgu, w膮trobie, nerkach oraz j膮drach. Szacuje si臋, 偶e dobowe zapotrzebowanie organizmu osoby o masie 70 kg na kreatyn臋 wynosi 2 g, przy czym 1 g tego zwi膮zku jest syntezowany przez organizm z aminokwas贸w, a pozosta艂a ilo艣膰 powinna by膰 dostarczona w po偶ywieniu 鈥 najlepszymi 藕r贸d艂ami kreatyny s膮 mi臋so (1 g jest zawarty w 250 g 艣wie偶ego mi臋sa) oraz ryby. Preparaty kreatynowe bywaj膮 stosowane przez osoby uprawiaj膮ce sporty si艂owe. Glicyna reaguje w ustroju z arginin膮 i wobec enzymu fermentu transaminacyjnego zamienia si臋 na kwas guanidynooctowy, czyli glukocyjamin臋, z argininy tworzy si臋 w贸wczas ornityna (kt贸ra stymuluje wydzielanie hormonu wzrostu). Z glukocyjaminy w ustroju powstaje kreatyna. Wytworzona kreatyna 艂膮czy si臋 w tkankach z kwasem fosforowym tworz膮c kwas kreatynofosforowy (fosfagen), niezb臋dny do proces贸w 偶yciowych w tkankach zwierz臋cych.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  , , ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋