suplementy diety bez tajemnic

Advanced Soy Pro, Banana

Suplement diety Advanced Soy Pro, Banana (Proszek) sk艂adaj膮cy si臋 z: S贸d, Mied藕, Cynk, Fosfor, 呕elazo, Wap艅, Biotyna, Kwas foliowy, Witamina B2, Witamina B1. Zarejestrowano go w 2017 roku. Jego stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety Advanced Soy Pro, Banana zosta艂 wyprodukowany przez suplementu diety, oraz zg艂oszony do rejestracji przez Paker Fit.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: S贸d, Mied藕, Cynk, Fosfor, 呕elazo, Wap艅, Biotyna, Kwas foliowy, Witamina B2, Witamina B1
    Forma: Proszek
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2017
    Producent: Universal Nutrition
    Rejestruj膮cy: Paker Fit
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    s贸d - S贸d (Na, 艂ac. natrium) 鈥 pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 11, metal z I grupy uk艂adu okresowego, nale偶膮cy do grupy metali alkalicznych. Mi臋kki, srebrzystobia艂y, silnie reaktywny. Pojedynczy elektron na pow艂oce walencyjnej szybko przekazuje, staj膮c si臋 kationem Na+. Jedyny stabilny izotop sodu to 23Na. W przyrodzie pierwiastek ten nie wyst臋puje w stanie wolnym; mo偶na go otrzyma膰 z tworzonych przeze艅 zwi膮zk贸w. S贸d jest sz贸stym najbardziej rozpowszechnionym pierwiastkiem w skorupie ziemskiej. Wyst臋puje w wielu minera艂ach, takich jak: skale艅, sodalit, czy s贸l kamienna (chlorek sodu, NaCl). Po raz pierwszy s贸d wyizolowa艂 Humphry Davy w 1807 r. przez elektroliz臋 wodorotlenku sodu. Spo艣r贸d wielu innych u偶ytecznych zwi膮zk贸w sodu wodorotlenek sodu (艂ug) stosuje si臋 w procesie wytwarzania myd艂a, a chlorek sodu (s贸l spo偶ywcza) jest stosowany jako 艣rodek do odladzania oraz jako sk艂adnik od偶ywczy dla ludzi i zwierz膮t. S贸d jest niezb臋dnym pierwiastkiem do prawid艂owego funkcjonowania organizm贸w wszystkich zwierz膮t oraz niekt贸rych ro艣lin.

    mied藕 - Mied藕 (Cu, 艂ac. cuprum) 鈥 pierwiastek chemiczny, z grupy metali przej艣ciowych uk艂adu okresowego. Nazwa miedzi po 艂acinie (a za ni膮 tak偶e w wielu innych j臋zykach, w tym angielskim) pochodzi od Cypru, gdzie w staro偶ytno艣ci wydobywano ten metal. Pocz膮tkowo nazywano go metalem cypryjskim (艂ac. cyprum aes), a nast臋pnie cuprum. Ma 26 izotop贸w z przedzia艂u mas 55-80. Trwa艂e s膮 dwa: 63 i 65.

    cynk - Cynk (Zn, 艂ac. zincum) 鈥 pierwiastek chemiczny, metal przej艣ciowy z grupy cynkowc贸w w uk艂adzie okresowym (grupa 12). Odkryto 30 izotop贸w cynku z przedzia艂u mas 54鈥83, z czego trwa艂e s膮 izotopy 64Zn, 66Zn, 67Zn, 68Zn i 70Zn. Zosta艂 odkryty w Indiach lub Chinach przed 1500 rokiem p.n.e. Do Europy wiedza o tym metalu zaw臋drowa艂a dopiero w XVII wieku.

    fosfor - Fosfor (P, gr. 蠁蠅蟽蠁蠈蟻慰蟼 ph艒sph贸ros 鈥榥ios膮cy 艣wiat艂o鈥, 艂ac. phosphorus) 鈥 pierwiastek chemiczny, niemetal. Jedynym stabilnym izotopem fosforu jest 31P. Fosfor po raz pierwszy zosta艂 wyizolowany (jako bia艂y fosfor) w 1669. Nazwa pierwiastka pochodzi od zjawiska emisji s艂abego 艣wiat艂a po wystawieniu na dzia艂anie tlenu. Pokrewny termin fosforescencja, oznaczaj膮cy 艣wiecenie r贸偶nych substancji po wcze艣niejszym wystawieniu na dzia艂anie 艣wiat艂a, pochodzi od nazwy fosforu. Jednak w przypadku 艣wiecenia samego fosforu zjawisko to jest nazywane chemiluminescencj膮 i jest wynikiem reakcji utleniania, nie fosforescencji. Fosfor wyst臋puje w czterech odmianach alotropowych, jako: fosfor bia艂y, czerwony, fioletowy oraz czarny.

    呕elazo - 呕elazo (Fe, 艂ac. ferrum) 鈥 pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 26, metal z VIII grupy pobocznej uk艂adu okresowego, nale偶膮cy do grupy metali przej艣ciowych. Pod wzgl臋dem masy 偶elazo jest najcz臋艣ciej wyst臋puj膮cym pierwiastkiem chemicznym na Ziemi. Stanowi wi臋kszo艣膰 sk艂adu jej j膮dra zewn臋trznego i wewn臋trznego. Jest tak偶e czwartym najbardziej powszechnym pierwiastkiem w skorupie ziemskiej. Dostatek tego pierwiastka w strukturze planet skalistych podobnych do Ziemi wi膮偶e si臋 z obfit膮 jego produkcj膮 w procesie fuzji j膮drowej w gwiazdach o du偶ej masie, w kt贸rej 偶elazo jest ostatnim pierwiastkiem, wytworzenie kt贸rego wi膮偶e si臋 z uwolnieniem energii. Pierwiastki o wi臋kszej liczbie atomowej powstaj膮 w wyniku gwa艂townego wybuchu supernowej, kt贸ra rozrzuca w przestrze艅 radionuklidy, b臋d膮ce tak偶e prekursorem stabilnego 偶elaza.

    wap艅 - Wap艅 (Ca, 艂ac. calcium; nazwa ta pochodzi od 艂aci艅skiego rzeczownika calx 鈥 wapno, co oznacza wi臋c 鈥瀖etal z wapna鈥) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy berylowc贸w (metali ziem alkalicznych) w uk艂adzie okresowym.

    biotyna - Biotyna (gr. bios 鈥 偶ycie), witamina H, witamina B7 鈥 heterocykliczny organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy rozpuszczalnych w wodzie witamin B. Zawiera uk艂ad skondensowanych pier艣cieni imidazolidynowego oraz tiolanowego z 艂a艅cuchem alkilowym zako艅czonym grup膮 karboksylow膮. Wyst臋puje w organizmach zwierz臋cych i ro艣linnych. Stanowi ona koenzym kilku r贸偶nych enzym贸w. Jest niezb臋dnym sk艂adnikiem karboksylaz biotynozale偶nych. Uczestniczy w przenoszeniu grupy karboksylowej (鈥揅OO鈭) z anionu wodorow臋glanu na r贸偶ne zwi膮zki organiczne, zale偶nie od rodzaju danej karboksylazy. Antywitaminami biotyny s膮 destiobiotyna, dehydrobiotyna, homobiotyna i norbiotyna.

    kwas foliowy - Kwas foliowy (folacyna, witamina B9) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy witamin B. Nazwa pochodzi od 艂aci艅skiego s艂owa folium, oznaczaj膮cego li艣膰. W organizmie cz艂owieka jest syntezowany przez bakterie jelitowe, a jego biologicznie aktywn膮 form膮 jest kwas lewomefoliowy (5-MTHF).

    witamina b2 - Witamina B2 (E101, ryboflawina, 艂ac. riboflavinum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, po艂膮czenie rybitolu i flawiny. W organizmie cz艂owieka pe艂ni funkcj臋 witaminy, kt贸rej niedob贸r mo偶e powodowa膰 zaburzenia w funkcjonowaniu uk艂adu nerwowego oraz stany zapalne b艂on 艣luzowych. Ryboflawina jest zaliczana do witamin z grupy B, gdy偶 jest prekursorem dw贸ch wa偶nych koenzym贸w i jest rozpuszczalna w wodzie. Jest degradowana przez promieniowanie UV. Dzienne zapotrzebowanie na witamin臋 B2 wynosi oko艂o 1,5 mg.

    witamina b1 - Witamina B1 (tiamina) 鈥 heterocykliczny zwi膮zek chemiczny, z艂o偶ony z pier艣cieni tiazolowego i pirymidynowego, po艂膮czonych mostkiem metinowym. Tiamin臋 wyodr臋bni艂 w 1911 roku z otr臋b贸w ry偶owych Kazimierz Funk. On te偶 zaproponowa艂 dla niej i podobnych jej, niezb臋dnych ludziom do 偶ycia, substancji nazw臋 witamina (zwi膮zek jest amin膮, a Funk zak艂ada艂, 偶e podobnych substancji jest wi臋cej (s艂usznie) i wszystkie s膮 aminami (b艂臋dnie)). Wyniki bada艅 i swoje wnioski opublikowa艂 pocz膮tkowo, wskutek niech臋ci prze艂o偶onych, w artyku艂ach przegl膮dowych On the chemical nature of the substance which cures polyneuritis in birds induced by a diet of polished rice oraz The etiology of the deficiency diseases. Beri-beri, polyneuritis in birds, epidemic dropsy, scurvy, experimental scurvy in animals, infantile scurvy, ship beri-beri, pellagra.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋