suplementy diety bez tajemnic

Adoloherb

Adoloherb to suplement diety w formie kapsu艂ka twarda. W sk艂ad tego suplementu diety wchodz膮: Olejek z li艣ci mi臋ty pieprzowej, Olejek z owoc贸w Litsea cubeba, Olejek z owoc贸w starz臋艣li rozes艂anej, Wyci膮g z owoc贸w guarany, 呕ywica smrodzie艅ca, Wyci膮g z surmii zwyczajnej, K艂膮cze imbiru lekarskiego, Owoc kardamonu malabarskiego, Wyci膮g z kory wierzby bia艂ej, Owoc niepokalanka pospolitego, Witamina C. Produkt ten zg艂oszono do rejestracji w 2017 roku. Jego status w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety Adoloherb zosta艂 wyprodukowany przez BeraHerbs Sp. z o.o., oraz zg艂osi艂a go do rejestracji firma BeraHerbs.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Olejek z li艣ci mi臋ty pieprzowej, Olejek z owoc贸w Litsea cubeba, Olejek z owoc贸w starz臋艣li rozes艂anej, Wyci膮g z owoc贸w guarany, 呕ywica smrodzie艅ca, Wyci膮g z surmii zwyczajnej, K艂膮cze imbiru lekarskiego, Owoc kardamonu malabarskiego, Wyci膮g z kory wierzby bia艂ej, Owoc niepokalanka pospolitego, Witamina C
    Forma: kapsu艂ka twarda
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2017
    Producent: BeraHerbs Sp. z o.o.
    Rejestruj膮cy: BeraHerbs
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    li艣ci mi臋ty pieprzowej - Mi臋ta (Mentha L.) 鈥 rodzaj ro艣lin z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae Lindl.). W zale偶no艣ci od uj臋cia taksonomicznego (stopnia uwzgl臋dnienia takson贸w miesza艅cowych, cz臋stych w tym rodzaju) obejmuje ok. 18鈥19, 25, 30 lub nawet ponad 40 gatunk贸w i ich miesza艅c贸w. Wyst臋puj膮 g艂贸wnie w Europie (10 gatunk贸w), Azji i Afryce, ale te偶 6 gatunk贸w obecnych jest w Australii, jeden w Nowej Zelandii i jeden w Ameryce P贸艂nocnej. Liczne gatunki i miesza艅ce rozprzestrzenione zosta艂y na 艣wiecie i zdzicza艂y na r贸偶nych obszarach. Rosn膮 na r贸偶nych siedliskach, najcz臋艣ciej wilgotnych lub mokrych, ale te偶 na suchych stepach. U偶ywane s膮 jako zio艂a o specyficznym, mi臋towym aromacie, w kuchni, ale tak偶e w zio艂olecznictwie. W Ameryce stosowany by艂 tamtejszy gatunek 鈥 M. canadensis. W Staro偶ytnym Rzymie g艂贸wnie mi臋ta nadwodna M. aquatica. Wsp贸艂cze艣nie najwi臋ksze znaczenie u偶ytkowe maj膮: mi臋ta zielona M. spicata, mi臋ta wonna M. suaveolens, mi臋ta pieprzowa M. 脳 piperita, mi臋ta d艂ugolistna M. longifolia, mi臋ta polej M. pulegium. Jako ro艣lina ozdobna na skalniakach uprawiana bywa mi臋ta Requiena M. requienii.

    guarany - Paulinia guarana (Paullinia cupana), zwana tak偶e cierniopl膮tem, guaran膮 lub osm臋t膮 鈥 gatunek pn膮cza z rodziny mydle艅cowatych. Wyst臋puje w ca艂ym dorzeczu Amazonki i Pary (Brazylia). Bywa nazywany zwyczajowo guaran膮 od nazwy gorzko-kwa艣nego napoju, sporz膮dzanego z jej nasion. Nazwa napoju za艣 pochodzi od plemienia Guarani.

    k艂膮cze imbiru lekarskiego - Imbir lekarski (Zingiber officinale Rosc.) 鈥 gatunek ro艣liny uprawnej z rodziny imbirowatych (Zingiberaceae). W stanie dzikim obecnie nie wyst臋puje. Pochodzi prawdopodobnie z Melanezji.

    wyci膮g z kory wierzby bia艂ej - Historia aspiryny, czyli kwasu acetylosalicylowego (ASA), i jej u偶ycie w celach medycznych si臋ga czas贸w staro偶ytnych, cho膰 substancja ta w czystej postaci produkowana i sprzedawana jest od 1899 roku. Informacje o lekach sporz膮dzanych z kory wierzby i innych ro艣lin bogatych w salicylany pojawia艂y si臋 ju偶 na papirusach spisywanych w czasach egipskich faraon贸w w II wieku p.n.e. Oko艂o roku 400 p.n.e. Hipokrates pisa艂 o stosowaniu herbaty z ro艣lin zawieraj膮cych salicylany w celu obni偶ania gor膮czki, salicylan贸w u偶ywano r贸wnie偶 w medycynie wschodu, w czasach antycznych i 艣redniowieczu. Lecznicze w艂a艣ciwo艣ci ekstraktu z kory wierzby, takie jak obni偶anie gor膮czki oraz dzia艂anie przeciwb贸lowe i przeciwzapalne, doceniono w po艂owie XVIII wieku. Lewis i Clark u偶ywali rzekomo naparu z kory wierzby w latach 1803鈥1806 jako remedium na gor膮czk臋 wyst臋puj膮c膮 u uczestnik贸w s艂ynnej ekspedycji. Ju偶 na pocz膮tku XIX wieku farmaceuci eksperymentowali i przepisywali pacjentom przer贸偶ne 艣rodki podobne do kwasu salicylowego, sk艂adnika aktywnego zawartego w ekstrakcie z kory wierzby. W 1853 chemik Charles Fr茅d茅ric Gerhardt po raz pierwszy wytworzy艂 kwas acetylosalicylowy poprzez wymieszanie chlorku acetylu z salicylanem sodu; w drugiej po艂owie XIX wieku inni chemicy ustalili struktur臋 chemiczn膮 tego zwi膮zku i opracowali skuteczniejsz膮 i wydajniejsz膮 metod臋 syntezy. W 1897 naukowcy z przedsi臋biorstwa farmaceutyczno-chemicznego Bayer rozpocz臋li badania nad kwasem acetylosalicylowym, jako mniej dra偶ni膮cym zamiennikiem dla typowych lek贸w zawieraj膮cych salicylany. W 1899 lek mia艂 ju偶 nazw臋 Aspiryna i by艂 sprzedawany przez Bayer na ca艂ym 艣wiecie. S艂owo Aspiryna by艂o raczej nazw膮 marki stworzonej przez Bayer, ani偶eli og贸ln膮 nazw膮 samego leku, jednak偶e prawa firmy Bayer do marki zosta艂y sprzedane lub w wielu krajach utracone. Do rosn膮cej w pierwszej po艂owie XX wieku popularno艣ci aspiryny przyczyni艂a si臋 jej skuteczno艣膰 podczas tak zwanej hiszpanki, czyli pandemii grypy w latach 1918鈥1919. Op艂acalno艣膰 produkcji aspiryny doprowadzi艂a do zaciek艂ej rywalizacji i namna偶ania si臋 podobnych produkt贸w i marek. Cz臋艣膰 zgon贸w zanotowanych podczas pandemii z 1918 mia艂a prawdopodobnie zwi膮zek z zatruciem aspiryn膮. Popularno艣膰 aspiryny spad艂a po opracowaniu paracetamolu w 1956 oraz ibuprofenu w 1962. W latach 60. i 70. XX wieku naukowcy tacy jak John Vane odkrywali podstawowe mechanizmy dzia艂ania i efekt贸w aspiryny. Badania kliniczne przeprowadzone od lat 60. do 80. wykaza艂y efektywno艣膰 aspiryny jako substancji przeciwzakrzepowej. Sprzeda偶 aspiryny ponownie wzrasta艂a w ostatnich dekadach XX wieku i nadal utrzymuje si臋 na wysokim poziomie; lek ten jest 艣rodkiem powszechnie stosowanym w celu zapobiegania atakom serca i udarom.

    owoc niepokalanka pospolitego - Jest to cz臋艣膰 klasyfikacji anatomiczno-terapeutyczno-chemicznej: Obejmuje ona inne leki ginekologiczne:

    kwas askorbinowy - Kwas askorbinowy, witamina C, E300 (艂ac. acidum ascorbicum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy nienasyconych alkoholi polihydroksylowych. Jest niezb臋dny do funkcjonowania organizm贸w 偶ywych. Dla niekt贸rych zwierz膮t, w tym ludzi, jest witamin膮, czyli musi by膰 dostarczany w po偶ywieniu. Jest tak偶e przeciwutleniaczem stosowanym jako dodatek do 偶ywno艣ci.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋