suplementy diety bez tajemnic

Abso Green

Abso Green w formie kapsu艂ki zawiera w sk艂adzie selen, witamina C, witamina E, ekstrakty ze szpinaku, broku艂, bor贸wek, 偶urawiny, czarnego bzu, malin, zielonej herbaty, czosnku, sk贸rki grejpfruta. Ten suplement diety zg艂oszono do rejestracji w roku 2008. Jego status w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety Abso Green zosta艂 wyprodukowany przez Omana Group LLC USA, oraz zg艂osi艂a go do rejestracji firma PARE El偶bieta Podg贸rska Opole.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: selen, witamina C, witamina E, ekstrakty ze szpinaku, broku艂, bor贸wek, 偶urawiny, czarnego bzu, malin, zielonej herbaty, czosnku, sk贸rki grejpfruta
    Forma: kapsu艂ki
    Kwalfikacja: S - Suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2008
    Producent: Omana Group LLC USA
    Rejestruj膮cy: PARE El偶bieta Podg贸rska Opole
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    selen - Selen (Se, 艂ac. selenium) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy niemetali w uk艂adzie okresowym. Znanych jest kilkana艣cie jego izotop贸w z przedzia艂u mas 65鈥91, z kt贸rych trwa艂ych jest 6. Pierwiastek ten zosta艂 odkryty w roku 1817 przez J.J. Berzeliusa. Nazwa pochodzi od Selene (stgr. 危蔚位萎谓畏), greckiej nazwy Ksi臋偶yca i bogini kt贸ra go uosabia艂a. Berzelius nazwa艂 go tak, poniewa偶 zawsze wyst臋puje razem z tellurem, kt贸rego nazwa wywodzi si臋 od tellus, czyli po 艂acinie 鈥瀂iemia鈥. Jednocze艣nie chcia艂 w ten spos贸b zaznaczy膰, 偶e selen nie jest 鈥瀦 tej samej ziemi鈥, co tellur i ma r贸偶ne od niego w艂a艣ciwo艣ci.

    kwas askorbinowy - Kwas askorbinowy, witamina C, E300 (艂ac. acidum ascorbicum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy nienasyconych alkoholi polihydroksylowych. Jest niezb臋dny do funkcjonowania organizm贸w 偶ywych. Dla niekt贸rych zwierz膮t, w tym ludzi, jest witamin膮, czyli musi by膰 dostarczany w po偶ywieniu. Jest tak偶e przeciwutleniaczem stosowanym jako dodatek do 偶ywno艣ci.

    witamina e - Witamina E 鈥 grupa organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, w sk艂ad kt贸rej wchodz膮 tokoferole i tokotrienole, pe艂ni膮cych w organizmie funkcj臋 niezb臋dnego sk艂adnika pokarmowego, rozpuszczalnej w t艂uszczach witaminy. Ich wsp贸ln膮 cech膮 jest dwupier艣cieniowy szkielet 6-chromanolu oraz 艂a艅cuch boczny zbudowany z 3 jednostek izoprenowych. Stosowana jako dodatek do 偶ywno艣ci o numerze E306 (ponadto syntetyczne tokoferole nosz膮 numery E307-309). Witamina E wyst臋puje w postaci o艣miu kongener贸w: czterech tokoferoli o nasyconym 艂a艅cuchu bocznym i czterech analogicznych tokotrienoli posiadaj膮cych w 艂a艅cuchu bocznym 3 wi膮zania podw贸jne. W obu grupach wyr贸偶nia si臋 4 formy: 伪, 尾, 纬 i 未, r贸偶ni膮ce si臋 liczb膮 podstawnik贸w metylowych przy pier艣cieniu fenylowym. Ka偶da z 8 form witaminy E wykazuje nieco inn膮 aktywno艣膰 biologiczn膮. W organizmie cz艂owieka najistotniejsz膮 rol臋 pe艂ni 伪-tokoferol. Do naturalnych 藕r贸de艂 witaminy E nale偶膮: nasiona s艂onecznika, migda艂y, orzechy laskowe, orzeszki ziemne, oleje (s艂onecznikowy, szafranowy), pomidory, botwina, suszone morele, szpinak.

    ekstrakty ze szpinaku - Lignany lniane 鈥 naturalne zwi膮zki chemiczne estrogenopodobne pochodzenia ro艣linnego (tak zwane fitoestrogeny) obecne w ziarnach lnu zwyczajnego, zwanych siemieniem lnianym. Uznane za kompatybilne pod wzgl臋dem strukturalnym i funkcjonalnym z estrogenami (偶e艅skimi hormonami p艂ciowymi). Wykazuj膮 zgodno艣膰 biologiczn膮 z estradiolem 17尾, b臋d膮cym g艂贸wnym hormonem 偶e艅skim. Dzi臋ki budowie chemicznej zbie偶nej z estradiolem dostarczane w diecie lignany lniane wsp贸艂zawodnicz膮 z estrogenami ludzkimi o miejsca na receptorach estrogenowych, reguluj膮c gospodark臋 hormonaln膮 cz艂owieka.

    broku艂 - Broku艂, kapusta szparagowa (Brassica oleracea L. var. italica Plenck) 鈥 odmiana kapusty warzywnej. Jest to ro艣lina jednoroczna nale偶膮ca do rodziny kapustowatych, uwa偶ana za przodka kalafiora. Prawdopodobnie pochodzi z Cypru. By艂 powszechnie uprawiany w staro偶ytnej Grecji i Rzymie, pod nazw膮 cyma. Znany jest wy艂膮cznie z uprawy, nie wyst臋puje na stanowiskach naturalnych. Nazwa broku艂 wywodzi si臋 z w艂oskiego broccolo, natomiast 艂aci艅ski odpowiednik to brachium, co oznacza ga艂膮藕, rami臋.

    bor贸wek - 5 miejscowo艣ci w Polsce: Bor贸wek 鈥 wie艣 w woj. dolno艣l膮skim, w pow. trzebnickim, w gminie Prusice Bor贸wek 鈥 wie艣 w woj. lubelskim, w pow. krasnostawskim, w gminie 呕贸艂kiewka Bor贸wek 鈥 wie艣 w woj. 艂贸dzkim, w pow. 艂owickim, w gminie Bielawy Bor贸wek 鈥 wie艣 w woj. mazowieckim, w pow. mi艅skim, w gminie Latowicz Bor贸wek 鈥 wie艣 w woj. mazowieckim, w pow. mi艅skim, w gminie SiennicaZobacz te偶: Bor贸wek-Kolonia

    偶urawiny - 呕urawina (d. Oxycoccus, w艂a艣c. Vaccinium sect. Oxycoccus) 鈥 ro艣liny dawniej wyodr臋bniane jako rodzaj z rodziny wrzosowatych (Ericaceae), od lat 80. XX wieku w 艣wiatowej literaturze botanicznej opisywane ju偶 raczej tylko jako sekcja w obr臋bie rodzaju bor贸wka (Vaccinium). W taksonie tym wyodr臋bniano dawniej zwykle 4 gatunki, jednak po rewizji taksonomicznej, kt贸rej wyniki opublikowa艂 Sam Vander Kloet w 1983, akceptowane s膮 zwykle tylko 2 gatunki 鈥 p贸艂nocnoameryka艅ska 偶urawina wielkoowocowa (Vaccinium macrocarpon) i 偶urawina b艂otna (Vaccinium oxycoccus) rozprzestrzeniona na p贸艂kuli p贸艂nocnej. Oba gatunki wyst臋puj膮 w Polsce, pierwszy jako zadomowiony antropofit, drugi jako gatunek rodzimy. Oba gatunki dostarczaj膮 jadalnych owoc贸w s艂u偶膮cych do wyrobu r贸偶nych przetwor贸w, ale istotne znaczenie gospodarcze ma 偶urawina wielkoowocowa.

    czarnego bzu - Wino z czarnego bzu 鈥 rodzaj wina owocowego (wina kwiatowego) produkowanego z dojrza艂ych owoc贸w czarnego bzu. Z uwagi na zawarto艣膰 truj膮cego glikozydu cyjanogennego sambunigryny owoce przed wyci艣ni臋ciem soku zagotowuje si臋 w niewielkiej ilo艣ci wody. Fermentacji poddaje si臋 moszcz, rozcie艅czony wod膮 u偶yt膮 do zagotowania owoc贸w zmieszany z syropem cukrowym. Wino z owoc贸w czarnego bzu charakteryzuje si臋 lekko cierpkim posmakiem, kt贸ry z czasem 艂agodnieje, oraz ciemnobordow膮 barw膮. Do produkcji mo偶na u偶y膰 tak偶e kwiatostan贸w czarnego bzu. Ponadto kwiat czarnego bzu dodany do fermentuj膮cego moszczu korzystnie wp艂ywa na bukiet p贸藕niejszego wina.

    zielonej herbaty - Herbata 鈥 napar przyrz膮dzany z li艣ci i p膮k贸w grupy ro艣lin, nazywanych t膮 sam膮 nazw膮, nale偶膮cych do rodzaju kamelia (Camellia). Ro艣liny te s膮 do siebie podobne, traktowane jako odr臋bne gatunki lub odmiany jednego gatunku 鈥 herbaty chi艅skiej (Camellia sinensis). Dawniej zaliczano je do rodzaju Thea, r贸偶ni膮 si臋 od innych kamelii zawarto艣ci膮 substancji swoistych i kilkoma drobnymi cechami morfologicznymi. W Chinach zapisuje si臋 j膮 znakiem 鑼, kt贸ry jest jednak r贸偶nie czytany w zale偶no艣ci od dialektu: t锚 鈥 dialekt hokkien (czego odmiany s膮 cz臋sto obecne w j臋zykach zachodniej Europy) oraz ch谩, w dialekcie kanto艅skim i mandary艅skim (z odmianami tej wymowy popularnymi na wschodzie 鈥 Indie, Iran, Turcja, Rosja, Czechy). Polska nazwa herbata to zbitka pochodz膮ca od 艂ac. herba thea (gdzie pierwszy wyraz herba oznacza 鈥瀦io艂o鈥, a drugi 鈥 thea 鈥 jest zlatynizowan膮 postaci膮 chi艅skiej nazwy tej偶e ro艣liny). Nazw膮 herbata okre艣la si臋 r贸wnie偶 napary z r贸偶nych zi贸艂, suszu owocowego, dlatego w u偶yciu s膮 okre艣lenia: lipowa, mi臋towa, rumiankowa itp. herbata, herbata z malin, dzikiej r贸偶y, bzu czarnego itp., herbata paragwajska, Rooibos.

    czosnku - Czosnek nied藕wiedzi (Allium ursinum L.) 鈥 gatunek ro艣liny z podrodziny czosnkowych z rodziny amarylkowatych. Ro艣nie dziko w runie wilgotnych las贸w li艣ciastych, cz臋sto w postaci rozleg艂ych 艂an贸w. Wyst臋puje na terenie Europy, na wschodzie po Ural i Kaukaz, w Europie jest te偶 uprawiany. W Polsce cz臋sty na po艂udniu, rzadszy na p贸艂nocy 鈥 na stanowiskach naturalnych obj臋ty jest ochron膮 cz臋艣ciow膮. Gatunek wykorzystywany jest od dawna jako ro艣lina jadalna, lecznicza i ozdobna. Ma w艂a艣ciwo艣ci lecznicze podobne do czosnku pospolitego, a przy tym wyr贸偶nia si臋 atrakcyjnym ulistnieniem i kwiatami. Jadalne s膮 wszystkie cz臋艣ci ro艣liny.

    sk贸rki grejpfruta - Cytrus (Citrus L.) 鈥 rodzaj ro艣lin z rodziny rutowatych. W艣r贸d taksonom贸w trwaj膮 spory co do definiowania rodzaju, przy czym badania molekularne w XXI wieku wskazuj膮 raczej na potrzeb臋 scalenia w ramach tego rodzaju kilku dawniej wyodr臋bnianych takson贸w. Problemy w klasyfikacji rodzaju powoduje te偶 艂atwo艣膰 z jak膮 nale偶膮ce tu gatunki mieszaj膮 si臋, zdolno艣膰 do rozmna偶ania apomiktycznego oraz trwaj膮ca od tysi臋cy lat ich hodowla. Zalicza si臋 tu co najmniej 20鈥25 gatunk贸w wyst臋puj膮cych w Azji po艂udniowej, wschodniej i po艂udniowo-wschodniej, w Australii i wyspach po艂udniowo-zachodniego Pacyfiku. Gatunkiem typowym jest Citrus medica L. Owoce tych ro艣lin zwane cytrusami uwa偶ane s膮 za jedne z najwa偶niejszych owoc贸w tropikalnych i subtropikalnych. W dokumentach chi艅skich znajduj膮 si臋 dowody na ich upraw臋 ju偶 2200 lat p.n.e., wiele gatunk贸w na p贸艂kul臋 zachodni膮 trafi艂o dopiero w XIX i XX wieku.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋