suplementy diety bez tajemnic

7Nutrition Jungle Girl Burner 120 caps

Suplement diety 7Nutrition Jungle Girl Burner 120 caps zosta艂 zg艂oszony do rejestracji w 2020 roku. W sk艂ad tego suplementu diety wchodz膮: Pikolinian chromu, Ekstrakt z pieprzu czarnego (95% piperyny), Resweratrol (95%), L-karnityna, Ekstrakt z k艂膮czy imbiru lekarskiego 5% (Zingiber officinale), Ekstrakt z Mniszka Lekarskiego (2% Flawonoid贸w), Ekstrakt z li艣ci pokrzywy zwyczajnej (Urtica dioica), Ekstrakt z cynamonu 4:1, Ekstrakt z korzenia pokrzywy indyjskiej 4:1 (Coleus forskohlii), Ekstrakt z pestek mango afryak艅skiego 4:1 (Irvingia gabonensis), L-Tyrozyna, Ekstrakt z zielonej herbaty (50% Polifenoli), Kofeina bezwodna, Ekstrakt Garcinia Cambogia w tym 60% HCA, Ekstrakt z ziela skrzypu polnego (Equisetum arvense) 2% Silica, Turnera Diffusa 4:1 (Damiana). Jego obecny status rejestracji: weryfikacja w toku. Producentem tego suplementu diety jest firma 7FIT s.a..

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Pikolinian chromu, Ekstrakt z pieprzu czarnego (95% piperyny), Resweratrol (95%), L-karnityna, Ekstrakt z k艂膮czy imbiru lekarskiego 5% (Zingiber officinale), Ekstrakt z Mniszka Lekarskiego (2% Flawonoid贸w), Ekstrakt z li艣ci pokrzywy zwyczajnej (Urtica dioica), Ekstrakt z cynamonu 4:1, Ekstrakt z korzenia pokrzywy indyjskiej 4:1 (Coleus forskohlii), Ekstrakt z pestek mango afryak艅skiego 4:1 (Irvingia gabonensis), L-Tyrozyna, Ekstrakt z zielonej herbaty (50% Polifenoli), Kofeina bezwodna, Ekstrakt Garcinia Cambogia w tym 60% HCA, Ekstrakt z ziela skrzypu polnego (Equisetum arvense) 2% Silica, Turnera Diffusa 4:1 (Damiana)
    Forma: kapsu艂ki
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2020
    Producent: 7FIT s.a.
    Rejestruj膮cy: 7FIT
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    resweratrol 95% - Wino 鈥 nap贸j alkoholowy uzyskiwany w wyniku fermentacji moszczu winogronowego. Istnieje wiele rodzaj贸w win, co zwi膮zane jest z mnogo艣ci膮 odmian winoro艣li, oddzia艂ywaniem 艣rodowiska na ich wzrost i r贸偶nymi technikami winifikacji (przekszta艂cania winogron w wino). Mo偶na wyr贸偶ni膰 wina bia艂e, r贸偶owe i czerwone. Ze wzgl臋du na zawarto艣膰 cukru mo偶na je podzieli膰 na wytrawne, p贸艂wytrawne, p贸艂s艂odkie i s艂odkie. Mog膮 to by膰 wina musuj膮ce lub niemusuj膮ce. Nauk膮 zajmuj膮c膮 si臋 produkcj膮 wina jest enologia. Wino sk艂ada si臋 z wody (75鈥90%), etanolu, glicerolu, polisacharyd贸w oraz r贸偶nych kwas贸w i zwi膮zk贸w fenolowych. Poza tym w winie znajduj膮 si臋 sole mineralne i witaminy. 艁膮cznie zawiera ponad tysi膮c substancji, nie wszystkie s膮 dobrze poznane. Nie zawsze wyraz wino odnosi si臋 do fermentowanego napoju pozyskanego z winogron, owoc贸w winoro艣li w艂a艣ciwej. Istnieje wiele rozmaitych win wyprodukowanych z innych owoc贸w, tak偶e tropikalnych. Czasami termin wino stosuje si臋 r贸wnie偶 w odniesieniu do napoj贸w sporz膮dzonych z surowc贸w zawieraj膮cych skrobi臋, kt贸rych spos贸b produkcji bardziej przypomina produkcj臋 piwa ni偶 wina. Jest to przyk艂adowo wino ry偶owe czy barley wine (wino j臋czmienne), jeden ze styl贸w piwa. Jednak偶e wyraz wino u偶yty bez doprecyzowania, z jakich owoc贸w je wyprodukowano, odnosi si臋 domy艣lnie do wina produkowanego wy艂膮cznie z winogron.

    l-karnityna - Karnityna (尾-hydroksy-纬-trimetyloamonioma艣lan), (CH3)3N+鈥揅H2鈥揅H(OH)鈥揅H2鈥揅OO鈭 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny o budowie betainowej, N,N,N-trimetylowa pochodna kwasu 纬-amino-尾-hydroksymas艂owego (GABAOB). W organizmach jest syntetyzowany w w膮trobie, nerkach i m贸zgu z aminokwas贸w (lizyny i metioniny) i pe艂ni rol臋 w transporcie kwas贸w t艂uszczowych z cytozolu do mitochondri贸w. Do艣膰 obficie wyst臋puje w mi臋艣niach. Karnityna jest zwi膮zkiem chiralnym, w kt贸rym centrum stereogeniczne stanowi 3 atom w臋gla. Substancja pochodzenia naturalnego, o nazwie zwyczajowej 鈥濴-karnityna鈥, jest enancjomerem o konfiguracji R. Tylko ten enancjomer ma dzia艂anie biologiczne, dlatego w tej postaci powinna by膰 obecna w codziennej diecie lub podawana jako suplement. Nazwa karnityny pochodzi st膮d, 偶e po raz pierwszy wyizolowano j膮 z mi臋艣ni (nazwa od 艂ac. caro, carnis 鈥 mi臋so) w 1905 roku. Pocz膮tkowo nazywano j膮 witamin膮 BT, poniewa偶 jej brak w po偶ywieniu prowadzi艂 do gromadzenia t艂uszczu u larw m膮cznika m艂ynarka (Tenebrio molitor). Poniewa偶 karnityna u cz艂owieka pochodzi z dw贸ch 藕r贸de艂: jest syntetyzowana i dostarczana z po偶ywieniem, bywa nazywana substancj膮 witaminopodobn膮. Jest ona naturalnie wyst臋puj膮c膮 substancj膮 w organizmie. G艂贸wnym 藕r贸d艂em karnityny w 偶ywno艣ci s膮 mi臋so i przetwory mleczne. Najbogatsze w karnityn臋 s膮 baranina, wo艂owina, wieprzowina i ryby. Mniej L-karnityny zawiera mi臋so z drobiu. Pokarmy pochodzenia ro艣linnego (warzywa, owoce) zawieraj膮 tylko 艣ladowe ilo艣ci karnityny. Dzienne zapotrzebowanie zdrowej, doros艂ej osoby na karnityn臋 wynosi 艣rednio 15 mg. Dzienne synteza karnityny wynosi 11鈥34 mg, a z diet膮 dostarczane jest codziennie 艣rednio 20鈥200 mg. U wegan i niekt贸rych wegetarian ilo艣膰 karnityny w po偶ywieniu jest du偶o mniejsza i wynosi ok. 1 mg/dzie艅. Karnityna nie podlega metabolizmowi. W nerkach ulega filtracji w k艂臋buszkach nerkowych, a nast臋pnie prawie w ca艂o艣ci wch艂aniana zwrotnie w kanalikach nerkowych. U os贸b zdrowych na og贸艂 nie stwierdza si臋 niedoboru karnityny, gdy偶 biosynteza i codzienna dieta zaspokaja potrzeby organizmu. Jednak偶e niedobory karnityny mog膮 pojawia膰 si臋 u os贸b niedo偶ywionych, przy nieprawid艂owej, ubogiej diecie, a tak偶e u os贸b na diecie wega艅skiej lub w schorzeniach nerek czy w膮troby.

    ekstrakt z mniszka lekarskiego 2% flawonoid贸w - Ja艂owiec pospolity (Juniperus communis L.) 鈥 gatunek zawsze zielonego krzewu, rzadko niskiego drzewa, nale偶膮cy do rodziny cyprysowatych. Wyst臋puje na p贸艂kuli p贸艂nocnej od obszaru oko艂obiegunowego po g贸ry po艂udniowej Europy, Azji i Ameryki P贸艂nocnej. W Polsce jest to gatunek rozpowszechniony. Ro艣nie na bardzo r贸偶nych siedliskach 鈥 od bagien, poprzez lasy, po murawy, od艂ogi i tereny skaliste. Jest to te偶 gatunek bardzo zmienny 鈥 euroazjatycka odmiana typowa osi膮ga do kilkunastu metr贸w wysoko艣ci, podczas gdy pozosta艂e odmiany p艂o偶膮 si臋 lub podnosz膮, osi膮gaj膮c niewielk膮 wysoko艣膰. Ja艂owiec pospolity ma wszechstronne znaczenie u偶ytkowe i odgrywa艂 istotn膮 rol臋 w kulturze ludzkiej, tak偶e jako ro艣lina magiczna. Wykorzystywany jest m.in. jako ro艣lina lecznicza, jadalna (szyszkojagody u偶ywane s膮 jako przyprawa), olejkodajna, barwierska. Cz臋sto uprawiany jest jako krzew ozdobny. W 艣rodowisku naturalnym odgrywa istotn膮 rol臋 biocenotyczn膮.

    ekstrakt z li艣ci pokrzywy zwyczajnej urtica dioica - Pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica L.) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny pokrzywowatych (Urticaceae). Wyst臋puje w stanie dzikim w Europie, Azji, Afryce P贸艂nocnej, Ameryce P贸艂nocnej, a zawleczona zosta艂a tak偶e na inne obszary i kontynenty. Ro艣nie w wilgotnych lasach i zaro艣lach oraz bardzo cz臋sto, jako gatunek synantropijny, na 偶yznych siedliskach ruderalnych. Pokrzywa zwyczajna jest u偶ytkowana na wiele sposob贸w 鈥 jest ro艣lin膮 lecznicz膮 i kosmetyczn膮, jadaln膮 i paszow膮, dostarcza tak偶e w艂贸kien, barwnika i jest u偶ytkowana w ogrodnictwie. Pokrzywa odgrywa te偶 rol臋 w ludzkiej kulturze duchowej. Z powodu obecno艣ci k艂uj膮co-parz膮cych w艂osk贸w powoduje bolesne podra偶nienia sk贸ry ludzi i zwierz膮t.

    ekstrakt z cynamonu 4:1 - Gatunki piw 鈥 ze wzgl臋du na odmienne sk艂adniki, profil aromatyczno-smakowy, technologi臋 produkcji czy wygl膮d, piwa r贸偶ni膮 si臋 mi臋dzy sob膮 tworz膮c poszczeg贸lne gatunki, style lub odmiany. W ca艂ej historii piwa licz膮cej sobie ponad 6 tys. lat r贸偶nicowano piwo wed艂ug jego barwy, smaku, zawarto艣ci alkoholu czy u偶ytych surowc贸w. Jednak偶e do XIX wieku technologia warzenia piwa nie zmienia艂a si臋 wiele. Dopiero rozw贸j nauki i techniki doprowadzi艂y do znacznego rozwoju receptur i metod warzenia piwa, kt贸re coraz bardziej zacz臋艂y si臋 r贸偶ni膰. Z czasem pa艅stwa (np. Belgia), regiony (np. Bawaria), miasta (np. Pilzno) lub miejsca (np. klasztory) wykreowa艂y charakterystyczny styl b膮d藕 gatunek piwa, 艂膮czony z miejscem jego pochodzenia. Zacz臋艂y mno偶y膰 si臋 receptury, na艣ladowcy i modyfikacje doprowadzaj膮c do powstawania nowych gatunk贸w czy styl贸w. Nowoczesne podej艣cie do typologii zaproponowa艂 pisarz i krytyk piwny Michael Jackson, kt贸ry w swojej ksi膮偶ce The World Guide to Beer z 1977 r. dokona艂 pr贸by opisu i klasyfikacji piw z ca艂ego 艣wiata. Jego prac臋 kontynuowa艂 Fred Eckhardt, kt贸ry w 1989 r. opublikowa艂 ksi膮偶k臋 Essentials of Beer Style. Obecnie ze wzgl臋du na rodzaj u偶ytych dro偶d偶y, a co za tym idzie inn膮 technologi臋 produkcji, piwa dziel膮 si臋 na dwie du偶e rodziny: Ale (czyt.: ejl); g贸rnej fermentacji Lager; dolnej fermentacjiDo piw typu ale nale偶膮 r贸wnie偶 belgijskie piwa fermentacji spontanicznej korzystaj膮ce z tzw. dzikich dro偶d偶y. W ramach obu grup wyr贸偶nia si臋 poszczeg贸lne gatunki, style i odmiany charakteryzuj膮ce si臋 r贸偶nymi elementami. O przynale偶no艣ci piwa do danego gatunku decyduje kilka czynnik贸w: rodzaj fermentacji 鈥 wyr贸偶niamy fermentacj臋 g贸rn膮 i doln膮. Rodzaj fermentacji zale偶ny jest od u偶ytych dro偶d偶y piwowarskich, kt贸re dziel膮 si臋 na dro偶d偶e g贸rnej i dolnej fermentacji. Dro偶d偶e fermentacji dolnej fermentuj膮 w ni偶szych temperaturach, osadzaj膮 si臋 na dnie fermentora, w wi臋kszym stopniu wp艂ywaj膮 na wydzielanie si臋 dwutlenku w臋gla, powoduj膮 tym samym, 偶e piwo jest bardziej orze藕wiaj膮ce, ma czystszy i pe艂niejszy smak. Po fermentacji piwo le偶akuje w niskich temperaturach, dojrzewa d艂u偶ej oraz posiada wi臋ksz膮 trwa艂o艣膰. Dro偶d偶e g贸rnej fermentacji natomiast fermentuj膮 w wy偶szych temperaturach, zbieraj膮 si臋 na powierzchni brzeczki i wydzielaj膮 wi臋ksz膮 ilo艣膰 produkt贸w ubocznych, alkoholi i estr贸w owocowych, co wp艂ywa na wi臋ksze bogactwo aromatyczno-smakowe. aromat 鈥 ka偶dy gatunek piwa ma sw贸j charakterystyczny profil aromatyczno-smakowy. Na zapach w piwie wp艂yw maj膮 niemal wszystkie sk艂adniki i surowce u偶yte do jego produkcji (poszczeg贸lne rodzaje s艂od贸w, dro偶d偶e, chmiel, woda i inne) oraz technologia produkcji (np. rodzaj zacierania, fermentacji, spos贸b i d艂ugo艣膰 le偶akowania). smak 鈥 podobnie jak w przypadku aromatu r贸wnie偶 smak charakterystyczny dla poszczeg贸lnych gatunk贸w piwa zale偶ny jest zar贸wno od u偶ytych surowc贸w jak i technologii produkcji. woda 鈥 jest to g艂贸wny sk艂adnik piwa, jej sk艂ad chemiczny i odczyn ph maj膮 fundamentalny wp艂yw na smak i po艣redni wp艂yw na kolor i poziom goryczki w gotowym piwie. Przyk艂adowo piwa jasne, lekkie i orze藕wiaj膮ce takie jak Pilzner s膮 warzone na mi臋kkiej wodzie, natomiast piwa ciemne (np. Stout, Porter) na wodzie twardszej, bardziej zmineralizowanej. s艂贸d 鈥 jest to podstawowy sk艂adnik piwa maj膮cy ogromny wp艂yw na profil aromatyczno-smakowy danego gatunku. U偶ycie danego rodzaju s艂odu lub s艂od贸w (j臋czmienne, pszeniczne, palone, karmelowe) w odpowiedniej ilo艣ci decyduje w znacznym stopniu o charakterze piwa. Na charakter piwa wp艂ywa r贸wnie偶 sam proces produkcji s艂odu (s艂odowanie), nast臋pnie jego zacieranie, czas trwania oraz temperatura w jakiej zacieranie si臋 odbywa. W zale偶no艣ci od odmiany piwa mo偶na u偶y膰 jednego lub kilku rodzaj贸w s艂od贸w. chmiel 鈥 u偶ywany jest do piwa g艂贸wnie jako przyprawa. Ilo艣膰 i rodzaj u偶ytego chmielu jest cz臋艣ci膮 harmonii smakowej danego gatunku piwa. Silnie chmielone piwo zawiera mocne, aromatyczne, zio艂owo-goryczkowe tony, natomiast mniejsza ilo艣膰 chmielu mo偶e bardziej uwypukla膰 walory s艂odu np. jego s艂odycz. ekstrakt brzeczki nastawnej 鈥 czyli wodny wyci膮g ze s艂od贸w (g艂贸wnie cukry), kt贸ry po dodaniu dro偶d偶y poddawany jest fermentacji. W przypadku typologii piw podstawow膮 informacj膮 jest ilo艣膰 ekstraktu, z jakiej powsta艂o piwo. U偶ycie danej ilo艣ci ekstraktu wp艂ywa na tre艣ciwo艣膰 piwa (lekkie, ci臋偶kie), si艂臋 profilu aromatyczno-smakowego, barw臋 piwa oraz zawarto艣膰 alkoholu. Ekstrakt w gotowym produkcie podawany jest w procentach wagowych (% e.w.), stopniach Ballinga (掳Blg) lub stopniach Plato (掳P). Wszystkie trzy warto艣ci s膮 niemal identyczne. zawarto艣膰 alkoholu 鈥 wyra偶ana jest w procentach obj臋to艣ci. Odpowiednia ilo艣膰 alkoholu stanowi r贸wnie偶 o charakterze danego piwa i jego przynale偶no艣ci gatunkowej. Mniejsza zawarto艣膰 alkoholu powoduje, 偶e piwa s膮 l偶ejsze, bardziej rze艣kie i lepiej gasz膮 pragnienie, maj膮 wy偶sz膮 pijalno艣膰 (sesyjno艣膰). Mocniejsze piwa natomiast s膮 bardziej rozgrzewaj膮ce, likierowe i ci臋偶sze. Wyr贸偶nia si臋 piwa bezalkoholowe, lekkie, pe艂ne, mocne i bardzo mocne. Moc piwa nie jest miar膮 jego jako艣ci. Zawarto艣膰 alkoholu zwi膮zana jest z procesem fermentacji. Im g艂臋biej przeprowadzona jest fermentacja, tym uzyskuje si臋 wi臋ksz膮 zawarto艣膰 alkoholu. goryczka 鈥 osi膮gana jest w piwie g艂贸wnie dzi臋ki chmielowi i u偶ytej wodzie. Mog膮 ja r贸wnie偶 podnie艣膰 specjalne s艂ody (palone). Si艂a goryczki, jej jako艣膰, intensywno艣膰 i harmonia z innymi sk艂adnikami jest jednym z element贸w wyr贸偶niaj膮cych dane gatunki. Przyk艂adowo pilznery maj膮 wy偶sz膮 zawarto艣膰 goryczki od lager贸w, kt贸re z kolei charakteryzuj膮 si臋 dominacj膮 smak贸w s艂odowych (s艂odycz, chlebowo艣膰, zbo偶owo艣膰). Poziom goryczki w piwie mierzony jest w stopniach IBU (International Bittering Units) opracowanych przez European Brewery Convention. barwa 鈥 ze wzgl臋du na barw臋 wyr贸偶niamy piwa jasne i ciemne ze wszelkimi ich tonacjami np. s艂omkowo-偶贸艂te, ciemno-bursztynowe itp. Na barw臋 piwa wp艂ywa przede wszystkim rodzaj u偶ytych s艂od贸w (jasne pilzne艅skie, ciemne palone, barwi膮ce i.in.) oraz dodatki nies艂odowane np. kukurydza, ry偶. Kolor piwa podaje si臋 w jednostkach EBC. piana 鈥 jest jednym z dodatkowych element贸w 艣wiadcz膮cych o jako艣ci piwa. W zale偶no艣ci od gatunku poszczeg贸lne piwa mo偶e cechowa膰 piana bardziej lub mniej obfita, g臋sta i trwa艂a. nasycenie 鈥 powstaje w wyniku fermentacji brzeczki. Docelowe nasycenie w butelkach i kegach osi膮gane jest sztucznie przez dodanie dwutlenku w臋gla, b膮d藕 naturalnie poprzez refermentacj臋 w docelowym naczyniu. Piwa mog膮 mie膰 wysokie, 艣rednie lub niskie nasycenie dwutlenkiem w臋gla zale偶ne od danego gatunku piwa. sk艂adniki dodatkowe 鈥 r贸wnie偶 wp艂ywaj膮 na charakter poszczeg贸lnego gatunku piwa. Dodatek surowc贸w nies艂odowanych, miodu, r贸偶nych owoc贸w, przypraw czy warzyw wp艂ywa znacz膮co na profil aromatyczno-smakowy piwa.

    l-tyrozyna - Tyrozyna (Tyr lub Y) 鈭 organiczny zwi膮zek chemiczny. Stereoizomer L jest jednym z 20 podstawowych aminokwas贸w bia艂kowych. Nazwa tyrozyna pochodzi od gr. tyros 鈥 ser. 艁a艅cuch boczny tyrozyny stanowi niepolarny pier艣cie艅 aromatyczny z przy艂膮czon膮 w pozycji 鈥瀙ara鈥 grup臋 hydroksylow膮 (鈭扥H), po艂膮czony z atomem w臋gla 伪 przez mostek metylenowy. Tyrozyna spe艂nia wa偶ne biologiczne zadania jako wewn膮trzkom贸rkowy przeka藕nik (mo偶e by膰 fosforylowana przez kinazy bia艂kowe), a tak偶e jest prekursorem wa偶nych hormon贸w i biologicznie czynnych substancji (tyroksyna, tr贸jjodotyronina, adrenalina, noradrenalina oraz dopamina). Jest ona aminokwasem endogennym, tzn. organizm ludzki oraz wi臋kszo艣膰 zwierz膮t jest w stanie syntetyzowa膰 go pod warunkiem dostatecznego zaopatrzenia w fenyloalanin臋, od kt贸rej tyrozyna r贸偶ni si臋 obecno艣ci膮 jednej grupy hydroksylowej. Tyrozyn臋 mo偶na te偶 traktowa膰 jako pochodn膮 fenyloetyloaminy, aczkolwiek w biochemicznych cyklach syntetycznych nie powstaje ona z tego zwi膮zku. W praktyce laboratoryjnej r贸wnie偶 nie produkuje si臋 jej z fenyloetyloaminy, gdy偶 pro艣ciej mo偶na j膮 otrzyma膰 przez hydroliz臋 odpowiednich bia艂ek. Tyrozyna jest bardzo istotna dla prawid艂owego funkcjonowania tarczycy i przysadki m贸zgowej. Brak tego aminokwasu wywo艂uje niedoczynno艣膰 tarczycy, co mo偶e objawia膰 si臋 w postaci zm臋czenia i wyczerpania. Zmniejszenie ilo艣ci tyrozyny w organizmie powoduje niedob贸r norepinefryny i dopaminy, co mo偶e wywo艂ywa膰 depresj臋.

    zielona herbata 50% polifenoli - Yerba mate, herba mate, mate (mate), tak偶e znany jako chimarr茫o (蕛ima藞蕘蓯虄w虄), erva mate, india艅skie ca谩 mati, ca谩 mate 鈥 wysuszone, zmielone li艣cie oraz patyczki ostrokrzewu paragwajskiego, niekiedy r贸wnie偶 艣wie偶e, przygotowane do robienia naparu popularnego g艂贸wnie w krajach Ameryki Po艂udniowej (Argentynie, Paragwaju, Urugwaju, Brazylii), a tak偶e w niekt贸rych krajach Bliskiego Wschodu, g艂贸wnie w Syrii i Libanie. Zyskuje popularno艣膰 tak偶e w Europie. Nazwa yerba mate, wymy艣lona najprawdopodobniej przez jezuit贸w, pochodzi od przekszta艂conego 艂aci艅skiego s艂owa herba 鈥 ziele i mati co w j臋zyku keczua oznacza tykw臋, w kt贸rej parzy si臋 ziele. India艅ska nazwa naparu to ca谩. Yerba mate zawiera ksantyny: kofein臋, teobromin臋 i teofilin臋. Ich zawarto艣膰 jest zmienna w zale偶no艣ci od pory roku w kt贸rej dokonano zbior贸w.

    kofeina bezwodna - Kofeina (艂ac. coffeinum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, alkaloid purynowy znajduj膮cy si臋 w ziarnach kawy i wielu innych surowcach ro艣linnych. Mo偶e r贸wnie偶 by膰 otrzymywana syntetycznie. Zosta艂a odkryta przez niemieckiego chemika Friedricha Ferdinanda Rungego w 1819 roku. W zale偶no艣ci od 藕r贸d艂a nazywana jest tak偶e tein膮 (gdy 藕r贸d艂em jest herbata), guaranin膮 (gdy pochodzi z guarany) i matein膮 (gdy pochodzi z yerba mate). Kofeina jest 艣rodkiem psychoaktywnym z grupy stymulant贸w. Jest stosowana jako dodatek do niekt贸rych produkt贸w, w tym napoj贸w energetyzuj膮cych, a tak偶e do innych napoj贸w, przede wszystkim gazowanych (na przyk艂ad coli). Po d艂u偶szym okresie regularnego przyjmowania kofeiny wyst臋puje zjawisko tachyfilaksji (tolerancji), czyli stopniowego os艂abienia odpowiedzi biologicznej ustroju.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  , , ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋