suplementy diety bez tajemnic

100% PURE TITANIUM WHEY

Suplement diety 100% PURE TITANIUM WHEY (proszek) sk艂adaj膮cy si臋 z: alanina, bia艂ko, cholesterol, cukier, cysteina, fenyloalanina, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, metionina, potas, serynas贸d, t艂uszcze, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, w臋glowodany. Zarejestrowano go w 2014 roku. Jego stan w rejestrze to: 0. suplement diety 100% PURE TITANIUM WHEY zosta艂 wyprodukowany przez suplementu diety, oraz zg艂oszony do rejestracji przez Pafoscan-Sport Mariola Rozbicka, Wroc艂aw.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: alanina, bia艂ko, cholesterol, cukier, cysteina, fenyloalanina, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, metionina, potas, serynas贸d, t艂uszcze, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, w臋glowodany
    Forma: proszek
    Kwalfikacja: S - Suplement diety
    Status produktu: UWAGA! Nieznany status

    Rok zg艂oszenia: 2014
    Producent: SAN Corporation, USA
    Rejestruj膮cy: Pafoscan-Sport Mariola Rozbicka, Wroc艂aw
    Dodatkowe informacje: firma zrezygnowa艂a z wprowadzania do obrotu

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    alanina - Alanina, skr. Ala, A 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy 伪-aminokwas贸w. Enancjomer o konfiguracji S (L) jest jednym z dwudziestu podstawowych aminokwas贸w bia艂kowych. Bierze te偶 udzia艂 w cyklu glukozowo-alaninowym.

    bia艂ko - Bia艂ka, proteiny 鈥 wielkocz膮steczkowe (masa cz膮steczkowa od ok. 10 tys. do kilku mln Dalton贸w) biopolimery, a w艂a艣ciwie biologiczne polikondensaty, zbudowane z reszt aminokwas贸w po艂膮czonych ze sob膮 wi膮zaniami peptydowymi 鈭扖ONH鈭. Wyst臋puj膮 we wszystkich 偶ywych organizmach oraz wirusach. Synteza bia艂ek odbywa si臋 przy udziale specjalnych organelli kom贸rkowych, zwanych rybosomami. G艂贸wnymi pierwiastkami wchodz膮cymi w sk艂ad bia艂ek s膮 C, O, H, N, S, tak偶e P oraz niekiedy kationy metali Mn2+, Zn2+, Mg2+, Fe2+, Cu2+, Co2+ i inne. Sk艂ad ten nie pokrywa si臋 ze sk艂adem aminokwas贸w. Wynika to st膮d, 偶e wi臋kszo艣膰 bia艂ek (s膮 to tzw. bia艂ka z艂o偶one lub proteidy) ma do艂膮czone do reszt aminokwasowych r贸偶ne inne cz膮steczki. Regu艂膮 jest przy艂膮czanie cukr贸w, a ponadto kowalencyjnie lub za pomoc膮 wi膮za艅 wodorowych do艂膮czane mo偶e by膰 wiele r贸偶nych zwi膮zk贸w organicznych pe艂ni膮cych funkcje koenzym贸w oraz jony metali.

    cholesterol - Cholesterol 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, lipid z grupy steroid贸w zaliczany tak偶e do alkoholi. Jego pochodne wyst臋puj膮 w b艂onie ka偶dej kom贸rki zwierz臋cej, dzia艂aj膮c na ni膮 stabilizuj膮co i decyduj膮c o wielu jej w艂asno艣ciach. Jest tak偶e prekursorem licznych wa偶nych steroid贸w takich jak kwasy 偶贸艂ciowe czy hormony steroidowe. Potocznie cholesterolem nazywa si臋 obecne w osoczu krwi pokrewne substancje lipidowe 鈥 lipoproteiny, w sk艂ad kt贸rych mi臋dzy innymi wchodzi te偶 cholesterol. Cholesterol jest niezb臋dny do prawid艂owego funkcjonowania organizmu i pochodzi zar贸wno ze 藕r贸de艂 pokarmowych, jak i biosyntezy de novo. Stanowi on substrat do syntezy wielu wa偶nych biologicznie czynnych cz膮steczek: hormony p艂ciowe, kortykosterydy, witamina D3 i jej metabolity, glikozydy nasercowe fitosterole, niekt贸re alkaloidy kwasy 偶贸艂ciowe.W organizmie cz艂owieka cholesterol wyst臋puje w tkankach i w osoczu krwi z grup膮 3尾-hydroksylow膮 woln膮 lub zestryfikowan膮 d艂ugo艂a艅cuchowymi kwasami t艂uszczowymi. Og贸lna ilo艣膰 cholesterolu w organizmie przeci臋tnego cz艂owieka jest oceniana na ok. 140 g. Przestarza艂a nazwa cholesterolu to cholesteryna.

    cukier - Cukier 鈥 potoczna nazwa sacharozy, wyst臋puj膮cej pod nazwami handlowymi m.in. cukier spo偶ywczy, cukier konsumpcyjny. Sacharoza to s艂odki dwucukier otrzymywany w procesie rafinacji w cukrowni, przede wszystkim z trzciny cukrowej w klimacie umiarkowanym z buraka cukrowego. Nazwa cukier opisuje wszystkie w臋glowodany z grupy monosacharyd贸w (w臋glowodany proste) i oligosacharyd贸w (w臋glowodany z艂o偶one) z wyj膮tkiem polisacharyd贸w maj膮ce s艂odki smak i wykorzystywane do s艂odzenia. Szersz膮 definicj臋 ma wyraz cukry b臋d膮cy dawnym, obecnie potocznym, okre艣leniem dla w臋glowodan贸w.

    cysteina - Cysteina (skr贸t: Cys lub C) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy endogennych aminokwas贸w kodowanych, wchodzi w sk艂ad wielu bia艂ek. Wraz z homocystein膮 i metionin膮 tworzy grup臋 aminokwas贸w siarkowych (cysteina jest najprostszym z nich).

    fenyloalanina - Fenyloalanina (skr贸ty: Phe, F) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy aminokwas贸w egzogennych. Fenyloalanina jest jednym spo艣r贸d 20 aminokwas贸w kodowanych przez DNA, kt贸re stanowi膮 podstawowy budulec wi臋kszo艣ci naturalnie wyst臋puj膮cych bia艂ek. Fenyloalanina posiada dwa enancjomery, z kt贸rych forma L wyst臋puje naturalnie w przyrodzie i jest przyswajana przez organizmy 偶ywe, za艣 form臋 D mo偶na otrzyma膰 w spos贸b syntetyczny. D-Fenyloalanina jest te偶 produkowana przez bakterie Bacillus brevis w procesie metabolizmu i wchodzi w sk艂ad naturalnego antybiotyku gramicydyny S wytwarzanego przez te mikroorganizmy. Nadmiar fenyloalaniny we krwi, szczeg贸lnie w wieku rozwojowym, wywiera szkodliwe dzia艂anie na o艣rodkowy uk艂ad nerwowy i mo偶e doprowadzi膰 do nieodwracalnych uszkodze艅. Taki stan wyst臋puje w genetycznie uwarunkowanej, wrodzonej chorobie metabolicznej - fenyloketonurii. Dlatego u noworodk贸w zawsze przeprowadza si臋 badania w celu wykrycia tego zaburzenia metabolicznego. W wypadku jego stwierdzenia stosuje si臋 odpowiedni膮 diet臋 restrykcyjn膮 maj膮c膮 na celu normalizacj臋 st臋偶enia fenyloalaniny we krwi i zapobie偶enie wyst膮pieniu objaw贸w chorobowych.

    glicyna - Glicyna (艂ac. acidum aminoaceticum), skr. Gly, G 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, najprostszy spo艣r贸d 20 standardowych aminokwas贸w bia艂kowych, jedyny nieb臋d膮cy czynny optycznie. Za jej pojawienie si臋 w 艂a艅cuchu polipeptydowym odpowiada obecno艣膰 kodon贸w GGU, GGC, GGA lub GGG w 艂a艅cuchu mRNA. Mo偶na j膮 otrzyma膰 sztucznie w reakcji kwasu chlorooctowego z amoniakiem. ClCH2COOH + 2NH3 鈫 H2NCH2COOH + NH4Cl

    histydyna - Histydyna (艂ac. Histidinum; His, H) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, jeden z 20 aminokwas贸w bia艂kowych. Ze wzgl臋du na budow臋 cz膮steczki histydyna zaliczana jest zar贸wno do aminokwas贸w zasadowych, gdy偶 jej 艂a艅cuch boczny zawiera 2 atomy azotu, jak i aromatycznych, ze wzgl臋du na obecno艣膰 aromatycznego pier艣cienia imidazolowego. Jest kodowana przez kodony CAU i CAC w procesie translacji bia艂ka.

    izoleucyna - Izoleucyna (艂ac. Isoleucinum; skr贸ty: Ile, I) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, izomer leucyny, aminokwas alifatyczny wyst臋puj膮cy w praktycznie ka偶dym bia艂ku, oboj臋tny elektrycznie. Nale偶y do aminokwas贸w egzogennych czyli nie mo偶e by膰 syntetyzowany w organizmie cz艂owieka i musi by膰 dostarczany z po偶ywieniem. Du偶e jego ilo艣ci znajduj膮 si臋 w kazeinie, hemoglobinie, bia艂kach osocza krwi.

    kwas glutaminowy - Kwas glutaminowy (Glu, E; 艂ac. Acidum glutamicum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy aminokwas贸w o charakterze kwasowym. Anion karboksylowy tego kwasu (forma anionowa jest form膮 przewa偶aj膮c膮 w warunkach fizjologicznych) to glutaminian. Enancjomer L kwasu glutaminowego nale偶y do podstawowych aminokwas贸w bia艂kowych obecnym w prawie wszystkich bia艂kach. Dla cz艂owieka jest aminokwasem endogennym. W kodzie genetycznym odpowiadaj膮 mu kodony GAA i GAG. Kwas L-glutaminowy jest wa偶nym neuroprzeka藕nikiem (zwi膮zkiem umo偶liwiaj膮cym przewodzenie impuls贸w nerwowych) pobudzaj膮cym w korze m贸zgowej ssak贸w. Uczestniczy w przemianach azotowych, poprzez przemian臋 w glutamin臋. Jest stosowany w leczeniu schorze艅 uk艂adu nerwowego. Jego s贸l sodowa, glutaminian sodu, jest stosowana jako wzmacniacz smaku i zapachu 偶ywno艣ci. Roczna 艣wiatowa produkcja kwasu glutaminowego i jego soli wynios艂a w 2005 r. 1,7 mln ton (w przybli偶eniu tyle samo, co 艂膮czna produkcja wszystkich pozosta艂ych podstawowych aminokwas贸w i ich soli).

    leucyna - Leucyna (skr贸ty: Leu, L) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, jest kodowanym aminokwasem alifatycznym, o rozga艂臋zionym 艂a艅cuchu bocznym, oboj臋tnym elektrycznie. Odkryta przez francuskiego chemika L. J. Prousta. Wyst臋puje we wszystkich bia艂kach, du偶e ilo艣ci w albuminach i cia艂ach wyst臋puj膮cych w osoczu. Nale偶y do grupy aminokwas贸w egzogennych, niewytwarzanych przez organizm ludzki. Ma posta膰 bia艂ego proszku, jest rozpuszczalna w wodzie, jej temperatura topnienia wynosi 337 掳C. Otrzymywana jest przez hydroliz臋 bia艂ek lub syntetycznie. Izomerem leucyny jest izoleucyna. Oba aminokwasy maj膮 zastosowanie w medycynie.

    lizyna - Lizyna (nazwa skr贸towa Lys, skr贸t jednoliterowy K) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy aminokwas贸w bia艂kowych. Dla cz艂owieka jest aminokwasem egzogennym, gdy偶 nie jest syntetyzowany w organizmie i musi by膰 dostarczany z po偶ywieniem. Lizyna jest aminokwasem polarnym. Zawiera zasadowy 艂a艅cuch boczny, kt贸ry w pH kom贸rki ma 艂adunek dodatni (鈭扤H+3). Wchodzi w sk艂ad bia艂ek wi膮偶膮cych ujemnie na艂adowane cz膮steczki kwas贸w nukleinowych, takich jak histony. Rola lizyny w organizmie: Niezb臋dna przy budowie bia艂ek, g艂贸wnie w mi臋艣niach i w ko艣ciach, istotna w okresie rozwoju. Wch艂ania wap艅, poprawia koncentracj臋 umys艂ow膮. 艁agodzi objawy przezi臋bienia, grypy oraz opryszczki. Obecna przy wytwarzaniu hormon贸w, przeciwcia艂, enzym贸w i przy budowie kolagenu. Jej niedob贸r skutkuje objawami zm臋czenia i rozdra偶nienia, powoduje anemi臋 i wypadanie w艂os贸w. Najprawdopodobniej jeden z czynnik贸w wp艂ywaj膮cych w du偶ej mierze na procesy antykancerogenne w po艂膮czeniu z du偶ymi dawkami antyoksydant贸w. Uczestniczy w procesach odnowy tkanek, tworzenia si臋 przeciwcia艂, stymulacji wzrostu, a tak偶e wytwarzania hormon贸w i enzym贸w.Na skal臋 przemys艂ow膮 otrzymuje si臋 j膮 z kaprolaktamu. W postaci chlorowodorku jest stosowana jako dodatek do pasz w celu podniesienia ich warto艣ci od偶ywczej (podobnie jak metionina). Roczna 艣wiatowa produkcja lizyny i jej soli wynios艂a w 2005 r. 850 tys. ton (w przybli偶eniu tyle samo, co 艂膮czna produkcja pozosta艂ych 鈥 poza kwasem glutaminowym 鈥 podstawowych aminokwas贸w i ich soli).

    metionina - Metionina (skr贸ty: Met, M) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy podstawowych aminokwas贸w bia艂kowych. Jest oboj臋tna elektrycznie. Obok cysteiny jest jednym z dw贸ch aminokwas贸w zawieraj膮cych siark臋. Wyst臋puje w du偶ych ilo艣ciach w kazeinie mlekowej, bia艂ku jaj. Naturalnie wyst臋puj膮ca metionina ma zazwyczaj konfiguracj臋 L. Nale偶y do aminokwas贸w niezb臋dnych dla cz艂owieka (nie mo偶e by膰 syntetyzowany w organizmie cz艂owieka i musi by膰 dostarczany z po偶ywieniem). Uczestniczy w wielu reakcjach metylacji (S-adenozylometionina), a tak偶e w reakcjach metabolicznych, dostarczaj膮c grupy siarkowej. Nie tworzy mostk贸w siarczkowych 鈭扴鈭扴鈭, gdy偶 nie ma grup tiolowych 鈭扴H. Metionina jest jednym z dw贸ch (obok tryptofanu) aminokwas贸w posiadaj膮cych tylko jeden kodon 鈥 kodowana jest przez tr贸jk臋 AUG. Jest to kodon o szczeg贸lnym znaczeniu, poniewa偶 jest odczytywany przez rybosom jako miejsce startu translacji 鈥 w efekcie u eukariont贸w metionina jest wbudowywana w koniec aminowy, jako pierwsza reszta aminokwasowa wszystkich bia艂ek. U prokariont贸w analogicznie pierwsz膮 reszt膮 aminokwasow膮 jest N-formylometionina, kt贸ra jednak zwykle jest usuwana w procesie modyfikacji potranslacyjnej. Reszty metioniny znajduj膮ce si臋 wewn膮trz sekwencji aminokwasowej wbudowywane s膮 z wykorzystaniem innego tRNA ni偶 reszty inicjuj膮ce 艂a艅cuch. Metionina jest r贸wnie偶 prekursorem biosyntezy fitohormonu etylenu, szczeg贸lnie w trakcie dojrzewania owoc贸w oraz w reakcji ro艣lin na stres. DL-Metionina jest stosowana jako dodatek do pasz w celu podniesienia ich warto艣ci od偶ywczej (podobnie jak lizyna). Roczna 艣wiatowa produkcja DL-metioniny wynios艂a w 2005 r. 600 tys. ton (trzecie miejsce po kwasie glutaminowym i lizynie), a L-metioniny 鈥 400 ton.

    potas - Potas (K, 艂ac. kalium) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy metali alkalicznych w uk艂adzie okresowym i liczbie atomowej 19.

    t艂uszcze - T艂uszcze 鈥 zwyczajowa nazwa grupy lipid贸w, estr贸w glicerolu i kwas贸w t艂uszczowych, g艂贸wnie triacylogliceroli. Reszty kwasowe wyst臋puj膮ce w cz膮steczkach t艂uszcz贸w zawieraj膮 zwykle od 12 do 18 atom贸w w臋gla. Wi臋kszo艣膰 t艂uszcz贸w nie ma zapachu, jest nierozpuszczalna w wodzie i rozpuszczalnikach polarnych oraz dobrze rozpuszczalna w rozpuszczalnikach niepolarnych. Wszystkie t艂uszcze s膮 l偶ejsze od wody, odczyn t艂uszcz贸w jest oboj臋tny. Ich stan skupienia zale偶y od tego, jakie reszty kwasowe tworz膮 cz膮steczk臋. T艂uszcze sta艂e zawieraj膮 nasycone reszty kwasowe o d艂ugich 艂a艅cuchach w臋glowych, natomiast t艂uszcze ciek艂e zawieraj膮 nienasycone reszty kwasowe (reszty, w kt贸rych wyst臋puj膮 wi膮zania podw贸jne) lub reszty kwasowe o kr贸tkich 艂a艅cuchach w臋glowych. Kwasy nienasycone wyst臋puj膮ce w naturalnych t艂uszczach s膮 izomerami cis. Wi臋kszo艣膰 t艂uszcz贸w to estry mieszane, czyli takie, kt贸re w cz膮steczce zawieraj膮 r贸偶ne reszty kwasowe. T艂uszcze naturalne zawsze s膮 mieszaninami r贸偶nych estr贸w glicerolu. W temperaturze pokojowej t艂uszcze zwierz臋ce to zazwyczaj cia艂a sta艂e (wyj膮tkiem jest np. tran), t艂uszcze ro艣linne s膮 cieczami (wyj膮tki to np. mas艂o kakaowe i olej kokosowy).

    treonina - Treonina (Thr lub T, kwas 伪-amino-尾-hydroksymas艂owy) 鈭 organiczny zwi膮zek chemiczny, oboj臋tny elektrycznie aminokwas. Stereoizomer L jest jednym z 20 podstawowych aminokwas贸w bia艂kowych. Nale偶y do aminokwas贸w niezb臋dnych (nie mo偶e by膰 syntetyzowany w organizmie cz艂owieka i musi by膰 dostarczany z po偶ywieniem). Treonina jest aminokwasem optycznie czynnym posiadaj膮cym drugi asymetryczny atom w臋gla obok w臋gla 伪. Produkty o du偶ej zawarto艣ci treoniny to twar贸g, dr贸b, ryby, mi臋so, soczewica, i ziarno sezamowe.

    tryptofan - Tryptofan (nazwa skr贸towa Trp) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy aminokwas贸w bia艂kowych. Jest oboj臋tny elektrycznie; jego 艂a艅cuch boczny oparty jest na szkielecie indolu. Wchodzi w sk艂ad bia艂ek (bia艂ka mleka, bia艂ka krwi), nale偶y do aminokwas贸w niezb臋dnych (nie mo偶e by膰 syntetyzowany w organizmie cz艂owieka i musi by膰 dostarczany z po偶ywieniem). Zdolno艣膰 do jego syntezy maj膮 niekt贸re ro艣liny i bakterie. Przemiany tryptofanu s膮 藕r贸d艂em istotnych zwi膮zk贸w, m.in. tryptaminy, serotoniny (w organizmie zachodzi przemiana Trp 鈫 5-hydroksytryptofan 鈫 serotonina), melatoniny, niacyny i ro艣linnych hormon贸w wzrostu (auksyn). Rozpuszczalny w t艂uszczach, gor膮cym alkoholu i mocnych zasadach. Tryptofan jest obok metioniny jednym z dw贸ch aminokwas贸w kodowanych zawsze tym samym kodonem 鈥 UGG.

    tyrozyna - Tyrozyna (Tyr lub Y) 鈭 organiczny zwi膮zek chemiczny. Stereoizomer L jest jednym z 20 podstawowych aminokwas贸w bia艂kowych. Nazwa tyrozyna pochodzi od gr. tyros 鈥 ser. 艁a艅cuch boczny tyrozyny stanowi niepolarny pier艣cie艅 aromatyczny z przy艂膮czon膮 w pozycji 鈥瀙ara鈥 grup臋 hydroksylow膮 (鈭扥H), po艂膮czony z atomem w臋gla 伪 przez mostek metylenowy. Tyrozyna spe艂nia wa偶ne biologiczne zadania jako wewn膮trzkom贸rkowy przeka藕nik (mo偶e by膰 fosforylowana przez kinazy bia艂kowe), a tak偶e jest prekursorem wa偶nych hormon贸w i biologicznie czynnych substancji (tyroksyna, tr贸jjodotyronina, adrenalina, noradrenalina oraz dopamina). Jest ona aminokwasem endogennym, tzn. organizm ludzki oraz wi臋kszo艣膰 zwierz膮t jest w stanie syntetyzowa膰 go pod warunkiem dostatecznego zaopatrzenia w fenyloalanin臋, od kt贸rej tyrozyna r贸偶ni si臋 obecno艣ci膮 jednej grupy hydroksylowej. Tyrozyn臋 mo偶na te偶 traktowa膰 jako pochodn膮 fenyloetyloaminy, aczkolwiek w biochemicznych cyklach syntetycznych nie powstaje ona z tego zwi膮zku. W praktyce laboratoryjnej r贸wnie偶 nie produkuje si臋 jej z fenyloetyloaminy, gdy偶 pro艣ciej mo偶na j膮 otrzyma膰 przez hydroliz臋 odpowiednich bia艂ek. Tyrozyna jest bardzo istotna dla prawid艂owego funkcjonowania tarczycy i przysadki m贸zgowej. Brak tego aminokwasu wywo艂uje niedoczynno艣膰 tarczycy, co mo偶e objawia膰 si臋 w postaci zm臋czenia i wyczerpania. Zmniejszenie ilo艣ci tyrozyny w organizmie powoduje niedob贸r norepinefryny i dopaminy, co mo偶e wywo艂ywa膰 depresj臋.

    walina - Walina (nazwa skr贸towa Val, V) - organiczny zwi膮zek chemiczny, aminokwas egzogenny, kodowany przez kodony GUU, GUC, GUA oraz GUG. Jest aminokwasem niepolarnym o alifatycznym, rozga艂臋zionym 艂a艅cuchu bocznym -CH-(CH3)2.

    w臋glowodany - W臋glowodany, sacharydy 鈥 w 艣cis艂ym znaczeniu s膮 to organiczne zwi膮zki chemiczne sk艂adaj膮ce si臋 z atom贸w w臋gla oraz wodoru i tlenu, w takiej proporcji, 偶e na ka偶dy atom w臋gla przypadaj膮 dwa atomy wodoru i jeden tlenu, o og贸lnym wzorze sumarycznym: Cn(H2O)n. W szerszym znaczeniu zalicza si臋 do nich ich pochodne otrzymywane w wyniku redukcji lub utleniania ich grup hydroksylowych lub karbonylowych, a tak偶e wymian臋 jednej lub wi臋cej grup hydroksylowych na atom wodoru lub inne grupy organiczne. W臋glowodany w 艣cis艂ym znaczeniu s膮 aldehydami i/lub ketonami, zawieraj膮cymi grupy hydroksylowe przy wi臋kszo艣ci atom贸w w臋gla, dzi臋ki czemu s膮 one zdolne do tworzenia wewn膮trz- i mi臋dzycz膮steczkowych wi膮za艅 p贸艂acetalowych i acetalowych. W organizmach 偶ywych pe艂ni膮 rol臋 g艂贸wnego 藕r贸d艂a energii w procesach metabolizmu, a tak偶e materia艂u budulcowego ro艣lin i zwierz膮t. Ich pierwotnym 藕r贸d艂em w naturze s膮 procesy fotosyntezy.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋