suplementy diety bez tajemnic

SKIN DETOX

SKIN DETOX w formie Suplement diety zawiera w sk艂adzie Wosk Carnauba, Olej rzepakowy, Olej kokosowy, Antyoxyant: alfa-tokoferol, Naturalny aromat, kwas cytrynowy, ekstrakt bogaty w tokoferol, Cytrynian trisodowy, kurkuma, cukier, pektyna, Syrop glukozowy, 艂opianu, bratka tr贸jbarwnego, Witamina C, Witamina E, Cynk. Ten suplement diety zg艂oszono do rejestracji w roku 2019. Jego status w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety SKIN DETOX zosta艂 wyprodukowany przez IRATI INTERNATIONAL, oraz zg艂osi艂a go do rejestracji firma S+ SAS.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Wosk Carnauba, Olej rzepakowy, Olej kokosowy, Antyoxyant: alfa-tokoferol, Naturalny aromat, kwas cytrynowy, ekstrakt bogaty w tokoferol, Cytrynian trisodowy, kurkuma, cukier, pektyna, Syrop glukozowy, 艂opianu, bratka tr贸jbarwnego, Witamina C, Witamina E, Cynk
    Forma: Suplement diety
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2019
    Producent: IRATI INTERNATIONAL
    Rejestruj膮cy: S+ SAS
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    wosk carnauba - Carnauba, tak偶e karnauba (艂ac. Cera Carnauba) 鈥 naturalny wosk ro艣linny pozyskiwany z li艣ci kopernicji, palmy Copernicia cerifera, rosn膮cej w Brazylii. Wydziela si臋 w postaci drobnych 艂usek z li艣ci palmowych. Ma barw臋 od jasnozielonawej do brudnoszarej, a po oczyszczeniu 偶贸艂taw膮 lub bia艂膮. Topnieje w temperaturze od 80 do 85 掳C. Ma ci臋偶ar w艂a艣ciwy 0,990-0,999. Jest najtwardszym ze znanych obecnie wosk贸w naturalnych. U偶ywany jest do utwardzania wosku pszczelego, w konserwacji dzie艂 sztuki, a tak偶e do produkcji niekt贸rych 偶elk贸w oraz otoczki/glazury tic-tac贸w. Rozpuszcza si臋 w benzenie, wrz膮cym eterze i alkoholu.

    olej rzepakowy - Olej rzepakowy 鈥 spo偶ywczy olej ro艣linny wytwarzany z rzepaku. W Polsce, podobnie jak wi臋kszo艣ci kraj贸w Europy jest podstawowym olejem ro艣linnym z powodu wi臋kszej wydajno艣ci w przeliczeniu na hektar ni偶 w przypadku pozosta艂ych ro艣lin oleistych.

    olej kokosowy - Olej kokosowy (mas艂o kokosowe, t艂uszcz kokosowy) 鈥 olej ro艣linny otrzymywany poprzez t艂oczenie i rozgrzanie kopry 鈥 twardego mi膮偶szu orzech贸w palmy kokosowej (Cocos nucifera). Spotykany najcz臋艣ciej jako rafinat, odkwaszany i wybielany. W postaci p艂ynnej jest lekko 偶贸艂ty. Zawiera kwas laurynowy. Ma barw臋 bia艂膮. Topnieje w temperaturze 20鈥28 掳C. Stosowany jest do sma偶enia, do ciast oraz wyrobu margaryny i czekolady. W przemy艣le chemicznym znajduje zastosowanie w produkcji kwas贸w t艂uszczowych i alkoholi, do wyrobu 艣wiec i apretur w艂贸kienniczych. W przemy艣le kosmetycznym jest wykorzystywany jako balsam do cia艂a, maska do w艂os贸w, olejek do masa偶u lub do k膮pieli. Ma w艂a艣ciwo艣ci od偶ywcze i nawil偶aj膮ce. Wiele organizacji zdrowotnych odradza regularn膮 konsumpcj臋 oleju kokosowego z powodu du偶ej zawarto艣ci nasyconych kwas贸w t艂uszczowych, kt贸re mog膮 zwi臋kszy膰 ryzyko wyst膮pienia chor贸b uk艂adu kr膮偶enia. Cz臋sto jest jednak podnoszony argument korzystnej zawarto艣ci kwas贸w 艣rednio艂a艅cuchowych (tzw. MCT) w oleju kokosowym. Jego zwolennicy argumentuj膮, 偶e s膮 one wch艂aniane bez udzia艂u lipazy trzustkowej co odci膮偶a organizm.

    naturalny aromat - Aromaty, tak偶e aromaty spo偶ywcze 鈥 substancje chemiczne nadaj膮ce 偶ywno艣ci po偶膮dany smak lub zapach. Mo偶na wyr贸偶ni膰 w艣r贸d nich aromaty naturalne, syntetyczne identyczne z naturalnymi. W Unii Europejskiej obowi膮zuje Rozporz膮dzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie 艣rodk贸w aromatyzuj膮cych i niekt贸rych sk艂adnik贸w 偶ywno艣ci o w艂a艣ciwo艣ciach aromatyzuj膮cych do u偶ycia w oraz na 艣rodkach spo偶ywczych. Zgodnie z nim w produkcji 艣rodk贸w spo偶ywczych mo偶na stosowa膰 wy艂膮cznie takie aromaty lub sk艂adniki 偶ywno艣ci o w艂a艣ciwo艣ciach aromatyzuj膮cych, kt贸re spe艂niaj膮 dwa wa偶ne warunki. Po pierwsze: nie zagra偶aj膮 zdrowiu konsument贸w i po drugie: ich stosowanie nie skutkuje wprowadzeniem konsumenta w b艂膮d.

    kwas cytrynowy - Kwas cytrynowy (艂ac. Acidum citricum; E330) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy hydroksykwas贸w karboksylowych. Zawiera 3 grupy karboksylowe. Kwas cytrynowy jest uwa偶any za zwi膮zek bezpieczny, jednak mo偶e powodowa膰 uszkodzenia oczu w przypadku bezpo艣redniego kontaktu. Doniesienia o mo偶liwym dzia艂aniu rakotw贸rczym s膮 ca艂kowicie b艂臋dne.

    cytrynian trisodowy - Cytrynian sodu (艂ac. Natrii citras) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy cytrynian贸w, s贸l sodowa kwasu cytrynowego. Stosowany jako smakowy i konserwuj膮cy dodatek do 偶ywno艣ci (E331). 鈥濩ytrynian sodu鈥 jest nazw膮 niejednoznaczn膮, zazwyczaj odnosi si臋 do cytrynianu trisodowego, mo偶e jednak dotyczy膰 soli disodowej lub monosodowej. Cytrynian trisodowy krystalizuje z roztwor贸w jako s贸l 3- lub 5,5-wodna. Cytrynian sodu mo偶na otrzyma膰 w reakcji kwasu cytrynowego z wodorotlenkiem, w臋glanem lub wodorow臋glanem sodu.

    kurkuma - Ostry偶, kurkuma, szafranica, 偶贸艂cie艅 (Curcuma L.) 鈥 rodzaj bylin z rodziny imbirowatych. Zalicza si臋 do niego 93 鈥104 gatunk贸w. Wyst臋puj膮 one w tropikalnej Azji. Liczne gatunki wykorzystywane s膮 jako 藕r贸d艂o przypraw (zw艂aszcza wysuszone i sproszkowane k艂膮cza ostry偶u d艂ugiego, wykorzystywane w curry) i skrobi (np. bulwy C. angustifolia). Ostry偶 d艂ugi i niekt贸re inne gatunki wykorzystywane s膮 w lecznictwie, poza tym jako 藕r贸d艂o barwnik贸w. Niekt贸re gatunki uprawiane s膮 jako ozdobne, tak偶e na kwiaty ci臋te.

    cukier - Cukier 鈥 potoczna nazwa sacharozy, wyst臋puj膮cej pod nazwami handlowymi m.in. cukier spo偶ywczy, cukier konsumpcyjny. Sacharoza to s艂odki dwucukier otrzymywany w procesie rafinacji w cukrowni, przede wszystkim z trzciny cukrowej w klimacie umiarkowanym z buraka cukrowego. Nazwa cukier opisuje wszystkie w臋glowodany z grupy monosacharyd贸w (w臋glowodany proste) i oligosacharyd贸w (w臋glowodany z艂o偶one) z wyj膮tkiem polisacharyd贸w maj膮ce s艂odki smak i wykorzystywane do s艂odzenia. Szersz膮 definicj臋 ma wyraz cukry b臋d膮cy dawnym, obecnie potocznym, okre艣leniem dla w臋glowodan贸w.

    pektyna - Pektyny (gr. 蟺畏魏蟿蠈蟼 pekt贸s = zwarty, ciekn膮cy) 鈥 mieszanina w臋glowodan贸w wyst臋puj膮ca w 艣cianach kom贸rkowych wielu ro艣lin. Pektyny s膮 generalnie polisacharydami i oligosacharydami o zmiennym sk艂adzie. S膮 to przede wszystkim poliuronidy sk艂adaj膮ce si臋 z po艂膮czonych ze sob膮 wi膮zaniami 伪-1,4-glikozydowymi jednostek kwasu D-galakturonowego, w znacznej cz臋艣ci zestryfikowanych grupami metylowymi. Pektyny dla ludzi, pod wzgl臋dem od偶ywczym, s膮 cia艂ami balastowymi. Pod wzgl臋dem 偶ywieniowym stanowi膮 jedn膮 z frakcji rozpuszczalnego w艂贸kna pokarmowego (b艂onnika). Wiele mikroorganizm贸w jest w stanie rozk艂ada膰 pektyn臋. Po raz pierwszy wspomniane w przepisach z I wieku n.e.Wyr贸偶nia si臋 dwie frakcje pektyn, w zale偶no艣ci od stopnia estryfikacji: wysokometylowane WM (inaczej wysokoestryfikowane WE), w kt贸rych zestryfikowanych jest >50% grup karboksylowych reszt kwasu galakturonowego; niskometylowane NM (inaczej niskoestryfikowane NE), w kt贸rych stopie艅 estryfikacji jest mniejszy od 50%.Wsp贸ln膮 cech膮 pektyn jest zdolno艣膰 do tworzenia 偶eli w kwa艣nych warunkach. Zdolno艣膰 偶elowania zale偶na jest od stopnia zmetylowania pektyn. Pektyny wysokometylowane 偶eluj膮 przy pH 3,0, st臋偶eniu cukru 65% oraz zawarto艣ci pektyn 0,3 鈥 2%. 呕ele pektyn niskometylowanych powstaj膮 przy ni偶szym st臋偶eniu cukru (30-40%) oraz w szerszym zakresie pH (3-6). Jednak niezb臋dnym czynnikiem utworzenia tr贸jwymiarowej siatki 偶elu jest obecno艣膰 jon贸w wapnia, w st臋偶eniu 0,01 鈥 0,1%. Zawarto艣膰 pektyn wynosi wtedy 1,5 鈥 3,0%. Z tego wzgl臋du s膮 one wykorzystywane w przemy艣le spo偶ywczym jako 艣rodek zag臋szczaj膮cy. Pektyny mi臋dzy innymi odpowiedzialne s膮 za zestalanie si臋 d偶em贸w i powide艂. Pektyny sk艂adaj膮 si臋 z trzech g艂贸wnych rodzaj贸w w臋glowodan贸w: homogalakturonan 鈥 polisacharyd zbudowany z mer贸w kwasu galakturonowego ramnogalakturonan I 鈥 polisacharyd z艂o偶ony z dimer贸w (ramnoza + kwas galakturonowy) ramnogalakturonan II 鈥 rozga艂臋ziony polisacharyd.Zawarto艣膰 pektyny w r贸偶nych ro艣linach: jab艂ko 鈥 1-1,5% morela zwyczajna 鈥 1% czere艣nia 鈥 0,4% pomara艅cza 鈥 0,5-3,5% marchew 鈥 1,4% sk贸rki owoc贸w cytrusowych 鈥 30% wyt艂oki jab艂kowe - 8-15%

    syrop glukozowy - Syropy glukozowe, glukoza cukiernicza to oczyszczone i zag臋szczone wodne roztwory produkt贸w hydrolizy (scukrzania) skrobi, zawieraj膮 opr贸cz glukozy, tak偶e maltoz臋 i dekstryny. Jest to g臋sta ciecz o p艂ynnej konsystencji, maj膮ca specyficzn膮 s艂odycz. Dzi臋ki obecno艣ci dekstryn skrobiowych nie ulega szybkiej krystalizacji. Je艣li 艣rodek spo偶ywczy zawiera co najmniej 5% fruktozy w suchej masie nazywany jest glukozowo-fruktozowym. W wyniku przemys艂owej hydrolizy skrobi otrzymuje si臋 tzw. syropy cukiernicze (syropy skrobiowe). Wzgl臋dna s艂odko艣膰 (ang. Relative Sweetness RS) glukozy wzgl臋dem sacharozy 100% wynosi ok. 70%.

    艂opianu - 艁opian wi臋kszy (Arctium lappa L.) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny astrowatych. Inne (ludowe) nazwy: 艂opuch, g艂owacz, kostropie艅, topie艅, dziady. Wyst臋puje w Europie, na Syberii, w Himalajach, Chinach, Japonii, Azji Mniejszej, na Kaukazie, a jako gatunek zawleczony r贸wnie偶 w Ameryce P贸艂nocnej i Po艂udniowej. Jest pospolity na terenie ca艂ej Polski. Status gatunku we florze Polski: gatunek rodzimy.

    bratka tr贸jbarwnego - Fio艂ek ogrodowy, bratek ogrodowy, bratek (Viola 脳wittrockiana Gams) 鈥 gatunek ro艣liny dwuletniej z rodziny fio艂kowatych (Violaceae Batsch). Mieszaniec; powsta艂 w wyniku skrzy偶owania trzech dzikich gatunk贸w fio艂ka: fio艂ka tr贸jbarwnego (V. tricolor), fio艂ka 偶贸艂tego (V. lutea) i fio艂ka a艂tajskiego (V. altaica). W Polsce bardzo cz臋sto jest uprawiany jako ro艣lina ozdobna; czasami przej艣ciowo dziczeje (efemerofit).

    kwas askorbinowy - Kwas askorbinowy, witamina C, E300 (艂ac. acidum ascorbicum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy nienasyconych alkoholi polihydroksylowych. Jest niezb臋dny do funkcjonowania organizm贸w 偶ywych. Dla niekt贸rych zwierz膮t, w tym ludzi, jest witamin膮, czyli musi by膰 dostarczany w po偶ywieniu. Jest tak偶e przeciwutleniaczem stosowanym jako dodatek do 偶ywno艣ci.

    witamina e - Witamina E 鈥 grupa organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, w sk艂ad kt贸rej wchodz膮 tokoferole i tokotrienole, pe艂ni膮cych w organizmie funkcj臋 niezb臋dnego sk艂adnika pokarmowego, rozpuszczalnej w t艂uszczach witaminy. Ich wsp贸ln膮 cech膮 jest dwupier艣cieniowy szkielet 6-chromanolu oraz 艂a艅cuch boczny zbudowany z 3 jednostek izoprenowych. Stosowana jako dodatek do 偶ywno艣ci o numerze E306 (ponadto syntetyczne tokoferole nosz膮 numery E307-309). Witamina E wyst臋puje w postaci o艣miu kongener贸w: czterech tokoferoli o nasyconym 艂a艅cuchu bocznym i czterech analogicznych tokotrienoli posiadaj膮cych w 艂a艅cuchu bocznym 3 wi膮zania podw贸jne. W obu grupach wyr贸偶nia si臋 4 formy: 伪, 尾, 纬 i 未, r贸偶ni膮ce si臋 liczb膮 podstawnik贸w metylowych przy pier艣cieniu fenylowym. Ka偶da z 8 form witaminy E wykazuje nieco inn膮 aktywno艣膰 biologiczn膮. W organizmie cz艂owieka najistotniejsz膮 rol臋 pe艂ni 伪-tokoferol. Do naturalnych 藕r贸de艂 witaminy E nale偶膮: nasiona s艂onecznika, migda艂y, orzechy laskowe, orzeszki ziemne, oleje (s艂onecznikowy, szafranowy), pomidory, botwina, suszone morele, szpinak.

    cynk - Cynk (Zn, 艂ac. zincum) 鈥 pierwiastek chemiczny, metal przej艣ciowy z grupy cynkowc贸w w uk艂adzie okresowym (grupa 12). Odkryto 30 izotop贸w cynku z przedzia艂u mas 54鈥83, z czego trwa艂e s膮 izotopy 64Zn, 66Zn, 67Zn, 68Zn i 70Zn. Zosta艂 odkryty w Indiach lub Chinach przed 1500 rokiem p.n.e. Do Europy wiedza o tym metalu zaw臋drowa艂a dopiero w XVII wieku.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  , , ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋