suplementy diety bez tajemnic

Prebiotyki

Suplement diety Prebiotyki zawiera w sk艂adzie: Alga Chlorella, Ananas, Papaina, Ksylooligosacharydy, Enterococcus Faecium, Bifidobacterium Bifidum, Lactobacillus Acidophilus, Lactobacillus Sporogenesis (Bacillus Coagulans). Zg艂oszono go do rejestracji w roku 2019. Jego obecny stan w rejestrze to: 0. Ten suplement diety zosta艂 wyprodukowany przez FEBICO Far East Bio-Tec Co., Ltd., oraz zg艂oszony do rejestracji przez GRUPA FIZJOTERAPEUTY KAMIL RADLAK.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Alga Chlorella, Ananas, Papaina, Ksylooligosacharydy, Enterococcus Faecium, Bifidobacterium Bifidum, Lactobacillus Acidophilus, Lactobacillus Sporogenesis (Bacillus Coagulans)
    Forma: proszek
    Kwalfikacja: S - Suplement diety
    Status produktu: UWAGA! Nieznany status

    Rok zg艂oszenia: 2019
    Producent: FEBICO Far East Bio-Tec Co., Ltd.
    Rejestruj膮cy: GRUPA FIZJOTERAPEUTY KAMIL RADLAK
    Dodatkowe informacje: firma zrezygnowa艂a z wprowadzania do obrotu

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    alga chlorella - Spirulina 鈥 handlowa nazwa sinic (cyjanobakterii) nale偶膮cych do rz臋du Oscillatoriales. Nale偶y do niego gatunek Arthrospira platensis. Spirulina jest bardzo bogata w bia艂ko 鈥 zawarto艣膰 bia艂ka w suchej masie wynosi ok. 70%. Zawiera tak偶e witaminy A, B, C, D, E, K i inne. Spirulina jest bogata w magnez i beta-karoten. Stosowana do produkcji kosmetyk贸w, suplement贸w 偶ywieniowych oraz pokarm贸w dla glono偶ernych ryb akwariowych. Nazwa ta w odniesieniu do tych sinic pochodzi z czas贸w, gdy przedstawicieli rodzaju Arthrospira zaliczano do rodzaju Spirulina. W obecnych uj臋ciach systematycznych rodzaje te uwa偶a si臋 za spokrewnione (nale偶膮 do rz臋du drgalnicowc贸w), ale odr臋bne. Wbrew obiegowym opiniom, spirulina nie jest 藕r贸d艂em przyswajalnej przez ludzki organizm witaminy B12. Istniej膮 doniesienia o podwy偶szonej zawarto艣ci (w wybranych suplementach diety zawieraj膮cych m.in. spirulin臋) substancji toksycznych, np. glinu, co mo偶e mie膰 zwi膮zek ze sposobem prowadzenia niekt贸rych przemys艂owych hodowli glon贸w.

    ananas - Ananas (Ananas Mill.) 鈥 rodzaj ro艣lin zielnych z rodziny bromeliowatych (Bromeliaceae). W stanie naturalnym ro艣nie w Ameryce Po艂udniowej. Ananas to tak偶e potocznie nazwa owocostanu ananasa jadalnego. Du偶y, soczysty owocostan wyrasta na szczycie kr贸tkiej 艂odygi wyrastaj膮cej z rozety kolczastych li艣ci. Do g艂贸wnych producent贸w nale偶膮 Hawaje, Brazylia, Meksyk i Filipiny. W Europie mo偶na spotka膰 plantacje ananas贸w 鈥 na Azorach.

    papaina - Papaina (EC 3.4.22.2) 鈥 enzym z podklasy proteaz o niskiej specyficzno艣ci substratowej (proteoliza zachodzi niezale偶nie od tego jakie aminokwasy s膮siaduj膮 z wi膮zaniem peptydowym) otrzymywany z mleczka zielonych owoc贸w i li艣ci melonowca w艂a艣ciwego (od kt贸rego 艂aci艅skiej nazwy gatunkowej pochodzi nazwa papainy). Jest to substancja podobna do ludzkiej pepsyny. Uczestniczy w rozk艂adzie bia艂ek. 艁a艅cuch papainy zbudowany jest z 212 reszt aminokwasowych, stabilizowany jest 4 mostkami dwusiarczkowymi (-S-S-) i tworzy dwie domeny podobnie jak insulina. Do osi膮gni臋cia pe艂ni aktywno艣ci enzymatycznej papaina musi mie膰 woln膮 grup臋 -SH i lekko kwa艣ne 艣rodowisko. Jest sk艂adnikiem sos贸w nadaj膮cych krucho艣膰 potrawom mi臋snym, soli zmi臋kczaj膮cej mi臋so oraz produkt贸w kosmetycznych (peelingi chemiczne).

    enterococcus faecium - Enterococcus faecium 鈥 bakteria Gram-dodatnia nale偶膮ca do enterokok贸w, dawniej klasyfikowano j膮 do paciorkowc贸w grupy D (wed艂ug serotypowania Lancefield). Fizjologicznie wyst臋puje w przewodzie pokarmowym cz艂owieka, jednak mo偶e by膰 r贸wnie偶 czynnikiem chorobotw贸rczym i wywo艂ywa膰 np. zaka偶enie uk艂adu moczowego, zapalenie wsierdzia.

    bifidobacterium bifidum - Oddychanie kom贸rkowe 鈥 wielostopniowy biochemiczny proces utleniania zwi膮zk贸w organicznych zwi膮zany z wytwarzaniem energii u偶ytecznej metabolicznie. Oddychanie przebiega w ka偶dej 偶ywej kom贸rce w spos贸b sta艂y. Zachodzi ono nawet wtedy, gdy inne procesy metaboliczne zostan膮 zahamowane. Chocia偶 istniej膮 r贸偶nice w przebiegu procesu oddychania u poszczeg贸lnych grup organizm贸w, to zestaw enzym贸w katalizuj膮cych poszczeg贸lne reakcje sk艂adaj膮ce si臋 na oddychanie jest zbli偶ony u wszystkich organizm贸w 偶ywych. Zachodzenie oddychania jest jednym z najcz臋艣ciej stosowanych wska藕nik贸w zachodzenia proces贸w 偶yciowych. Jedynie wirusy b臋d膮ce strukturami na pograniczu 偶ycia i cz膮stek chemicznych nie przeprowadzaj膮 procesu oddychania. Chocia偶 substratem w reakcji oddychania mog膮 by膰 wszystkie zwi膮zki organiczne obecne w kom贸rkach, najcz臋艣ciej og贸ln膮 reakcj臋 oddychania kom贸rkowego zapisuje si臋 dla utleniania cukru 鈥 glukozy w obecno艣ci tlenu: C6H12O6 + 6O2 鈫 6CO2 + 6H2O Energia uwolniona w procesie utleniania zwi膮zk贸w organicznych pojawia si臋 cz臋艣ciowo w postaci zwi膮zku wysokoenergetycznego 鈥 ATP, kt贸ry mo偶e by膰 wykorzystany do przeprowadzania reakcji chemicznych zachodz膮cych w kom贸rce lub do poruszania organizmu np. w tkance mi臋艣niowej. Proces produkcji ATP nie przebiega ze 100% sprawno艣ci膮 i cz臋艣膰 energii uwalniana jest w postaci ciep艂a. Poza w臋glowodanami organizmy w procesie oddychania mog膮 utlenia膰 t艂uszcze oraz bia艂ka, a po bardziej z艂o偶onych modyfikacjach tak偶e pozosta艂e zwi膮zki organiczne. Dla najcz臋艣ciej u偶ywanego substratu, glukozy, reakcje oddychania kom贸rkowego zachodz膮 na trzech szlakach metabolicznych: Glikoliza, w kt贸rej glukoza przekszta艂cana jest do kwasu pirogronowego i powstaj膮 niewielkie ilo艣ci ATP oraz NADH. Cykl Krebsa okre艣lany tak偶e cyklem kwasu cytrynowego lub cyklem kwas贸w trikarboksylowych, w kt贸rym kwas pirogronowy po przekszta艂ceniu do acetylo-CoA w cyklu przemian przekszta艂cany jest do CO2 z wytworzeniem NADH, FADH2 oraz GTP lub ATP. Oddychanie ko艅cowe, czyli mitochondrialny 艂a艅cuch transportu elektron贸w i fosforylacja oksydacyjna. W tym etapie zredukowane nukleotydy NADH, FADH2 s膮 utleniane. W efekcie szeregu reakcji powstaje woda, a uwalniana energia zamieniana jest na ATP.Pierwszy z wymienionych etap贸w jest charakterystyczny dla utleniania w臋glowodan贸w i zachodzi w cytozolu. Dwa pozosta艂e etapy zachodz膮 u organizm贸w eukariotycznych w wyspecjalizowanych organellach 鈥 mitochondriach. W kom贸rkach prokariont贸w enzymy bior膮ce udzia艂 we wszystkich etapach oddychania znajduj膮 si臋 w cytozolu i b艂onie kom贸rkowej. T艂uszcze oraz bia艂ka mog膮 by膰 tak偶e w艂膮czane w cykl Krebsa. Wcze艣niej jednak t艂uszcze rozk艂adane s膮 do acetylo-CoA w procesie 尾-oksydacji, a bia艂ka musz膮 by膰 roz艂o偶one na aminokwasy, te za艣 pozbawione reszty aminowej. Powsta艂e po od艂膮czeniu reszty aminowej ketokwasy w艂膮czane s膮 bezpo艣rednio lub po przekszta艂ceniu w reakcje glikolizy i cyklu kwasu cytrynowego. U organizm贸w, kt贸re stale lub okresowo nie maj膮 dost臋pu do tlenu, wytwarzanie energii u偶ytecznej biologicznie mo偶e polega膰 na niepe艂nym utlenieniu zwi膮zk贸w organicznych. Proces taki nazywany jest fermentacj膮. W efekcie fermentacji zwi膮zki organiczne ulegaj膮 zar贸wno utlenianiu, jak i redukcji. Drugim sposobem uzyskania energii w warunkach beztlenowych jest utlenianie zwi膮zk贸w organicznych z wykorzystaniem utlenionych zwi膮zk贸w nieorganicznych np. azotan贸w, siarczan贸w, zwi膮zk贸w 偶elaza lub manganu, a nawet dwutlenku w臋gla. Zwi膮zki te s艂u偶膮 jako akceptory elektron贸w w 艂a艅cuchu transportu elektron贸w zbli偶onym do 艂a艅cucha oddechowego zachodz膮cego przy przenoszeniu elektron贸w na tlen. Pozosta艂e etapy oddychania nie r贸偶ni膮 si臋 od oddychania tlenowego. Oba procesy zachodz膮ce w warunkach beztlenowych mog膮 by膰 okre艣lane jako oddychanie beztlenowe, jednak w mikrobiologii terminem oddychania beztlenowego okre艣la si臋 jedynie wykorzystywanie zwi膮zk贸w nieorganicznych w roli utleniacza. Fermentacje s膮 traktowane jako oddzielna grupa proces贸w metabolicznych prowadz膮cych do uzyskania energii u偶ytecznej metabolicznie.

    lactobacillus acidophilus - Lactobacillus acidophilus - gatunek pa艂eczek kwasu mlekowego. Razem z Streptococcus salivarius powszechnie u偶ywany przy produkcji wyrob贸w mlecznych (np. jogurty). Jej nazwa wywodzi si臋 od 艂ac. -lacto - mleko, -bacillus - o kszta艂cie laseczki i acidophilus - lubi膮cy kwas. Bakteria ta dobrze rozwija si臋 w bardziej zakwaszonym 艣rodowisku (pH 4-5 albo ni偶sze) ni偶 wi臋kszo艣膰 mikroorganizm贸w, najlepiej s艂u偶y jej temperatura ok. 45 stopni Celsjusza. Naturalnie wyst臋puje w wielu produktach 偶ywno艣ciowych (mleko i jego przetwory, mi臋so, zbo偶a) a tak偶e w przewodzie pokarmowym i jamie ustnej ludzi i zwierz膮t oraz w ko艅cowej cz臋艣ci dr贸g rodnych. Lactobacillus acidophilus tak jak wi臋kszo艣膰 bakterii z rodzaju Lactobacillus posiada zdolno艣膰 przekszta艂cania laktozy w kwas mlekowy w procesie fermentacji mlekowej. Niekt贸re spokrewnione z ni膮 gatunki w tym procesie wytwarzaj膮 jeszcze etanol, dwutlenek w臋gla i kwas octowy. Natomiast sama L. acidophilus wytwarza tylko kwas mlekowy. Jest wra偶liwa na wilgo膰, wysok膮 temperatur臋 oraz bezpo艣rednie nas艂onecznienie. W 2002 r. opracowano kompletn膮 map臋 genomu tej bakterii. Bakteria ta jest uwa偶ana za probiotyczn膮 i wywieraj膮c膮 korzystny wp艂yw na organizm cz艂owieka. Dzi臋ki jej dzia艂alno艣ci w przewodzie pokarmowym (razem z innymi bakteriami tworzy tzw. flor臋 jelitow膮) wytwarzane jest 艣rodowisko, kt贸re zapobiega rozwojowi niekt贸rych szkodliwych mikroorganizm贸w, ponadto uczestniczy w produkcji niacyny, kwasu foliowego i witaminy B6. Obecno艣膰 tej bakterii w pochwie u kobiet poprzez produkcj臋 kwasu pomaga kontrolowa膰 niepo偶膮dany wzrost grzyba - Candida albicans. Antybiotyki za偶ywane doustnie niszcz膮 t臋 bakteri臋, dlatego te偶 zalecane jest podczas kuracji antybiotykowej za偶ywanie lek贸w os艂onowych.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  , , ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋