suplementy diety bez tajemnic

Now Foods Detox Support

Suplement diety Now Foods Detox Support (kapsu艂ka) sk艂adaj膮cy si臋 z: Mied藕, Selen, Cynk, Mangan, Kwas alfa liponowy, koniczyna czerwona, S贸d, Buraki, Machonia pospolita, Ostropest plamisty, MSM, Morszczyn p臋cherzykowaty, Alginian sodu, Chlorella, Bia艂ko, Cukry, W臋glowodany. Zarejestrowano go w 2016 roku. Jego stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety Now Foods Detox Support zosta艂 wyprodukowany przez suplementu diety, oraz zg艂oszony do rejestracji przez Provitax Piotr Kokoszewski.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Mied藕, Selen, Cynk, Mangan, Kwas alfa liponowy, koniczyna czerwona, S贸d, Buraki, Machonia pospolita, Ostropest plamisty, MSM, Morszczyn p臋cherzykowaty, Alginian sodu, Chlorella, Bia艂ko, Cukry, W臋glowodany
    Forma: kapsu艂ka
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2016
    Producent: Now Foods
    Rejestruj膮cy: Provitax Piotr Kokoszewski
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    mied藕 - Mied藕 (Cu, 艂ac. cuprum) 鈥 pierwiastek chemiczny, z grupy metali przej艣ciowych uk艂adu okresowego. Nazwa miedzi po 艂acinie (a za ni膮 tak偶e w wielu innych j臋zykach, w tym angielskim) pochodzi od Cypru, gdzie w staro偶ytno艣ci wydobywano ten metal. Pocz膮tkowo nazywano go metalem cypryjskim (艂ac. cyprum aes), a nast臋pnie cuprum. Ma 26 izotop贸w z przedzia艂u mas 55-80. Trwa艂e s膮 dwa: 63 i 65.

    selen - Selen (Se, 艂ac. selenium) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy niemetali w uk艂adzie okresowym. Znanych jest kilkana艣cie jego izotop贸w z przedzia艂u mas 65鈥91, z kt贸rych trwa艂ych jest 6. Pierwiastek ten zosta艂 odkryty w roku 1817 przez J.J. Berzeliusa. Nazwa pochodzi od Selene (stgr. 危蔚位萎谓畏), greckiej nazwy Ksi臋偶yca i bogini kt贸ra go uosabia艂a. Berzelius nazwa艂 go tak, poniewa偶 zawsze wyst臋puje razem z tellurem, kt贸rego nazwa wywodzi si臋 od tellus, czyli po 艂acinie 鈥瀂iemia鈥. Jednocze艣nie chcia艂 w ten spos贸b zaznaczy膰, 偶e selen nie jest 鈥瀦 tej samej ziemi鈥, co tellur i ma r贸偶ne od niego w艂a艣ciwo艣ci.

    cynk - Cynk (Zn, 艂ac. zincum) 鈥 pierwiastek chemiczny, metal przej艣ciowy z grupy cynkowc贸w w uk艂adzie okresowym (grupa 12). Odkryto 30 izotop贸w cynku z przedzia艂u mas 54鈥83, z czego trwa艂e s膮 izotopy 64Zn, 66Zn, 67Zn, 68Zn i 70Zn. Zosta艂 odkryty w Indiach lub Chinach przed 1500 rokiem p.n.e. Do Europy wiedza o tym metalu zaw臋drowa艂a dopiero w XVII wieku.

    mangan - Mangan (Mn, 艂ac. manganum) 鈥 pierwiastek chemiczny nale偶膮cy w uk艂adzie okresowym do grupy metali przej艣ciowych. Ma 15 izotop贸w z przedzia艂u mas 49鈥62 i izomery j膮drowe 51m, 52m, 54m. Trwa艂y jest tylko izotop 55, kt贸ry stanowi niemal 100% sk艂adu izotopowego manganu wyst臋puj膮cego w naturze.

    kwas alfa liponowy - Terapia zaburze艅 ze spektrum autyzmu (ang. autism spectrum disorders, ASD) ma charakter kompleksowy i interdyscyplinarny. Interwencje powinny celowa膰 w ograniczenie osiowych objaw贸w autyzmu (zwi膮zanych z deficytami spo艂ecznymi i w komunikacji), a tak偶e w redukcj臋 ewentualnych zachowa艅 trudnych. Istotna jest te偶 diagnoza i terapia zaburze艅 wsp贸艂wyst臋puj膮cych (np. l臋kowych, ADHD, epilepsji). U dzieci zalecane oddzia艂ywania opieraj膮 si臋 na zasadach terapii behawioralnej, uwzgl臋dniaj膮 r贸wnie偶 ustalenia psychologii rozwojowej, k艂ad膮 nacisk na dostarczanie interwencji w naturalnych warunkach i rozw贸j umiej臋tno艣ci zwi膮zanych z interakcjami spo艂ecznymi. Podej艣cia z tej grupy zalecane s膮 ze wzgl臋du na najwi臋ksz膮 ilo艣膰 bada艅 im po艣wi臋conych, cho膰 nie jest jasne, czy s膮 bardziej efektywne ni偶 inne interwencje o podobnej intensywno艣ci. W wypadku ma艂ych dzieci, wskazany jest udzia艂 rodzic贸w w terapii; u starszych 鈥 po艣redniczy膰 mog膮 r贸wie艣nicy. Dla m艂odzie偶y i doros艂ych przeznaczone s膮, przede wszystkim, zaj臋cia (najlepiej) grupowe, ucz膮ce umiej臋tno艣ci spo艂ecznych, akademickich, zawodowych lub 偶yciowych oraz terapia behawioralna w przypadku zachowa艅 niepo偶膮danych. Farmakoterapia stosowana jest jedynie przy zaburzeniach wsp贸艂wyst臋puj膮cych i utrzymuj膮cych si臋 zachowaniach trudnych. Stan wiedzy na temat autyzmu ci膮gle si臋 poszerza i w zwi膮zku z tym opracowuje si臋 nowe interwencje 鈥 jednak偶e dowody naukowe na efektywno艣膰 wi臋kszo艣ci z nich s膮 ograniczone. Du偶ym problemem jest promowanie i popularno艣膰 metod, kt贸rych skuteczno艣膰 nie zosta艂a potwierdzona w wiarygodny spos贸b. Cz臋艣膰 z nich opiera si臋 na pseudonauce; inne czerpi膮 (czasem w lu藕ny spos贸b) z r贸偶nych dziedzin naukowych i podej艣膰 terapeutycznych (psychospo艂ecznych, biomedycznych, dietetycznych czy z terapii zaj臋ciowej).

    koniczyna czerwona - Koniczyna 艂膮kowa, k. czerwona (Trifolium pratense L.), dawn. konicz 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny bobowatych. Wyst臋puje w ca艂ej Europie, w 艣rodkowej Azji oraz p贸艂nocnej Afryce. Zosta艂a naturalizowana i jest uprawiana tak偶e w Australii i obydwu Amerykach. W Polsce jest ro艣lin膮 pospolit膮.

    s贸d - S贸d (Na, 艂ac. natrium) 鈥 pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 11, metal z I grupy uk艂adu okresowego, nale偶膮cy do grupy metali alkalicznych. Mi臋kki, srebrzystobia艂y, silnie reaktywny. Pojedynczy elektron na pow艂oce walencyjnej szybko przekazuje, staj膮c si臋 kationem Na+. Jedyny stabilny izotop sodu to 23Na. W przyrodzie pierwiastek ten nie wyst臋puje w stanie wolnym; mo偶na go otrzyma膰 z tworzonych przeze艅 zwi膮zk贸w. S贸d jest sz贸stym najbardziej rozpowszechnionym pierwiastkiem w skorupie ziemskiej. Wyst臋puje w wielu minera艂ach, takich jak: skale艅, sodalit, czy s贸l kamienna (chlorek sodu, NaCl). Po raz pierwszy s贸d wyizolowa艂 Humphry Davy w 1807 r. przez elektroliz臋 wodorotlenku sodu. Spo艣r贸d wielu innych u偶ytecznych zwi膮zk贸w sodu wodorotlenek sodu (艂ug) stosuje si臋 w procesie wytwarzania myd艂a, a chlorek sodu (s贸l spo偶ywcza) jest stosowany jako 艣rodek do odladzania oraz jako sk艂adnik od偶ywczy dla ludzi i zwierz膮t. S贸d jest niezb臋dnym pierwiastkiem do prawid艂owego funkcjonowania organizm贸w wszystkich zwierz膮t oraz niekt贸rych ro艣lin.

    buraki - Buraki (dodatkowa nazwa w j. litewskim Burokai) 鈥 wie艣 w Polsce po艂o偶ona w wojew贸dztwie podlaskim, w powiecie sejne艅skim, w gminie Pu艅sk. Wie艣 kr贸lewska ekonomii grodzie艅skiej po艂o偶ona by艂a w ko艅cu XVIII wieku w powiecie grodzie艅skim wojew贸dztwa trockiego. W latach 1975鈥1998 miejscowo艣膰 administracyjnie nale偶a艂a do wojew贸dztwa suwalskiego.

    ostropest plamisty - Ostropest plamisty (Silybum marianum (L.) Gaertner) 鈥 gatunek ro艣liny nale偶膮cy do rodziny astrowatych (Asteraceae).

    msm - Malta艅ska S艂u偶ba Medyczna M艂odzie偶owa Sp贸艂dzielnia Mieszkaniowa (Toru艅) M臋偶czy藕ni maj膮cy kontakty seksualne z m臋偶czyznami MSM 鈥 samoch贸d wy艣cigowy

    morszczyn p臋cherzykowaty - Morszczyn p臋cherzykowaty (Fucus vesiculosus) 鈥 glon nale偶膮cy do brunatnic.

    alginian sodu - Alginian sodu, E401 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny, s贸l sodowa kwasu alginowego, stosowany jako dodatek do 偶ywno艣ci. Jest otrzymywany z wodorost贸w wyrzucanych na brzeg Atlantyku. Jest bezbarwny i bez smaku. 艁atwo p臋cznieje. Hamuje wch艂anianie strontu.

    chlorella - Chlorella (Chlorella) 鈥 glon z gromady zielenic. Najpowszechniej wyst臋puj膮cy gatunek to chlorella zwyczajna (Chlorella vulgaris), podczas gdy gatunek typowy to Ch. ellipsoidea Gerneck. Wyst臋puje w ka偶dym wodnym i wilgotnym 艣rodowisku: w wodach s艂odkich i s艂onych, w wilgotnej korze i ziemi (aerofit), a tak偶e we wn臋trzu innych organizm贸w, jako zoochlorella. W艣r贸d polskich glon贸w planktonowych znaleziono nast臋puj膮ce gatunki: Ch. ellipsoidea, Ch. luteoviridis, Ch. minutissima i Ch. oocystoides w wodach 艣r贸dl膮dowych i Ch. vulgaris w Ba艂tyku. Jest to glon jednokom贸rkowy o zielonej barwie i kulistym (ewentualnie elipsoidalnym) kszta艂cie. Nie tworzy kolonii. Zawiera jeden du偶y, kubkowaty chloroplast. Jest organizmem autotroficznym. Zawiera barwnik zwany chlorofilem, kt贸ry umo偶liwia przeprowadzanie fotosyntezy. Chlorella bywa tak偶e heterotroficzna gdy pokarm jest 艂atwo dost臋pny (miksotrofizm). Rozmna偶a si臋 przez podzia艂 kom贸rki na autospory, kt贸re wydostaj膮 si臋 na zewn膮trz po rozerwaniu 艣ciany kom贸rkowej kom贸rki macierzystej. Wed艂ug systemu systematycznego Lewisa i McCourta (2004) opieraj膮cego si臋 na badaniach molekularnych, przedstawicieli gatunk贸w nale偶膮cych do tego rodzaju nale偶y umie艣ci膰 w r贸偶nych rz臋dach, a nawet klasach zielenic, gdy偶 podobie艅stwo morfologiczne jest jedynie wynikiem konwergencji.

    bia艂ko - Bia艂ka, proteiny 鈥 wielkocz膮steczkowe (masa cz膮steczkowa od ok. 10 tys. do kilku mln Dalton贸w) biopolimery, a w艂a艣ciwie biologiczne polikondensaty, zbudowane z reszt aminokwas贸w po艂膮czonych ze sob膮 wi膮zaniami peptydowymi 鈭扖ONH鈭. Wyst臋puj膮 we wszystkich 偶ywych organizmach oraz wirusach. Synteza bia艂ek odbywa si臋 przy udziale specjalnych organelli kom贸rkowych, zwanych rybosomami. G艂贸wnymi pierwiastkami wchodz膮cymi w sk艂ad bia艂ek s膮 C, O, H, N, S, tak偶e P oraz niekiedy kationy metali Mn2+, Zn2+, Mg2+, Fe2+, Cu2+, Co2+ i inne. Sk艂ad ten nie pokrywa si臋 ze sk艂adem aminokwas贸w. Wynika to st膮d, 偶e wi臋kszo艣膰 bia艂ek (s膮 to tzw. bia艂ka z艂o偶one lub proteidy) ma do艂膮czone do reszt aminokwasowych r贸偶ne inne cz膮steczki. Regu艂膮 jest przy艂膮czanie cukr贸w, a ponadto kowalencyjnie lub za pomoc膮 wi膮za艅 wodorowych do艂膮czane mo偶e by膰 wiele r贸偶nych zwi膮zk贸w organicznych pe艂ni膮cych funkcje koenzym贸w oraz jony metali.

    cukry - W臋glowodany, sacharydy 鈥 w 艣cis艂ym znaczeniu s膮 to organiczne zwi膮zki chemiczne sk艂adaj膮ce si臋 z atom贸w w臋gla oraz wodoru i tlenu, w takiej proporcji, 偶e na ka偶dy atom w臋gla przypadaj膮 dwa atomy wodoru i jeden tlenu, o og贸lnym wzorze sumarycznym: Cn(H2O)n. W szerszym znaczeniu zalicza si臋 do nich ich pochodne otrzymywane w wyniku redukcji lub utleniania ich grup hydroksylowych lub karbonylowych, a tak偶e wymian臋 jednej lub wi臋cej grup hydroksylowych na atom wodoru lub inne grupy organiczne. W臋glowodany w 艣cis艂ym znaczeniu s膮 aldehydami i/lub ketonami, zawieraj膮cymi grupy hydroksylowe przy wi臋kszo艣ci atom贸w w臋gla, dzi臋ki czemu s膮 one zdolne do tworzenia wewn膮trz- i mi臋dzycz膮steczkowych wi膮za艅 p贸艂acetalowych i acetalowych. W organizmach 偶ywych pe艂ni膮 rol臋 g艂贸wnego 藕r贸d艂a energii w procesach metabolizmu, a tak偶e materia艂u budulcowego ro艣lin i zwierz膮t. Ich pierwotnym 藕r贸d艂em w naturze s膮 procesy fotosyntezy.

    w臋glowodany - W臋glowodany, sacharydy 鈥 w 艣cis艂ym znaczeniu s膮 to organiczne zwi膮zki chemiczne sk艂adaj膮ce si臋 z atom贸w w臋gla oraz wodoru i tlenu, w takiej proporcji, 偶e na ka偶dy atom w臋gla przypadaj膮 dwa atomy wodoru i jeden tlenu, o og贸lnym wzorze sumarycznym: Cn(H2O)n. W szerszym znaczeniu zalicza si臋 do nich ich pochodne otrzymywane w wyniku redukcji lub utleniania ich grup hydroksylowych lub karbonylowych, a tak偶e wymian臋 jednej lub wi臋cej grup hydroksylowych na atom wodoru lub inne grupy organiczne. W臋glowodany w 艣cis艂ym znaczeniu s膮 aldehydami i/lub ketonami, zawieraj膮cymi grupy hydroksylowe przy wi臋kszo艣ci atom贸w w臋gla, dzi臋ki czemu s膮 one zdolne do tworzenia wewn膮trz- i mi臋dzycz膮steczkowych wi膮za艅 p贸艂acetalowych i acetalowych. W organizmach 偶ywych pe艂ni膮 rol臋 g艂贸wnego 藕r贸d艂a energii w procesach metabolizmu, a tak偶e materia艂u budulcowego ro艣lin i zwierz膮t. Ich pierwotnym 藕r贸d艂em w naturze s膮 procesy fotosyntezy.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋