suplementy diety bez tajemnic

NavimagB6

Suplement diety navimagB6 zawiera w sk艂adzie: cynk, koloidalny dwutlenek krzemu, liofilizat jaja kurzego, magnez(tlenek magnezu), magnez(w臋glan magnezu), olej z kopru gorzkiego, wap艅, witamina B6, witamina D. Zg艂oszono go do rejestracji w roku 2014. Jego obecny stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. Ten suplement diety zosta艂 wyprodukowany przez Guri Vital Sp. z o.o. Sp. k. Kostrzyn nad Odr膮, oraz zg艂oszony do rejestracji przez Guri Vital Sp. z o.o. Sp. k. Kostrzyn nad Odr膮.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: cynk, koloidalny dwutlenek krzemu, liofilizat jaja kurzego, magnez(tlenek magnezu), magnez(w臋glan magnezu), olej z kopru gorzkiego, wap艅, witamina B6, witamina D
    Forma: kapsu艂ka twarda
    Kwalfikacja: S - Suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2014
    Producent: Guri Vital Sp. z o.o. Sp. k. Kostrzyn nad Odr膮
    Rejestruj膮cy: Guri Vital Sp. z o.o. Sp. k. Kostrzyn nad Odr膮
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    cynk - Cynk (Zn, 艂ac. zincum) 鈥 pierwiastek chemiczny, metal przej艣ciowy z grupy cynkowc贸w w uk艂adzie okresowym (grupa 12). Odkryto 30 izotop贸w cynku z przedzia艂u mas 54鈥83, z czego trwa艂e s膮 izotopy 64Zn, 66Zn, 67Zn, 68Zn i 70Zn. Zosta艂 odkryty w Indiach lub Chinach przed 1500 rokiem p.n.e. Do Europy wiedza o tym metalu zaw臋drowa艂a dopiero w XVII wieku.

    koloidalny dwutlenek krzemu - Woda (tlenek wodoru; nazwa systematyczna IUPAC: oksydan) 鈥 zwi膮zek chemiczny o wzorze H2O, wyst臋puj膮cy w warunkach standardowych w stanie ciek艂ym. W stanie gazowym wod臋 okre艣la si臋 mianem pary wodnej, a w sta艂ym stanie skupienia 鈥 lodem. S艂owo 鈥瀢oda鈥 jako nazwa zwi膮zku chemicznego mo偶e si臋 odnosi膰 do ka偶dego stanu skupienia. Woda jest bardzo dobrym rozpuszczalnikiem dla substancji polarnych. Wi臋kszo艣膰 (oko艂o 97,38%) wyst臋puj膮cej na Ziemi wody jest 鈥瀞艂ona鈥, to znaczy zawiera du偶o rozpuszczonych soli, g艂贸wnie chlorku sodu. W naturalnej wodzie rozpuszczone s膮 gazy atmosferyczne, z kt贸rych w najwi臋kszym st臋偶eniu znajduje si臋 dwutlenek w臋gla. Woda naturalna w wielu przypadkach przed zastosowaniem musi zosta膰 uzdatniona. Proces uzdatniania wody dotyczy zar贸wno wody pitnej, jak i przemys艂owej.

    magneztlenek magnezu - Tlenek magnezu (magnezja palona), MgO 鈥 nieorganiczny zwi膮zek chemiczny z grupy tlenk贸w zasadowych zawieraj膮cy magnez na II stopniu utlenienia. Zwi膮zek ten w temperaturze pokojowej jest bia艂膮 substancj膮 krystaliczn膮. Otrzymany w temperaturze do 900 掳C 艂atwo rozpuszcza si臋 w kwasach i szybko uwadnia do wodorotlenku, kt贸ry jest s艂ab膮 zasad膮. Po wypra偶eniu staje si臋 niereaktywny. Tlenek magnezu wyst臋puje w przyrodzie jako minera艂 peryklaz. Otrzymuje si臋 go poprzez spalenie magnezu lub w wyniku pra偶enia magnezytu (w臋glanu magnezu) albo dolomitu. W wyniku pra偶enia dolomitu powstaje tak偶e tlenek wapnia. Stosowany jest do wyrobu cement贸w, odlew贸w, naczy艅 ognioodpornych, tygli. Ma r贸wnie偶 zastosowanie w medycynie jako lek na nadkwasot臋 i zatrucia. W fotografii s艂u偶y do zoboj臋tniania emulsji fotograficznej. Proszek b艂yskowy potocznie nazywany jest magnezj膮.

    olej z kopru gorzkiego - Kuchnia 艣redniowiecza 鈥 zwyczaje kulinarne, obejmuj膮ce pokarmy, nawyki 偶ywieniowe i metody przygotowywania potraw dominuj膮ce w Europie w okresie 艣redniowiecza, od V do XVI wieku. Kuchnia ta by艂a zr贸偶nicowana terytorialnie, szczeg贸lnie w艣r贸d najni偶szych warstw spo艂ecznych, kt贸rych dieta by艂a ograniczona do produkt贸w dost臋pnych w najbli偶szej okolicy i tanich. Zwyczaje kulinarne warstw najwy偶szych, mog膮cych spo偶ywa膰 potrawy przyrz膮dzone wed艂ug 贸wczesnej sztuki kulinarnej, by艂y bardziej jednorodne; zw艂aszcza pod koniec 艣redniowiecza wykszta艂ci艂a si臋 pewna forma haute cuisine, pojawi艂y si臋 te偶 ksi膮偶ki kucharskie. Jednak i kuchnia mo偶nych podlega艂a ograniczeniom wynikaj膮cym z wolnych 艣rodk贸w transportu i 贸wczesnych mo偶liwo艣ci konserwacji jedzenia. Wa偶nym czynnikiem wp艂ywaj膮cym na diet臋 艣redniowiecznych Europejczyk贸w by艂y nakazane przez chrze艣cija艅stwo liczne dni postne, ograniczaj膮ce rodzaj spo偶ywanego po偶ywienia. Wykwintna kuchnia 艣redniowieczna charakteryzowa艂a si臋 u偶ywaniem du偶ej ilo艣ci przypraw, tak偶e importowanych. By艂y drogie, gdy偶 sprowadzane z daleka przez wielu po艣rednik贸w. Przy przygotowaniu i doborze potraw kierowano si臋 wskazaniami 贸wczesnej medycyny. Podstaw膮 wy偶ywienia ludzi 艣redniowiecza by艂y produkty ze zb贸偶: kasze i chleb. Ro艣liny str膮czkowe i warzywa by艂y wa偶nym uzupe艂nieniem diety ni偶szych warstw spo艂ecznych. Mi臋so, produkt dro偶szy i maj膮cy bardziej presti偶owy status, obecne by艂o przede wszystkim na sto艂ach warstw wy偶szych. Jadano g艂贸wnie dr贸b i wieprzowin臋, a na dworach rycerskich tak偶e dziczyzn臋. Popularne, szczeg贸lnie w okresie post贸w, by艂y ryby morskie (zw艂aszcza konserwowane i transportowane na spore odleg艂o艣ci dorsze i 艣ledzie) i s艂odkowodne. Podczas okresu 艣redniowiecza zar贸wno dietetyka, jak i styl 偶ywienia podlega艂y pewnym zmianom, zwi膮zanym z upowszechnianiem si臋 niekt贸rych upraw i hodowli oraz rozwojem metod rolnictwa i przetw贸rstwa 偶ywno艣ci.

    wap艅 - Wap艅 (Ca, 艂ac. calcium; nazwa ta pochodzi od 艂aci艅skiego rzeczownika calx 鈥 wapno, co oznacza wi臋c 鈥瀖etal z wapna鈥) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy berylowc贸w (metali ziem alkalicznych) w uk艂adzie okresowym.

    witamina b6 - Witamina B6 (ATC: A 11 HA 02) 鈥 grupa 6 organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, pochodnych pirydyny: pirydoksyny, pirydoksalu i pirydoksaminy oraz ich 5'-fosforan贸w. Form膮 aktywn膮 biologicznie jest fosforan pirydoksalu, do kt贸rego pozosta艂e formy s膮 przekszta艂cane enzymatycznie, w wyniku dzia艂ania kinaz i oksydaz. Niekt贸re formy witaminy B6 Jest to witamina z grupy B, rozpuszcza si臋 w wodzie i jest prekursorem wa偶nych koenzym贸w, kt贸re kontroluj膮 przebieg wielu kluczowych reakcji biochemicznych. Stosowanie izoniazydu jest najcz臋stsz膮 przyczyn膮 niedoboru tej witaminy.

    witamina d - Witamina D (ATC: A 11 CC 05) 鈥 grupa rozpuszczalnych w t艂uszczach steroidowych organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, kt贸re wywieraj膮 wielostronne dzia艂anie fizjologiczne, przede wszystkim w gospodarce wapniowo-fosforanowej oraz utrzymywaniu prawid艂owej struktury i funkcji ko艣膰ca. Podstawowe znaczenie maj膮 dwie formy witaminy D, r贸偶ni膮ce si臋 budow膮 艂a艅cucha bocznego: ergokalcyferol (witamina D2), naturalnie wyst臋puj膮cy w organizmach ro艣linnych/dro偶d偶ach cholekalcyferol (witamina D3), naturalnie wyst臋puj膮cy w organizmach zwierz臋cychWitaminy D w organizmie cz艂owieka tradycyjnie zalicza si臋 do witamin, jednak spe艂niaj膮 one funkcj臋 prohormon贸w, poniewa偶 w wyniku przekszta艂ce艅 metabolicznych powstaje aktywna biologicznie posta膰 鈥 1伪,25-dihydroksycholekalcyferol. W farmakoterapii witamina D znajduje zastosowanie przede wszystkim w profilaktyce i leczeniu krzywicy, osteomalacji i osteoporozy.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋