suplementy diety bez tajemnic

Moc Oczyszczenia

Moc Oczyszczenia w formie sypka zawiera w sk艂adzie li艣膰 pokrzywy, ziele skrzypu, k艂膮cze perzu, ziele rdestu ptasiego, korze艅 mniszka, owoc r贸偶y dzikiej, owoc bzu czarnego, ziele karczocha. Ten suplement diety zg艂oszono do rejestracji w roku 2010. Jego status w rejestrze to: weryfikacja pozytywna. suplement diety Moc Oczyszczenia zosta艂 wyprodukowany przez HERBECO Tomasz Jarz膮bowicz Suwa艂ki, oraz zg艂osi艂a go do rejestracji firma HERBECO Tomasz Jarz膮bowicz Suwa艂ki.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: li艣膰 pokrzywy, ziele skrzypu, k艂膮cze perzu, ziele rdestu ptasiego, korze艅 mniszka, owoc r贸偶y dzikiej, owoc bzu czarnego, ziele karczocha
    Forma: sypka
    Kwalfikacja: S - Suplement diety
    Status produktu: weryfikacja pozytywna

    Rok zg艂oszenia: 2010
    Producent: HERBECO Tomasz Jarz膮bowicz Suwa艂ki
    Rejestruj膮cy: HERBECO Tomasz Jarz膮bowicz Suwa艂ki
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    li艣膰 pokrzywy - Li艣膰 (艂ac. folium) 鈥 organ ro艣linny, element budowy cz臋艣ci osiowej (p臋dowej) ro艣lin telomowych. Wyrastaj膮ce z w臋z艂贸w ko艅cowe elementy rozga艂臋zie艅 p臋du, wyodr臋bniaj膮ce si臋 ze wzgl臋du na funkcj臋 i budow臋 od 艂odygi (nie maj膮 np. zdolno艣ci do nieprzerwanego wzrostu). Pe艂ni膮 g艂贸wnie funkcje od偶ywcze i z tego powodu maj膮 zwykle du偶膮 powierzchni臋 umo偶liwiaj膮c膮 poch艂anianie odpowiedniej ilo艣ci promieniowania s艂onecznego. Poza tym li艣cie bior膮 udzia艂 w transpiracji, gutacji i wymianie gazowej. Li艣cie wyspecjalizowane w fotosyntezie okre艣lane s膮 mianem li艣ci zielonych oraz li艣ci listowia. Nierzadko organy te pe艂ni膮 tak偶e funkcje spichrzowe, czepne, ochronne, obronne i pu艂apkowe, w takich przypadkach ulegaj膮c daleko id膮cym przystosowaniom w zakresie funkcji i budowy.

    ziele skrzypu - Skrzyp polny (Equisetum arvense L.) 鈥 gatunek ro艣liny wieloletniej nale偶膮cy do rodziny skrzypowatych (Equisetaceae). Jest typem nomenklatorycznym rodzaju Equisetum.

    k艂膮cze perzu - K艂膮cze (艂ac. rhizoma, ang. rhizome) 鈥 u ro艣lin przekszta艂cony, zwykle zgrubia艂y p臋d podziemny, spe艂niaj膮cy funkcj臋 organu spichrzowego i przetrwalnikowego. Stanowi rosn膮c膮 pod ziemi膮 (lub pod wod膮 u ro艣lin wodnych) przekszta艂con膮 艂odyg臋, cz臋sto o skr贸conych mi臋dzyw臋藕lach. Zredukowane li艣cie wykszta艂caj膮 si臋 w formie 艂usek. Z w臋z艂贸w k艂膮cza wyrastaj膮 korzenie przybyszowe i p膮ki boczne, z kt贸rych rozwijaj膮 si臋 p臋dy nadziemne. Wzrost k艂膮cza na d艂ugo艣膰 odbywa si臋 przez rozw贸j szczytowego p膮czka. K艂膮cze mo偶e by膰, podobnie jak 艂odyga pojedyncze lub rozga艂臋zione. Nie posiada cia艂ek zieleni. Magazynuje materia艂y zapasowe umo偶liwiaj膮ce ro艣linie przetrwanie niesprzyjaj膮cych wegetacji okres贸w, podczas kt贸rych nie przeprowadza ona fotosyntezy. K艂膮cza tworz膮 g艂贸wnie byliny i zazwyczaj rosn膮 r贸wnolegle do powierzchni pod艂o偶a, czasami sko艣nie. Ro艣liny posiadaj膮ce k艂膮cza zaliczane s膮 do geofit贸w ryzomowych. Jest to najliczniejsza w gatunki grupa geofit贸w. Ro艣linami, kt贸re maj膮 k艂膮cze, s膮 m.in.: szparag, konwalia, perz w艂a艣ciwy. K艂膮cze s艂u偶y ro艣linom tak偶e do rozmna偶ania wegetatywnego. Z ka偶dego jego fragmentu, w kt贸rym znajduje si臋 przynajmniej jeden w臋ze艂 z p膮kiem, mo偶e wyrosn膮膰 nowa ro艣lina. Z tego powodu chwasty k艂膮czowe nale偶膮 do trudnych do zwalczenia.

    ziele rdestu ptasiego - Rdest ptasi, rdest r贸偶nolistny (Polygonum aviculare L.) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny rdestowatych. Nazwy ludowe: wr贸ble j臋zyczki, 艣wi艅ska trawa, podoro偶nik. Jest bardzo szeroko rozprzestrzeniony na Ziemi. Pocz膮tkowo wyst臋powa艂 na p贸艂kuli p贸艂nocnej, ale zosta艂 zawleczony i zadomowiony tak偶e na p贸艂kuli po艂udniowej.

    korze艅 mniszka - Korze艅 (艂ac. radix) 鈥 organ ro艣linny, cz臋艣膰 sporofitu, kt贸ra dostarcza ro艣linom wod臋 i sole mineralne, przytwierdza ro艣liny do pod艂o偶a, a u ro艣lin wieloletnich mo偶e pe艂ni膰 funkcj臋 organu spichrzowego. W wyniku przystosowania do warunk贸w 艣rodowiska korzenie poszczeg贸lnych grup ekologicznych ro艣lin pe艂ni膮 dodatkowe funkcje. M艂ode korzenie okryte s膮 ryzoderm膮 wytwarzaj膮c膮 w艂o艣niki, dodatkowo zwi臋kszaj膮ce jej powierzchni臋. Stanowi ona uk艂ad ch艂onny pobieraj膮cy wod臋 i sole mineralne. Pobrane substancje poprzez warstw臋 kory pierwotnej przenoszone s膮 do wi膮zek przewodz膮cych tworz膮cych walec osiowy. Trudno przepuszczalna dla wody warstwa kom贸rek kory pierwotnej (艣r贸dsk贸rnia) umo偶liwia kontrolowany, aktywny transport substancji do wi膮zek drewna. Wi膮zki 艂yka zapewniaj膮 z kolei dostarczanie do podziemnej cz臋艣ci ro艣liny substancji organicznych powsta艂ych w procesie fotosyntezy. Starsze korzenie przyrastaj膮c na grubo艣膰 uzyskuj膮 odmienn膮 budow臋, a zdolno艣膰 wch艂aniania roztworu glebowego jest w du偶ym stopniu przez nie tracona. Budowa anatomiczna korzeni jest w niewielkim stopniu zr贸偶nicowana w艣r贸d grup taksonomicznych ro艣lin naczyniowych, ulega natomiast znacznym modyfikacjom w korzeniach wyspecjalizowanych do pe艂nienia dodatkowych funkcji. Korze艅 wyst臋puje niemal u wszystkich ro艣lin naczyniowych, nieobecny jest jedynie u posiadaj膮cych chwytniki psylotowych i niekt贸rych ro艣lin, u kt贸rych korze艅 zanik艂 wt贸rnie (np. u rogatk贸w, p艂ywaczy i wolfii bezkorzeniowej). Ro艣liny zakorzenione s膮 zwykle w glebie, u epifit贸w wykszta艂caj膮 si臋 korzenie powietrzne, u hydrofit贸w korzenie zanurzone. Ze wzgl臋du na spos贸b powstawania wyr贸偶nia si臋 korze艅 pierwotny rozwijaj膮cy si臋 z zawi膮zka korzenia zarodkowego, korzenie boczne powstaj膮ce jako odga艂臋zienia korzenia g艂贸wnego w strefie r贸偶nicowania oraz korzenie przybyszowe powstaj膮ce zwykle w cz臋艣ci p臋dowej ro艣liny lub z korzeni w strefie ich budowy wt贸rnej. Korzenie tworz膮 silnie rozcz艂onkowany uk艂ad penetruj膮cy pod艂o偶e, nazywany systemem korzeniowym. Stanowi on dolny biegun osiowych organizm贸w ro艣linnych, u kt贸rych g贸rny biegun to p臋d. Korzenie w odr贸偶nieniu od p臋du nie wykszta艂caj膮 li艣ci i zwykle rosn膮 w d贸艂, najcz臋艣ciej s膮 niezielone, cho膰 niekt贸re korzenie powietrzne mog膮 zawiera膰 chlorofil. Innymi, obok korzeni, podziemnymi organami ro艣lin s膮 te偶 k艂膮cza stanowi膮ce podziemny fragment p臋du.

    owoc r贸偶y dzikiej - R贸偶a dzika (Rosa canina L.) 鈥 gatunek krzewu z rodziny r贸偶owatych, z rodzaju r贸偶a. Ludowe nazwy: psia r贸偶a, kt贸ra jest t艂umaczeniem nazwy 艂aci艅skiej, oraz szypszyna (st膮d szypszyniec r贸偶any), nazwa o pochodzeniu s艂owia艅skim. Wyst臋puje na obszarach umiarkowanych i ciep艂ych p贸艂kuli p贸艂nocnej. Mo偶na j膮 spotka膰 prawie w ca艂ej Europie, na terenach do 1500 m n.p.m., w Afryce P贸艂nocnej, na Wyspach Kanaryjskich, na Maderze, w Azji, rozprzestrzeni艂a si臋 tak偶e w Australii i Nowej Zelandii. W Polsce jest gatunkiem pospolitym.

    owoc bzu czarnego - Bez czarny, dziki bez czarny (Sambucus nigra L.) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny pi偶maczkowatych (Adoxaceae), dawniej zaliczany by艂 tak偶e do rodziny bzowatych (Sambucaceae) i przewiertniowatych (Caprifoliaceae). Inne zwyczajowe nazwy polskie: bez lekarski, bez pospolity, bzowina, bzina, buzina, hyczka, ba藕nik, bess, best, bestek, bez apteczny, bez aptekarski, bez bia艂y, bez dziki, bzowina czarna, bzowki, c么rny bez, flider, go艂臋bia pokrzywa, hebz, holunder, hy膰ka, kaszka, suk. Gatunek szeroko rozprzestrzeniony w Europie, w Polsce pospolity. Wykorzystywany jest jako ro艣lina lecznicza, kosmetyczna, ozdobna i jadalna. Spo偶ycie niedojrza艂ych i nieprzetworzonych owoc贸w skutkowa膰 mo偶e jednak zatruciem. Gatunek zmienny 鈥 wyr贸偶nia si臋 kilka podgatunk贸w, przy czym klasyfikacja ich nie jest ustalona. Wyhodowano liczne odmiany ozdobne r贸偶ni膮ce si臋 g艂贸wnie ubarwieniem i kszta艂tem li艣ci.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋