suplementy diety bez tajemnic

Herbal Colon Cleanse

Suplement diety Herbal Colon Cleanse zosta艂 zg艂oszony do rejestracji w 2019 roku. W sk艂ad tego suplementu diety wchodz膮: Citrus Pectin, DGL Liquorice Root (z ekstraktu), Psyllium Husk, Clove Bud, Chlorella Powder, Aloe Vera (z wyci膮gu 200: 1), Papryka ostra (z ekstraktu 8: 1), Czosnek (z ekstraktu 200: 1), Nasiona kopru w艂oskiego (z wyci膮gu 6: 1), Korze艅 imbiru (z ekstraktu 20:1), Korze艅 mniszka lekarskiego (z ekstraktu 4:1. Jego obecny status rejestracji: weryfikacja w toku. Producentem tego suplementu diety jest firma Nu U Nutrition Limited.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: Citrus Pectin, DGL Liquorice Root (z ekstraktu), Psyllium Husk, Clove Bud, Chlorella Powder, Aloe Vera (z wyci膮gu 200: 1), Papryka ostra (z ekstraktu 8: 1), Czosnek (z ekstraktu 200: 1), Nasiona kopru w艂oskiego (z wyci膮gu 6: 1), Korze艅 imbiru (z ekstraktu 20:1), Korze艅 mniszka lekarskiego (z ekstraktu 4:1
    Forma: kapsulka
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2019
    Producent: Nu U Nutrition Limited
    Rejestruj膮cy: hosting time s.r.o.
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    aloe vera z wyci膮gu 200: 1 - Aloes (Alo毛 L.) 鈥 rodzaj jednoli艣ciennych sukulent贸w li艣ciowych. Liczy ok. 550 gatunk贸w (r贸偶nice zale偶膮 od uj臋cia systematycznego takson贸w). Nale偶膮 do niego formy drzewiaste, krzewiaste, byliny, niekiedy liany. Zasi臋g wyst臋powania ro艣lin z tego rodzaju obejmuje P贸艂wysep Arabski, Afryk臋 i Madagaskar. Gatunkiem typowym jest Alo毛 perfoliata L.

    papryka ostra z ekstraktu 8: 1 - Skala Scoville鈥檃 (oznaczana skr贸tem SHU, od Scoville Hotness Unit 鈥 z ang. jednostka ostro艣ci Scoville鈥檃) 鈥 skala ostro艣ci, czyli pikantno艣ci danej potrawy, g艂贸wnie u偶ywana w stosunku do papryk. Okre艣la ona ilo艣膰 kapsaicyny, czyli substancji powoduj膮cej uczucie ostro艣ci w produkcie. Skala zosta艂a wprowadzona przez ameryka艅skiego chemika Wilbura Scoville鈥檃 w roku 1912. Zgodnie z pierwotn膮 metodyk膮 ostro艣膰 w skali Scoville鈥檃 wyznaczano organoleptycznie. Najpierw tworzono roztw贸r cukru z wod膮, a nast臋pnie dodawano znan膮 ilo艣膰 alkoholowego ekstraktu z badanej papryki do roztworu. Gdy testerzy (zazwyczaj pi臋ciu) zaczynali odczuwa膰 pieczenie, wyznaczano stopie艅 rozcie艅czenia roztworu, co dawa艂o wynik na scali Scoville鈥檃, np. SHU papryki habanero odmiany 鈥楻ed Savina鈥 o warto艣ci 580 000 oznacza, 偶e jej ekstrakt musi zosta膰 rozcie艅czony w stosunku 1:580 000, zanim przestanie by膰 odczuwane uczucie ostro艣ci. Poniewa偶 wra偶liwo艣膰 na kapsaicyn臋 i odczucie ostrego smaku r贸偶ni膮 si臋 u poszczeg贸lnych os贸b, a tak偶e w pewnym stopniu zale偶膮 od warunk贸w wykonania testu, to otrzymane w powy偶szy spos贸b warto艣ci by艂y niedok艂adne 鈥 dla czystej kapsaicyny warto艣膰 SHU uzyskana t膮 metod膮 wynosi od 15 mln do 16 mln w zale偶no艣ci od badacza. Poza tym oznaczanie t膮 metod膮 skali Scoville鈥檃 by艂o 偶mudne i d艂ugotrwa艂e, poniewa偶 podczas ka偶dej sesji tester m贸g艂 smakowa膰 tylko jeden roztw贸r. Dlatego po odkryciu, 偶e odczucie ostro艣ci wynika z zawarto艣ci kapsaicyny, Ameryka艅skie Stowarzyszenie Sprzedawc贸w Przypraw (ang. American Spice Trade Association; ASTA) wprowadzi艂o w艂asn膮 skal臋 ostro艣ci i metodyk臋 jej oznaczania pozwalaj膮c膮 na dokonanie szybkiej i powtarzalnej oceny. Wprowadzono mierzenie zawarto艣ci kapsaicyny w badanej substancji metodami analitycznymi i oznaczanie ostro艣ci przy za艂o偶eniu, 偶e ostro艣膰 dla czystej kapsaicyny wynosi 1 mln jednostek (a zatem przyk艂adowo, je艣li 5% masy badanej przyprawy stanowi kapsaicyna, to warto艣膰 ostro艣ci wynosi 50 000). Poniewa偶 istnienie dw贸ch skal ostro艣ci by艂o k艂opotliwe, ostatecznie po艂膮czono je w jedn膮 skal臋, kt贸ra otrzyma艂a bardziej znan膮 nazw臋 skali Scoville鈥檃 (SHU). Zgodnie z metodyk膮 wyznaczania ostro艣ci w tej skali, jej warto艣膰 jest uzale偶niona od zawarto艣ci kapsaicyny, ale dla czystej kapsaicyny ostro艣膰 wynosi 16 mln SHU. Ponadto metod臋 organoleptyczn膮 zachowano dla wyznaczania ostro艣ci substancji (i mieszanin z ich udzia艂em) innych ni偶 kapsaicyna. Dlatego te偶 mo偶liwe s膮 warto艣ci SHU przekraczaj膮ce warto艣膰 dla czystej kapsaicyny (np. dla tiniatoksyny ostro艣膰 wynosi 5,3 mld SHU a dla rezynyferatoksyny 16 mld). W praktyce po ustaleniu ostro艣ci takiej substancji organoleptycznie przechodzi si臋 na stosowanie metody analitycznej z innym przelicznikiem zawarto艣ci na warto艣膰 SHU. Metoda analitycznego wyznaczania ostro艣ci usun臋艂a problemy zwi膮zane z r贸偶nym odczuwaniem ostrego smaku, ale dla odmiany ma inne ograniczenia zwi膮zane z tym, 偶e nie zawsze odczuwana ostro艣膰 wynika z zawarto艣ci kapsaicyny 鈥 np. ostro艣膰 chrzanu wynika z obecno艣ci innych sk艂adnik贸w ni偶 kapsaicyny (czyli ostro艣膰 鈥瀉nalityczna鈥 jest zani偶ona w stosunku do 鈥瀘rganoleptycznej鈥), a z kolei du偶a zawarto艣膰 lipid贸w w badanej substancji obni偶a ostro艣膰 鈥瀘rganoleptyczn膮鈥 wobec 鈥瀉nalitycznej鈥, bo zwi膮zki te wi膮偶膮 kapsaicyn臋. Zwyk艂a s艂odka papryka nie jest w og贸le ostra (0 SHU w skali Scoville鈥檃). Ziarenka pieprzu maj膮 100鈥500 SHU, w zale偶no艣ci od gatunku. Papryka Tabasco ma od 30鈥50 tys. SHU. Indyjskie papryki 鈥楧orset Naga鈥 i 鈥楴aga Jolokia鈥 osi膮gaj膮 ok. 1 mln SHU i s膮 ok. 25 razy ostrzejsze ni偶 papryka 鈥楾abasco鈥 (liczby u艣rednione; faktyczne warto艣ci SHU r贸偶ni膮 si臋 w zale偶no艣ci od warunk贸w uprawy, odmian ro艣liny oraz wielu innych czynnik贸w). W latach 2011鈥2012 pojawi艂y si臋 papryki 鈥楾rinidad Scorpion Butch T鈥 i 鈥楥arolina Reaper鈥 osi膮gaj膮ce 1,5 mln SHU. W roku 2017 doniesiono o wyhodowaniu papryki 鈥楧ragon's Breath鈥 kt贸rej ostro艣膰 wynosi ok. 2,5 mln SHU. Popularny gaz 艂zawi膮cy u偶ywany w Stanach Zjednoczonych do samoobrony ma od 2 500 000 do 5 000 000 SHU, za艣 czysta kapsaicyna (bez dodatk贸w) ma ostro艣膰 od 15 000 000 do 16 000 000 SHU. W 2007 r. firma Blair鈥檚 Death Sauces w ramach eksperymentu wypu艣ci艂a na rynek czyst膮 kapsaicyn臋 w buteleczce o obj臋to艣ci 1 ml. Wyprodukowano zaledwie 999 egzemplarzy produktu. Nie powinien by膰 on spo偶ywany, a nawet otwierany bez odpowiedniej ochrony r膮k i oczu. Mo偶e on zabi膰 astmatyk贸w i by膰 bardzo niebezpieczny przy kontakcie z wra偶liwymi cz臋艣ciami cia艂a.

    czosnek z ekstraktu 200: 1 - Czosnek nied藕wiedzi (Allium ursinum L.) 鈥 gatunek ro艣liny z podrodziny czosnkowych z rodziny amarylkowatych. Ro艣nie dziko w runie wilgotnych las贸w li艣ciastych, cz臋sto w postaci rozleg艂ych 艂an贸w. Wyst臋puje na terenie Europy, na wschodzie po Ural i Kaukaz, w Europie jest te偶 uprawiany. W Polsce cz臋sty na po艂udniu, rzadszy na p贸艂nocy 鈥 na stanowiskach naturalnych obj臋ty jest ochron膮 cz臋艣ciow膮. Gatunek wykorzystywany jest od dawna jako ro艣lina jadalna, lecznicza i ozdobna. Ma w艂a艣ciwo艣ci lecznicze podobne do czosnku pospolitego, a przy tym wyr贸偶nia si臋 atrakcyjnym ulistnieniem i kwiatami. Jadalne s膮 wszystkie cz臋艣ci ro艣liny.

    korze艅 imbiru z ekstraktu 20:1 - Tasznik pospolity (Capsella bursa-pastoris (L.) Medik.) 鈥 gatunek ro艣liny nale偶膮cy do rodziny kapustowatych (krzy偶owych). Pochodzi prawdopodobnie ze wschodniej cz臋艣ci basenu Morza 艢r贸dziemnego, ale wsp贸艂cze艣nie jest szeroko rozprzestrzeniony na ca艂ym 艣wiecie, tak偶e w Polsce. Wyst臋puje w r贸偶nych siedliskach, zwykle jako ro艣lina ruderalna i trudny do wyt臋pienia chwast. Rosn膮c w uprawach, jest szkodliwy g艂贸wnie dlatego, 偶e u艂atwia pora偶anie ich przez paso偶yty i patogeny, dla kt贸rych jest 偶ywicielem po艣rednim. U偶ytkowany jest jako ro艣lina lecznicza, a regionalnie tak偶e jako ro艣lina jadalna (ceniona zw艂aszcza w Azji Wschodniej). Jest tak偶e ro艣lin膮 olejo- i miododajn膮, znajduje zastosowanie w biotechnologii, biomonitoringu, fitoremediacji gleb, przez naukowc贸w bywa traktowany jako gatunek modelowy, a tak偶e pomaga zwalcza膰 owady dokuczliwe dla cz艂owieka.

    korze艅 mniszka lekarskiego z ekstraktu 4:1 - Mniszek pospolity, mniszek lekarski (Taraxacum officinale F.H. Wiggers coll., w艂a艣c. Taraxacum sect. Taraxacum) 鈥 okre艣lenie ro艣lin z rodzaju mniszek, w zale偶no艣ci od uj臋cia systematycznego stanowi膮ce nazw臋 zbiorow膮 drobnych gatunk贸w z sekcji Taraxacum (= Vulgaria, Ruderalia) lub odnosz膮ce si臋 do jednego gatunku wyst臋puj膮cego na niewielkim obszarze w Skandynawii 鈥 T. campylodes. W dominuj膮cym znaczeniu s膮 to mniszki z sekcji obfituj膮cej w drobne, apomiktyczne gatunki. W samej Europie opisano ich ponad tysi膮c, w tym w Polsce ponad 200, a wyst臋puj膮 tak偶e w Azji i p贸艂nocnej Afryce. Zawleczone zosta艂y na wszystkie inne kontynenty. Poza Europ膮 dane o poszczeg贸lnych taksonach s膮 bardzo fragmentaryczne. Ro艣liny te rosn膮 na siedliskach ruderalnych, na 艂膮kach i murawach, w uprawach i widnych lasach. S膮 wykorzystywane jako ro艣liny jadalne, pastewne, miododajne i lecznicze. W uprawach uznawane za chwasty.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  , , ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋