suplementy diety bez tajemnic

FENG SHI HAN TONG PIAN

FENG SHI HAN TONG PIAN to suplement diety w formie TABLETKI. W sk艂ad tego suplementu diety wchodz膮: skrobia ziemniaczana, Auklandia czepna, Peonia czerwona, Atraktylod wielkog艂贸wkowy, Dzwonkowiec, Cynamonowca, Arcydzi臋giel chi艅ski, Grzyb poria, Kokorycz pe艂na, Notopterygii, Traganek b艂oniasty, Goryczka wielkolistna, Jemio艂a pospolita, Dzi臋giel omsza艂y, Powojnik chi艅ski, Achyranthesa bidentata, 艁zawica ogrodowa, Kolcow贸j, Tarczyca bajkalska, Sinomenium. Produkt ten zg艂oszono do rejestracji w 2018 roku. Jego status w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety FENG SHI HAN TONG PIAN zosta艂 wyprodukowany przez Lanzhou Taibao Pharmaceutical Co. Ltd., oraz zg艂osi艂a go do rejestracji firma c.m.c. Arkadiusz Curzytek.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: skrobia ziemniaczana, Auklandia czepna, Peonia czerwona, Atraktylod wielkog艂贸wkowy, Dzwonkowiec, Cynamonowca, Arcydzi臋giel chi艅ski, Grzyb poria, Kokorycz pe艂na, Notopterygii, Traganek b艂oniasty, Goryczka wielkolistna, Jemio艂a pospolita, Dzi臋giel omsza艂y, Powojnik chi艅ski, Achyranthesa bidentata, 艁zawica ogrodowa, Kolcow贸j, Tarczyca bajkalska, Sinomenium
    Forma: TABLETKI
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2018
    Producent: Lanzhou Taibao Pharmaceutical Co. Ltd.
    Rejestruj膮cy: c.m.c. Arkadiusz Curzytek
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    skrobia ziemniaczana - M膮ka ziemniaczana, m膮czka ziemniaczana, skrobia ziemniaczana 鈥 produkt uzyskiwany z bulw p臋dowych ziemniak贸w. Zawiera oko艂o 84% skrobi (pozosta艂o艣膰 stanowi woda), co jest zale偶ne o wilgotno艣ci wzgl臋dnej powietrza. M膮ka ziemniaczana ma posta膰 sypkiego, matowego proszku o barwie czysto bia艂ej, bez obcych zapach贸w i posmak贸w. Proszek ten, 艣ci艣ni臋ty w d艂oni, charakterystycznie chrz臋艣ci. Skrobia ziemniaczana naturalnie nie zawiera glutenu istnieje jednak mo偶liwo艣膰 ska偶enia krzy偶owego glutenem podczas nieprawid艂owego transportu i przechowywania np. w sklepie. Stosowana w przemy艣le ze wzgl臋du na w艂a艣ciwo艣ci zag臋szczaj膮ce.

    peonia czerwona - Pismo chi艅skie (chi艅. h脿nz矛, jap. kanji, kor.: hancha, wiet. h谩n t峄) 鈥 sylabowe pismo logograficzne (ideograficzno-fonetyczne), stworzone najwcze艣niej 8 tys. lat temu, a najp贸藕niej 4陆 tys. lat temu w Chinach, zaadaptowane do zapisu innych j臋zyk贸w Azji Wschodniej, obecnie przede wszystkim japo艅skiego. Pismo chi艅skie sk艂ada si臋 ze znak贸w, kt贸re w j臋zykach chi艅skich na og贸艂 odpowiadaj膮 poszczeg贸lnym sylabom, dlatego nazywa si臋 je tak偶e pismem logosylabowym lub monosylabowym. Przewa偶aj膮ca wi臋kszo艣膰 znak贸w ma r贸wnie偶 odr臋bne znaczenie jako wyraz (s艂owo) lub morfem. Lekcja ka偶dego z nich mo偶e si臋 bardzo r贸偶ni膰 w zale偶no艣ci od dialektu lub j臋zyka u偶ytkownika, jednak jego znaczenie pozostaje na og贸艂 niezmienne. Na przyk艂ad znak 鈥瀋z艂owiek鈥 鈥 浜, mo偶e by膰 odczytany jako r茅n (mand.), yan鈦 (kant.), j卯n, l卯n, l芒ng (minnan), hito, jin, nin (jap.), in (kor.) albo nh芒n (wietn.). Pismo chi艅skie jest systemem otwartym, co oznacza, 偶e ci膮gle powstaj膮 nowe znaki. W XX wieku wymy艣lono np. odr臋bne znaki dla pierwiastk贸w chemicznych. System jest pozbawiony jednego, uznawanego powszechnie uporz膮dkowania, kt贸rym cechuj膮 si臋 alfabety (np. od 螒 do 惟), dlatego spotykane czasem okre艣lenie 鈥瀉lfabet chi艅ski鈥 jest nie艣cis艂e, chyba 偶e chodzi o bopomofo. Chi艅skie pismo jest r贸wnie偶 systemem z艂o偶onym, w kt贸rym znak z reprezentowanym s艂owem mo偶e 艂膮czy膰 zasada semantyczna, fonetyczna, albo obie naraz. Dlatego nazywanie go pismem ideograficznym lub pismem obrazkowym jest r贸wnie偶 nieporozumieniem. Pismo chi艅skie sk艂ada si臋 z oko艂o 50 000 znak贸w, wypracowanych w toku d艂ugiej ewolucji. Znajomo艣膰 tzw. tradycyjnego pisma chi艅skiego nadal pozwala odczyta膰 staro偶ytne teksty. W j臋zyku wsp贸艂czesnym ponad 95% obj臋to艣ci tekst贸w w codziennej prasie i popularnych ksi膮偶kach jest pisane przy u偶yciu 5-6 tysi臋cy najcz臋艣ciej u偶ywanych znak贸w. Tyle wystarczy si臋 nauczy膰, 偶eby biegle czyta膰. Aby nie by膰 uwa偶anym za analfabet臋, trzeba zna膰 2000 znak贸w. Pismo obejmuje r贸wnie偶 w艂asny system cyfr oraz pozwala na sinizacj臋 nazw obcych na zasadzie m.in. podobie艅stwa fonetycznego. Poczynaj膮c od ko艅ca lat 50. XX w. w Chinach Ludowych ok. 50% znak贸w zosta艂o uproszczonych, co mia艂o u艂atwi膰 ich nauk臋 i przyczyni膰 si臋 do likwidacji analfabetyzmu. Uproszczone pismo chi艅skie przerwa艂o jednak ewolucyjn膮 ci膮g艂o艣膰 wielu znak贸w. Dobrze wykszta艂ceni ludzie nadal ucz膮 si臋 pisma tradycyjnego, kt贸re mimo reformy pe艂ni w ChRL funkcj臋 reprezentacyjn膮 i jest u偶ywane na wizyt贸wkach, szyldach, w malarstwie i kaligrafii. Ze wzgl臋du na wielki szacunek, jakim otaczano w cesarskich Chinach zapisany papier i osoby pos艂uguj膮ce si臋 pismem, znaki pisma chi艅skiego na Zachodzie bywaj膮 鈥 analogicznie do najstarszej formy pisma egipskiego 鈥 nazywane hieroglifami (艣wi臋te znaki). We Francji jest u偶ywana nazwa 鈥瀞inogramy鈥 (sinogrammes 鈥 znaki chi艅skie).

    dzwonkowiec - Dzwonkowiec, kodonopsis, dzwonist臋p (Codonopsis Wall.) 鈥 rodzaj ro艣lin z rodziny dzwonkowatych. Obejmuje 42, 46 lub 53 gatunki. R贸偶nice w liczbie zaliczanych tu gatunk贸w wi膮偶膮 si臋 z w艂膮czaniem lub wyodr臋bnianiem ro艣lin z r贸偶nych rodzaj贸w, w innych uj臋ciach przedstawianych jako synonimy (np. Himalocodon, Pankycodon, Pseudocodon). Ro艣liny te wyst臋puj膮 w 艣rodkowej i wschodniej Azji na obszarze od Himalaj贸w po Japoni臋 i Jaw臋 (24 gatunki s膮 endemitami Chin). Zasiedlaj膮 zbiorowiska trawiaste, zaro艣lowe, widne lasy i miejsca skaliste. Kwiaty zapylane s膮 przez pszczo艂y, kwitn膮ce w kolorze zielonym 鈥 tak偶e przez osy. Mimo nieprzyjemnego zapachu li艣ci wiele gatunk贸w z tego rodzaju uprawianych jest jako ro艣liny ozdobne ze wzgl臋du na efektowny kszta艂t kwiat贸w i pn膮cy pokr贸j. Bulwiaste korzenie niekt贸rych gatunk贸w s膮 wykorzystywane w zio艂olecznictwie lub spo偶ywane jako jadalne. Popularne w tradycyjnej medycynie chi艅skiej s膮 korzenie podgatunku tangsze艅skiego dzwonkowca kosmatego C. pilosula subsp. tangshen u偶ywane jako afrodyzjak i substytut 偶e艅-szenia. Jadalne korzenie ma m.in. C. lanceolata.

    cynamonowca - Cynamonowiec (Cinnamomum Scheffer) 鈥 rodzaj ro艣lin z rodziny wawrzynowatych. Obejmuje ok. 250 gatunk贸w, kt贸re pierwotnie wyst臋powa艂y tylko we wschodniej i po艂udniowo-wschodniej Azji. Obecnie uprawiane w ca艂ej strefie klimatu subtropikalnego. Wszystkie gatunki zawieraj膮 gruczo艂ki, w kt贸rych zbieraj膮 si臋 olejki eteryczne. Gruczo艂ki te znajduj膮 si臋 w ca艂ych ro艣linach (li艣cie, drewno, kora, korzenie). Gatunkiem typowym jest Cinnamomum verum J. S. Presl.

    grzyb poria - Drewno 鈥 surowiec drzewny otrzymywany ze 艣ci臋tych drzew i formowany przez obr贸bk臋 w r贸偶nego rodzaju sortymenty. Zajmuje przestrze艅 pomi臋dzy rdzeniem a warstw膮 艂yka i kory. Pod wzgl臋dem technicznym drewno jest naturalnym materia艂em kompozytowym o osnowie polimerowej wzmacniany ci膮g艂ymi w艂贸knami polimerowymi, kt贸rymi s膮 pod艂u偶ne kom贸rki zorientowane jednoosiowo. Z powodu 艂atwo艣ci pozyskiwania, stosunkowo niewielkich wymaga艅 technologicznych podczas obr贸bki oraz innych zalet, drewno stanowi powszechnie wykorzystywan膮 grup臋 materia艂贸w konstrukcyjnych w technice. Mo偶e by膰 ono stosowane w postaci drewna litego lub w formie przetworzonej w postaci tzw. tworzyw drewnopochodnych. Drewno, w postaci 艣cieru, stanowi podstawowy sk艂adnik papieru. Mo偶e by膰 r贸wnie偶 wykorzystywane jako paliwo do cel贸w przemys艂owych, technicznych, gospodarczych. Na 艣wiecie wyst臋puje od 30 000 do 40 000 gatunk贸w ro艣lin drzewiastych, z kt贸rych oko艂o 4000 ma potencjalne lub rzeczywiste znaczenie u偶ytkowe. W literaturze technicznej i naukowej do艣膰 dobrze opisano w艂a艣ciwo艣ci techniczne oko艂o 1500 gatunk贸w, spo艣r贸d kt贸rych mniej wi臋cej 500 jest przedmiotem 艣wiatowego handlu. Drewno nale偶y do najstarszych materia艂贸w u偶ywanych przez cz艂owieka. Pierwotnie stosowane by艂o jako no艣nik energii (spalanie) oraz podstawowy materia艂 budowlany do budowy cha艂up i dom贸w mieszkalnych, budowli gospodarczych, ko艣cio艂贸w, most贸w, a tak偶e budowli obronnych. Wykorzystywano pnie o zr贸偶nicowanym zakresie obr贸bki (z czasem przecinane na po艂贸wki), deski, a nawet plecionki z cienkich ga艂臋zi. Przez tysi膮clecia budowano z drewna 艣ciany, stropy i dachy, kryte dranicami lub gontem. Drewna u偶ywano do wykonywania mebli, sprz臋t贸w domowych, naczy艅 (z czasem w konstrukcji klepkowej) i narz臋dzi, a tak偶e do ogrzewania i o艣wietlania pomieszcze艅 (艂uczywo). Z drewna budowano 艣rodki transportu: 艂odzie (pierwotnie d艂ubane w jednym pniu) i okr臋ty, wozy i sanie. Przez dwa stulecia by艂o podstawowym materia艂em do wykonywania obudowy g贸rniczej w kopalniach. Obecnie drewno stosowane jest jako materia艂 konstrukcyjny oraz wyko艅czeniowy. Swoj膮 popularno艣膰 zawdzi臋cza swej lekko艣ci i wystarczaj膮cym do wielu zastosowa艅 w艂asno艣ciom wytrzyma艂o艣ciowym. Stosuje si臋 je jako materia艂 na pod艂ogi, boazerie, do wykonania wi臋藕b dachowych budynk贸w, altan, wiat, ogrodze艅 i pergoli, mebli i zabawek. W wielu krajach, m.in. w Ameryce P贸艂nocnej (USA i Kanada), drewno jest w dalszym ci膮gu wa偶nym materia艂em budowlanym i u偶ywa si臋 go do budowy wi臋kszo艣ci niskich zabudowa艅 mieszkalnych. Drewno ma艂owarto艣ciowe, odpady powsta艂e przy produkcji r贸偶nych sortyment贸w drewna s膮 wykorzystywane do produkcji p艂yt pil艣niowych, wi贸rowych, OSB, sklejki, itd., kt贸re tak偶e s膮 materia艂em do wykonywania wielu przedmiot贸w codziennego u偶ytku. Inne odpady drewniane (obrzynki, wi贸ry, trociny itp.) s膮 surowcem energetycznym. W Polsce, w grodzie Biskupin wszystkie domy, urz膮dzenia obronne i wiele przedmiot贸w wyposa偶enia i codziennego u偶ytku by艂y wykonane z drewna. W drewnie rozr贸偶niamy trzy zasadnicze przekroje: poprzeczny, utworzony przez przeci臋cie pnia prostopadle do jego osi pod艂u偶nej; pod艂u偶ny promieniowy, utworzony przez przeci臋cie pnia wzd艂u偶 jego osi pod艂u偶nej, przez rdze艅; pod艂u偶ny styczny, utworzony przez przeci臋cie pnia wzd艂u偶 jego osi pod艂u偶nej i przechodz膮cy poza rdzeniem, czyli po stycznej do kt贸regokolwiek pier艣cienia przyrostu rocznego.

    kokorycz pe艂na - Kokorycz pe艂na (Corydalis solida) 鈥 gatunek ro艣liny nale偶膮cy do rodziny makowatych, w innej klasyfikacji zaliczany do rodziny dymnicowatych. Wyst臋puje w stanie dzikim na wi臋kszo艣ci obszaru Europy, w Algierii, Turcji i niekt贸rych rejonach Syberii. W Polsce do艣膰 cz臋sta, zar贸wno na ni偶u, jak i w ni偶szych po艂o偶eniach g贸rskich.

    traganek b艂oniasty - Traganek (Astragalus L.) 鈥 rodzaj ro艣lin nale偶膮cy do rodziny bobowatych (motylkowatych). Obejmuje ok. 2500 gatunk贸w g艂贸wnie bylin i krzew贸w, wyst臋puj膮cych w Europie, Azji, Afryce i Ameryce. Ro艣liny z tego rodzaju cechuj膮 si臋 pierzastymi li艣膰mi i barwnymi kwiatami. Na terenie Polsce wyst臋puje ok. 10 gatunk贸w, z kt贸rych najcz臋艣ciej spotykany jest traganek szerokolistny, wykorzystywany do parzenia herbat zio艂owych. Niekt贸re gatunki z Azji zachodniej (sekcja Tragantha) dostarczaj膮 tragakanty 鈥 偶ywicy stosowanej w kosmetyce i przemy艣le spo偶ywczym. Cz臋艣膰 gatunk贸w jest truj膮ca ze wzgl臋du na akumulowanie selenu. Gatunki z tego rodzaju wyst臋puj膮 na terenach trawiastych, na stepach i preriach, w zaro艣lach, w suchych i widnych lasach, na terenach skalistych w g贸rach.

    goryczka wielkolistna - Goryczka (Gentiana L.) 鈥 rodzaj ro艣lin zielnych z rodziny goryczkowatych. Rodzaj ten obejmuje ok. 360鈥400 gatunk贸w. Wyst臋puj膮 one na ca艂ym 艣wiecie, g艂贸wnie w klimacie umiarkowanym, na obszarach g贸rskich. W Europie wyst臋puje 29 gatunk贸w (z czego 8 w Polsce), w Azji ponad 300, nieliczni przedstawiciele wyst臋puj膮 tak偶e w Ameryce P贸艂nocnej, w Andach, w po艂udniowej Afryce i na Nowej Zelandii. Ro艣liny te zasiedlaj膮 alpejskie 艂膮ki, miejsca skaliste, bagna i widne lasy. Pochodzenie naukowej nazwy Gentiana wi膮zane jest z imieniem kr贸la Ilirii z II w. p.n.e. Gentiosa, kt贸remu przypisywano odkrycie leczniczych w艂a艣ciwo艣ci tych ro艣lin. Ro艣liny znajduj膮 zastosowanie lecznicze, w szczeg贸lno艣ci goryczka 偶贸艂ta, u偶ywana tak偶e do barwienia likier贸w.

    jemio艂a pospolita - Jemio艂a pospolita, jemio艂a bia艂a, strz臋艣la (Viscum album L.) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny sanda艂owcowatych (Santalaceae; czasem zaliczana do rodziny (lub podrodziny) jemio艂owatych). Wyst臋puje na terenie niemal ca艂ej Europy oraz w po艂udniowej i zachodniej Azji. Jemio艂a ma zdolno艣膰 prowadzenia fotosyntezy i dlatego powszechnie uwa偶a si臋, 偶e jej wp艂yw na drzewo-gospodarza jest niewielki poprzez pobierania wody i soli mineralnych. Ro艣lina z tego wzgl臋du zaliczana jest do p贸艂paso偶yt贸w. Negatywny wp艂yw jemio艂y jest jednak wi臋kszy ni偶 wcze艣niej s膮dzono. W okresach suszy aparaty szparkowe jemio艂y mog膮 by膰 otwarte, co zwi臋ksza deficyt wody w drzewie. Jednocze艣nie jemio艂a pospolita opr贸cz wody i soli mineralnych pobiera r贸wnie偶 produkty fotosyntezy od ro艣liny-gospodarza 鈥 od niego pochodzi od 23 do 45% w臋gla w jemiole. Jemio艂a jest ro艣lin膮 lecznicz膮. Odgrywa艂a te偶 wa偶n膮 rol臋 w dawnych wierzeniach i obyczajach, rol臋 tak膮 w kulturze zachowa艂a tak偶e wsp贸艂cze艣nie.

    powojnik chi艅ski - Powojnik chi艅ski (Clematis chinensis) 鈥 gatunek pn膮cza z rodzaju powojnik贸w. Wyst臋puj膮ce w centralnych Chinach, w Japonii i w Indochinach.

    艁zawica ogrodowa - 艁zawnica ogrodowa, 艂zawnica 艂zy Hioba, koiks 艂zy Hioba, proso jerozolimskie (Coix lacryma-jobi) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny wiechlinowatych. Jest to jednoroczna trawa pochodz膮ca z po艂udniowej Azji. Uprawiana jako ozdobna dla du偶ych ziarniak贸w, z kt贸rych wyrabiane s膮 korale i r贸偶a艅ce. W 艣rodkowoeuropejskich warunkach klimatycznych uprawiana pod szk艂em lub w pojemnikach. Dla wydania nasion wymaga d艂ugiego i gor膮cego okresu wegetacyjnego.

    kolcow贸j - Kolcow贸j (Lycium L.) 鈥 rodzaj ro艣lin z rodziny psiankowatych. Nale偶y do niego 90-100 gatunk贸w wyst臋puj膮cych na r贸偶nych kontynentach 鈥 w Europie i Azji, w po艂udniowej Afryce oraz wzd艂u偶 zachodniej cz臋艣ci obu kontynent贸w ameryka艅skich, po Chile na po艂udniu. Najwi臋ksze zr贸偶nicowanie gatunkowe jest w Ameryce Po艂udniowej, w Europie rosn膮 3 gatunki, przy czym w Polsce powszechnie zdzicza艂y jest tylko jeden 鈥 kolcow贸j pospolity. W Arizonie (USA) ro艣nie 10 gatunk贸w. W Chinach 鈥 7. Ro艣liny te zasiedlaj膮 suche, p贸艂pustynne siedliska, cz臋sto tereny nadmorskie, wiele gatunk贸w toleruje wysokie st臋偶enia soli w glebie. Niekt贸re gatunki stosowane s膮 w chi艅skiej medycynie ludowej i wykorzystywane by艂y jako po偶ywienie w okresach g艂odu. Wsp贸艂cze艣nie owoce kolcowoju pospolitego i chi艅skiego, zwane goji, traktowane s膮 jako superfood. Jako jadalne wykorzystywane by艂y te偶 gatunki p贸艂nocnoameryka艅skie; spo偶ywano ich owoce i m艂ode p臋dy.

    tarczyca bajkalska - Tarczyca (Scutellaria L.) 鈥 rodzaj ro艣lin nale偶膮cy do rodziny jasnotowatych (Lamiaceae Lindl.). Nale偶y do niego oko艂o 350鈥360 gatunk贸w, a wed艂ug The Plant List nawet blisko 470. Rodzaj ma zasi臋g kosmopolityczny, ale wi臋kszo艣膰 z nich wyst臋puje na obszarach klimatu umiarkowanego p贸艂kuli p贸艂nocnej, a najwi臋ksze zr贸偶nicowanie jest w Azji (ok. 100 gatunk贸w ro艣nie w Chinach). W Europie ro艣nie 13 gatunk贸w. Nieliczne gatunki spotykane s膮 w Afryce, przy czym w po艂udniowej cz臋艣ci tego kontynentu brak ich zupe艂nie. W Polsce rodzime s膮 dwa gatunki 鈥 tarczyca pospolita S. galericulata i tarczyca oszczepowata S. hastifolia, a kilka dalszych jest uprawianych i czasem dziczej膮cych, przy czym zadomowionym ju偶 przybyszem jest tarczyca wynios艂a S. altissima. Ro艣liny te zasiedlaj膮 r贸偶ne siedliska, od p艂ytkich w贸d i mokrade艂, poprzez widne lasy do p贸艂pusty艅. 艁aci艅ska nazwa rodzaju pochodzi od tego, 偶e g贸rnej cz臋艣ci kielicha znajduje si臋 tarczka przypominaj膮ca czark臋 do picia (po 艂acinie scutella). Pojedyncze gatunki z tego rodzaju bywaj膮 uprawiane jako ozdobne. S. mexicana jest krzewem sadzonym na terenach suchych. Tarczyca bajkalska S. baicalensis jest wykorzystywana w zio艂olecznictwie.

    sinomenium - Miesi臋cznikowate (Menispermaceae Juss.) 鈥 rodzina ro艣lin okrytonasiennych. Obejmuje ok. 70 rodzaj贸w z ponad 440 gatunkami. Zwykle s膮 to drewniej膮ce pn膮cza o li艣ciach d艂oniasto unerwionych, kwiatach drobnych. Owocami s膮 jednonasienne pestkowce. Miesi臋cznikowate wyst臋puj膮 w ogromnej wi臋kszo艣ci na obszarach ni偶owych w strefie tropikalnej, poza tym zasi臋g obejmuje te偶 obszary w strefie klimatu umiarkowanego 鈥 wschodni膮 cz臋艣膰 Ameryki P贸艂nocnej i Azji.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋