suplementy diety bez tajemnic

De-Tox Diet and Complexing Aid

Suplement diety De-Tox Diet and Complexing Aid zawiera w sk艂adzie: witamina C, witamina E, selen, mieszanka organicznych owoc贸w i warzyw, sylimaryna, L-tauryna, ekstrakt szafranu indyjskiego, kwas alfa-ketoglutarowy, kwas cytrynowy, cytrynian sodu, ekstrakt z li艣ci oliwki, kwas alfa-liponowy. Zg艂oszono go do rejestracji w roku 2012. Jego obecny stan w rejestrze to: 0. Ten suplement diety zosta艂 wyprodukowany przez Kirkman Group Inc. USA, oraz zg艂oszony do rejestracji przez MKM Import Michael Moore Pozna艅.

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: witamina C, witamina E, selen, mieszanka organicznych owoc贸w i warzyw, sylimaryna, L-tauryna, ekstrakt szafranu indyjskiego, kwas alfa-ketoglutarowy, kwas cytrynowy, cytrynian sodu, ekstrakt z li艣ci oliwki, kwas alfa-liponowy
    Forma: kapsu艂ka
    Kwalfikacja: S - Suplement diety
    Status produktu: UWAGA! Nieznany status

    Rok zg艂oszenia: 2012
    Producent: Kirkman Group Inc. USA
    Rejestruj膮cy: MKM Import Michael Moore Pozna艅
    Dodatkowe informacje: firma zrezygnowa艂a z wprowadzania do obrotu

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    kwas askorbinowy - Kwas askorbinowy, witamina C, E300 (艂ac. acidum ascorbicum) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy nienasyconych alkoholi polihydroksylowych. Jest niezb臋dny do funkcjonowania organizm贸w 偶ywych. Dla niekt贸rych zwierz膮t, w tym ludzi, jest witamin膮, czyli musi by膰 dostarczany w po偶ywieniu. Jest tak偶e przeciwutleniaczem stosowanym jako dodatek do 偶ywno艣ci.

    witamina e - Witamina E 鈥 grupa organicznych zwi膮zk贸w chemicznych, w sk艂ad kt贸rej wchodz膮 tokoferole i tokotrienole, pe艂ni膮cych w organizmie funkcj臋 niezb臋dnego sk艂adnika pokarmowego, rozpuszczalnej w t艂uszczach witaminy. Ich wsp贸ln膮 cech膮 jest dwupier艣cieniowy szkielet 6-chromanolu oraz 艂a艅cuch boczny zbudowany z 3 jednostek izoprenowych. Stosowana jako dodatek do 偶ywno艣ci o numerze E306 (ponadto syntetyczne tokoferole nosz膮 numery E307-309). Witamina E wyst臋puje w postaci o艣miu kongener贸w: czterech tokoferoli o nasyconym 艂a艅cuchu bocznym i czterech analogicznych tokotrienoli posiadaj膮cych w 艂a艅cuchu bocznym 3 wi膮zania podw贸jne. W obu grupach wyr贸偶nia si臋 4 formy: 伪, 尾, 纬 i 未, r贸偶ni膮ce si臋 liczb膮 podstawnik贸w metylowych przy pier艣cieniu fenylowym. Ka偶da z 8 form witaminy E wykazuje nieco inn膮 aktywno艣膰 biologiczn膮. W organizmie cz艂owieka najistotniejsz膮 rol臋 pe艂ni 伪-tokoferol. Do naturalnych 藕r贸de艂 witaminy E nale偶膮: nasiona s艂onecznika, migda艂y, orzechy laskowe, orzeszki ziemne, oleje (s艂onecznikowy, szafranowy), pomidory, botwina, suszone morele, szpinak.

    selen - Selen (Se, 艂ac. selenium) 鈥 pierwiastek chemiczny z grupy niemetali w uk艂adzie okresowym. Znanych jest kilkana艣cie jego izotop贸w z przedzia艂u mas 65鈥91, z kt贸rych trwa艂ych jest 6. Pierwiastek ten zosta艂 odkryty w roku 1817 przez J.J. Berzeliusa. Nazwa pochodzi od Selene (stgr. 危蔚位萎谓畏), greckiej nazwy Ksi臋偶yca i bogini kt贸ra go uosabia艂a. Berzelius nazwa艂 go tak, poniewa偶 zawsze wyst臋puje razem z tellurem, kt贸rego nazwa wywodzi si臋 od tellus, czyli po 艂acinie 鈥瀂iemia鈥. Jednocze艣nie chcia艂 w ten spos贸b zaznaczy膰, 偶e selen nie jest 鈥瀦 tej samej ziemi鈥, co tellur i ma r贸偶ne od niego w艂a艣ciwo艣ci.

    mieszanka organicznych owoc贸w i warzyw - Dwutlenek w臋gla (nazwa Stocka: tlenek w臋gla(IV)), ditlenek w臋gla, CO2 鈥 nieorganiczny zwi膮zek chemiczny z grupy tlenk贸w, w kt贸rym w臋giel wyst臋puje na IV stopniu utlenienia. W temperaturze pokojowej jest to bezbarwny i niepalny gaz o kwaskowatym smaku, rozpuszczalny w wodzie (1,7 l CO2/l H2O) i ci臋偶szy od powietrza (ok. 1,5 raza). Pod normalnym ci艣nieniem przechodzi ze stanu sta艂ego do gazowego (sublimuje) z pomini臋ciem fazy ciek艂ej w temperaturze 鈭78,5 掳C. Mo偶na go jednak skropli膰 pod zwi臋kszonym ci艣nieniem, np. pod ci艣nieniem 34 atm skrapla si臋 w temperaturze 0 掳C. Wyst臋puje w organizmie cz艂owieka i jest w nim wytwarzany, odgrywa wa偶n膮 rol臋 w utrzymaniu r贸wnowagi kwasowo-zasadowej organizmu, jego zbyt ma艂e, jak i zbyt du偶e st臋偶enie jest szkodliwe dla organizmu. W wi臋kszych st臋偶eniach w powietrzu dwutlenek w臋gla uniemo偶liwia usuwanie dwutlenku w臋gla z organizmu, przez co jest szkodliwy dla zdrowia, a nawet zab贸jczy, a jego dzia艂anie powoduje powstawanie hiperkapni, a co za tym idzie kwasicy oddechowej i w nast臋pstwie obrz臋ku m贸zgu.

    sylimaryna - Sylimaryna 鈥 wykorzystywany w lecznictwie kompleks zwi膮zk贸w pochodzenia ro艣linnego, pozyskiwany z 艂upin nasiennych ostropestu plamistego, sk艂adaj膮cy si臋 przede wszystkim z flawonoligan贸w: sylibiny, izosylibiny, sylikrystyny i sylidianiny oraz flawonoidu 鈥 taksyfoliny. Zawarto艣膰 sylimaryny w surowcu ro艣linnym wynosi 2-3%, z czego ok. 50% stanowi sylibina, a jest zale偶na od pochodzenia materia艂u biologicznego i sposobu ekstrakcji. Sylimaryna nie rozpuszcza si臋 w wodzie, za to jest dobrze rozpuszczalna w octanie etylu i acetonie.

    l-tauryna - Tauryna, kwas 2-aminoetanosulfonowy 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy aminokwas贸w biogennych. W przeciwie艅stwie do aminokwas贸w bia艂kowych nie ma kwasowej grupy karboksylowej, lecz grup臋 sulfonow膮. Tauryna jest 尾-aminokwasem (grupa aminowa i sulfonowa s膮 rozdzielone 2 atomami w臋gla). Nie zawiera atom贸w asymetrycznych, nie wykazuje wi臋c aktywno艣ci optycznej. Zwi膮zek ten jest produktem ko艅cowym degradacji aminokwasu siarkowego, cysteiny. Mo偶e by膰 wbudowywana do peptyd贸w, lecz nie stwierdzono wyst臋powania aminoacylo-tRNA specyficznego dla tauryny.

    ekstrakt szafranu indyjskiego - Szafran 鈭 najdro偶sza wagowo przyprawa 艣wiata. Szafran jest wykorzystywany od ponad 3000 lat jako cz臋艣膰 sk艂adowa przypraw, kosmetyk贸w, lek贸w i pigment贸w koloryzuj膮cych. Wysuszony znany jest z cierpkiego smaku, zapachu podobnego do skoszonej trawy oraz delikatnie metalicznego po艂ysku. Wytwarza si臋 go ze znamion s艂upk贸w ro艣liny przyprawowej 鈭 szafranu uprawnego. Ro艣lina ta wyst臋powa艂a naturalnie prawdopodobnie w Azji po艂udniowo-zachodniej, ale jej pierwsze uprawy powsta艂y w Grecji. Obecnie znana jest tylko z upraw. Najwi臋kszym producentem szafranu jest Iran, kt贸remu przypada ponad po艂owa jego 艣wiatowej produkcji. Zar贸wno historycznie jak i w czasach wsp贸艂czesnych szafran jest g艂贸wnie wykorzystywany do produkcji napoj贸w i potraw, a jego rozprzestrzenienie si臋 zawdzi臋cza wykorzystywaniu przy wypiekach, przygotowaniu potraw curry czy napoj贸w alkoholowych w Azji, Europie, Afryce czy obu Amerykach. Jako lekarstwo szafran by艂 u偶ywany od czas贸w staro偶ytnych w leczeniu szerokiej gamy chor贸b, takich jak: rozstr贸j 偶o艂膮dka, zaraza morowa czy czarna ospa. Testy kliniczne wykazuj膮 r贸wnie偶 potencja艂 szafranu jako 艣rodka powstrzymuj膮cego starzenie oraz zwalczaj膮cego raka. Szafran by艂 r贸wnie偶 u偶ywany do farbowania w艂贸kien i wyrobu produkt贸w tekstylnych, z kt贸rych wiele ma znaczenie liturgiczne i obrz臋dowe. Szafran jest uprawiany w szerokim pasie Eurazji, od Morza 艢r贸dziemnego po Chiny. G艂贸wne obszary produkcji szafranu w czasach staro偶ytnych to Iran, Hiszpania, Indie oraz Grecja, kt贸re wci膮偶 kontynuuj膮 dominacj臋 艣wiatowej produkcji.

    kwas alfa-ketoglutarowy - Kwas 伪-ketoglutarowy, AKG 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy dikarboksylowych ketokwas贸w, ketonowa pochodna kwasu glutarowego. W swojej strukturze zawiera grup臋 karboksylow膮 i grup臋 ketonow膮, co wp艂ywa na w艂a艣ciwo艣ci cz膮steczki 鈥 grupa karboksylowa nadaje jej charakter kwasowy, natomiast grupa ketonowa wp艂ywa na reaktywno艣膰 zwi膮zku. AKG charakteryzuje si臋 dobr膮 rozpuszczalno艣ci膮 w wodzie i jest nietoksyczny.

    kwas cytrynowy - Kwas cytrynowy (艂ac. Acidum citricum; E330) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy hydroksykwas贸w karboksylowych. Zawiera 3 grupy karboksylowe. Kwas cytrynowy jest uwa偶any za zwi膮zek bezpieczny, jednak mo偶e powodowa膰 uszkodzenia oczu w przypadku bezpo艣redniego kontaktu. Doniesienia o mo偶liwym dzia艂aniu rakotw贸rczym s膮 ca艂kowicie b艂臋dne.

    cytrynian sodu - Cytrynian sodu (艂ac. Natrii citras) 鈥 organiczny zwi膮zek chemiczny z grupy cytrynian贸w, s贸l sodowa kwasu cytrynowego. Stosowany jako smakowy i konserwuj膮cy dodatek do 偶ywno艣ci (E331). 鈥濩ytrynian sodu鈥 jest nazw膮 niejednoznaczn膮, zazwyczaj odnosi si臋 do cytrynianu trisodowego, mo偶e jednak dotyczy膰 soli disodowej lub monosodowej. Cytrynian trisodowy krystalizuje z roztwor贸w jako s贸l 3- lub 5,5-wodna. Cytrynian sodu mo偶na otrzyma膰 w reakcji kwasu cytrynowego z wodorotlenkiem, w臋glanem lub wodorow臋glanem sodu.

    ekstrakt z li艣ci oliwki - Ligustr pospolity (Ligustrum vulgare L.) 鈥 gatunek ro艣liny z rodziny oliwkowatych. Wyst臋puje w Europie, w zachodniej Azji i p贸艂nocno-zachodniej Afryce, poza tym zawleczony i zdzicza艂y na innych kontynentach. W Polsce gatunek rodzimy przynajmniej w po艂udniowej cz臋艣ci kraju, poza tym jest powszechnie uprawiany i dziczej膮cy. Znajduje zastosowanie jako ro艣lina ozdobna, g艂贸wnie do formowania 偶ywop艂ot贸w. Doskonale znosi strzy偶enie, jest bardzo odporny na susze i zanieczyszczenia powietrza, ma niewielkie wymagania glebowe. W przesz艂o艣ci gatunek by艂 wykorzystywany tak偶e jako ro艣lina lecznicza i barwierska, w koszykarstwie i plecionkarstwie. Jest truj膮cy dla ludzi i wielu zwierz膮t.

    kwas alfa-liponowy - Terapia zaburze艅 ze spektrum autyzmu (ang. autism spectrum disorders, ASD) ma charakter kompleksowy i interdyscyplinarny. Interwencje powinny celowa膰 w ograniczenie osiowych objaw贸w autyzmu (zwi膮zanych z deficytami spo艂ecznymi i w komunikacji), a tak偶e w redukcj臋 ewentualnych zachowa艅 trudnych. Istotna jest te偶 diagnoza i terapia zaburze艅 wsp贸艂wyst臋puj膮cych (np. l臋kowych, ADHD, epilepsji). U dzieci zalecane oddzia艂ywania opieraj膮 si臋 na zasadach terapii behawioralnej, uwzgl臋dniaj膮 r贸wnie偶 ustalenia psychologii rozwojowej, k艂ad膮 nacisk na dostarczanie interwencji w naturalnych warunkach i rozw贸j umiej臋tno艣ci zwi膮zanych z interakcjami spo艂ecznymi. Podej艣cia z tej grupy zalecane s膮 ze wzgl臋du na najwi臋ksz膮 ilo艣膰 bada艅 im po艣wi臋conych, cho膰 nie jest jasne, czy s膮 bardziej efektywne ni偶 inne interwencje o podobnej intensywno艣ci. W wypadku ma艂ych dzieci, wskazany jest udzia艂 rodzic贸w w terapii; u starszych 鈥 po艣redniczy膰 mog膮 r贸wie艣nicy. Dla m艂odzie偶y i doros艂ych przeznaczone s膮, przede wszystkim, zaj臋cia (najlepiej) grupowe, ucz膮ce umiej臋tno艣ci spo艂ecznych, akademickich, zawodowych lub 偶yciowych oraz terapia behawioralna w przypadku zachowa艅 niepo偶膮danych. Farmakoterapia stosowana jest jedynie przy zaburzeniach wsp贸艂wyst臋puj膮cych i utrzymuj膮cych si臋 zachowaniach trudnych. Stan wiedzy na temat autyzmu ci膮gle si臋 poszerza i w zwi膮zku z tym opracowuje si臋 nowe interwencje 鈥 jednak偶e dowody naukowe na efektywno艣膰 wi臋kszo艣ci z nich s膮 ograniczone. Du偶ym problemem jest promowanie i popularno艣膰 metod, kt贸rych skuteczno艣膰 nie zosta艂a potwierdzona w wiarygodny spos贸b. Cz臋艣膰 z nich opiera si臋 na pseudonauce; inne czerpi膮 (czasem w lu藕ny spos贸b) z r贸偶nych dziedzin naukowych i podej艣膰 terapeutycznych (psychospo艂ecznych, biomedycznych, dietetycznych czy z terapii zaj臋ciowej).

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋