suplementy diety bez tajemnic

BIA艁KO PREMIUM WANILIA

Suplement diety BIA艁KO PREMIUM WANILIA (PROSZEK) sk艂adaj膮cy si臋 z: SUKRALOZA, AROMAT WANILIOWO-艢MIETANKOWY, AROMAT WANILIOWY, GUMA KSANTANOWA, KONCENTRAT BIA艁EK SERWATKOWYCH. Zarejestrowano go w 2020 roku. Jego stan w rejestrze to: weryfikacja w toku. suplement diety BIA艁KO PREMIUM WANILIA zosta艂 wyprodukowany przez suplementu diety, oraz zg艂oszony do rejestracji przez WK sp. z o.o..

  • Informacje o suplemencie

    Sk艂ad: SUKRALOZA, AROMAT WANILIOWO-艢MIETANKOWY, AROMAT WANILIOWY, GUMA KSANTANOWA, KONCENTRAT BIA艁EK SERWATKOWYCH
    Forma: PROSZEK
    Kwalfikacja: s - suplement diety
    Status produktu: weryfikacja w toku

    Rok zg艂oszenia: 2020
    Producent: Klement Sp. z o.o.
    Rejestruj膮cy: WK sp. z o.o.
    Dodatkowe informacje:

  • Informacje o sk艂adnikach suplementu

    Uwaga! Poni偶sze informacje nie stanowi膮 informacji z ulotki produktu. S膮 to definicje encyklopedyczne dotycz膮ce poszczeg贸lnych sk艂adnik贸w suplementu diety, nie s膮 one bezpo艣rednio powi膮zane z produktem. Nie mog膮 one zast膮pi膰 informacji z ulotki, czy te偶 porady lekarza lub farmaceuty. S膮 to jedynie informacje pomocnicze.

    sukraloza - Sukraloza (C12H19Cl3O8) 鈥 pochodna sacharozy, w kt贸rej trzy grupy hydroksylowe zosta艂y podstawione atomami chloru. Jest stosowana jako s艂odzik nie dostarczaj膮cy do organizmu kalorii, gdy偶 nie jest przeze艅 metabolizowany. Na rynku spo偶ywczym dystrybuowana pod nazw膮 handlow膮 Splenda; produkt ten zawiera 1,1% sukralozy oraz maltodekstryn臋 i glukoz臋 jako wype艂niacze. Sukraloza jest ok. 600 razy s艂odsza od zwyk艂ego cukru. Jest bardziej uniwersalna w u偶yciu od innego, powszechnie stosowanego s艂odzika 鈥 aspartamu, gdy偶 jest trwa艂a w szerszym zakresie temperatury i pH. Dzi臋ki temu mo偶na j膮 stosowa膰 r贸wnie偶 w wyrobach piekarniczych i kwa艣nych napojach. Podobn膮 trwa艂o艣膰 termiczn膮 i pH wykazuj膮 stewiozydy 鈥 s艂odkie zwi膮zki zawarte w ro艣linie stewia. Sama sukraloza nie jest szkodliwa, ale rozk艂ada si臋 na zwi膮zki, kt贸re s膮 szkodliwe dla organizmu ludzkiego: chloroglukoz臋 i chlorofruktoz臋. S膮 one toksyczne, ale w wi臋kszych ilo艣ciach ni偶 te, kt贸re znale藕膰 mo偶na w produktach spo偶ywczych. Oko艂o 20% sukralozy rozk艂ada si臋 w organizmie, reszta zostaje wydalona w niezmienionej postaci. W roku 2008 Mohamed B. Abou-Donia i wsp贸艂pracownicy opublikowali wyniki bada艅 s艂odzika Splenda na szczurach, z kt贸rych wynika艂o, 偶e sukraloza nawet w ilo艣ciach mniejszych ni偶 ADI = 5 mg/kg dziennie wykazuje szkodliwe dzia艂anie na organizm. Badania te zosta艂y skrytykowane w roku 2009 przez naukowc贸w powi膮zanych z McNeil Nutritionals, dystrybutorem s艂odzika, oraz przez panel 9 ekspert贸w powo艂anych przez McNeil Nutritionals. W pracach krytycznych zarzucono istotne braki metodologiczne, niedostateczne udokumentowanie wyci膮gni臋tych wniosk贸w oraz ich sprzeczno艣膰 z innymi badaniami. Obie strony sporu podtrzyma艂y swoje stanowisko w listach do wydawcy czasopisma Regulatory Toxicology and Pharmacology opublikowanych w roku 2012. Sukraloza zosta艂a dopuszczona do u偶ycia po raz pierwszy w Kanadzie, w 1991 roku kolejnym krajami, kt贸re dopu艣ci艂y j膮 do u偶ycia by艂y: Australia (1993), Nowa Zelandia (1996), USA (1998), Wielka Brytania (2003) i ca艂a Unia Europejska (2004). Do 2005 roku sukraloza zosta艂a dopuszczona do u偶ycia w ponad 40 krajach na 艣wiecie. Oznaczana na produktach spo偶ywczych kodem E955. Sukraloza zosta艂a po raz pierwszy otrzymana w 1976 roku przez Shashikant Phadisa, chemika pracuj膮cego w Queen Elizabeth College w Londynie, w ramach grantu realizowanego dla firmy Tate & Lyle PLC, podczas przeprowadzania reakcji sacharozy z odczynnikiem chloruj膮cym.

    aromat waniliowo-艢mietankowy - Kuchnia rosyjska 鈥 narodowa kuchnia Rosjan. Tradycyjna kuchnia rosyjska dominowa艂a na obszarze le偶膮cym pomi臋dzy zachodni膮 granic膮 kraju a Wo艂g膮, w艂膮cznie z obszarami metropolitalnymi Moskw膮 i Sankt Petersburgiem. Wyst臋powa艂a w wielu wariantach, od kuchni ch艂opskiej a偶 do kuchni carskiej. Wykwintna kuchnia klas 艣redniej i wy偶szej prze偶ywa艂a okres swojej najwi臋kszej 艣wietno艣ci sto lat przed wybuchem rewolucji w 1917 roku. Prosta kuchnia ch艂opska wykorzystywa艂a surowce mo偶liwe do wyprodukowania we w艂asnym zakresie w p贸艂nocnym klimacie. Jej podstaw臋 stanowi艂y: ciemny chleb 偶ytni, r贸偶ne warianty zupy szczi oraz kasza gryczana, co znalaz艂o sw贸j wyraz w przys艂owiu rosyjskim: Szczi i kasza 鈥 strawa nasza. Znaczny wp艂yw na narodow膮 kuchni臋 w europejskiej cz臋艣ci Rosji wywar艂 obrz膮dek Ko艣cio艂a prawos艂awnego ze wzgl臋du na bardzo du偶膮 liczb臋 dni postnych w roku. W zwi膮zku z tym kuchnia rosyjska oferuje bogaty wyb贸r przepis贸w na potrawy z rybami oraz potrawy, w kt贸rych g艂贸wn膮 rol臋 odgrywaj膮 warzywa, grzyby i le艣ne owoce. W procesie kszta艂towania si臋 tradycyjnej kuchni rosyjskiej wyr贸偶niamy nast臋puj膮ce okresy: kuchni staroruskiej, kuchni moskiewskiej, kuchni za panowania Piotra Wielkiego i Katarzyny Wielkiej, kuchni petersburskiej, kuchni wszystkich Rusin贸w, kuchni radzieckiej oraz wsp贸艂czesnej kuchni rosyjskiej. Kuchnia rosyjska s艂ynie z kawioru 鈥 luksusowego artyku艂u spo偶ywczego, z tradycji podawania zak膮sek, od kt贸rych dawniej rozpoczyna艂 si臋 ka偶dy uroczysty posi艂ek, oraz kiszonych warzyw (kapusty, og贸rk贸w i pomidor贸w). Lista potraw, charakterystycznych dla tradycyjnej kuchni rosyjskiej, obejmuje: bliny, pi(e)r贸g i ma艂e piro偶ki, pielmieni, wareniki (pierogi gotowane) i boeuf Stroganow. Z zup tradycyjn膮 kuchni臋 rosyjsk膮 reprezentuj膮 szczi, ucha, okroszka i barszcz. Smak potraw wzbogacano dodatkiem koperku i 艣mietany. G艂贸wnym tradycyjnym napojem bezalkoholowym jest herbata, kt贸r膮 Rosjanie pij膮 gor膮c膮, bez mleka, czasami pos艂odzon膮 i doprawion膮 do smaku konfitur膮 owocow膮. Dawniej herbat臋 zaparzano przy u偶yciu samowaru i serwowano do niej lekko s艂odkie wypieki o charakterze obwarzank贸w tzw. suszki. Innymi tradycyjnymi napojami, kt贸re w dalszym ci膮gu ciesz膮 si臋 popularno艣ci膮, s膮 tak偶e kwas chlebowy i kefir. Najpopularniejszym napojem alkoholowym Rosjan jest w贸dka. Jako deser tradycyjnie podawany by艂 kisiel i kompot. Wsp贸艂cze艣nie Rosjanie preferuj膮 lody i torty.

    aromat waniliowy - Amaretto 鈥 nap贸j alkoholowy wywodz膮cy si臋 z W艂och, o s艂odkim, lekko gorzkawym smaku. Jest to czerwonobursztynowy likier wytwarzany z u偶yciem migda艂贸w lub czasem z pestek moreli, brzoskwi艅, wi艣ni i innych. Czasami wykorzystuje si臋 tak偶e r贸偶ne zio艂a lub aromat waniliowy. Zawarto艣膰 alkoholu wynosi zazwyczaj kilkana艣cie do trzydziestu procent obj臋to艣ciowych. Mimo 偶e nazwa likieru wywodzi si臋 z W艂och, to na 艣wiecie znane i popularne s膮 likiery o tej nazwie produkowane we Francji, Holandii lub w Niemczech. Amaretto jest g艂贸wnym sk艂adnikiem wielu drink贸w. Jest tak偶e cz臋sto wykorzystywane jako dodatek do kawy, czekolady, deser贸w i ciast, cz臋sto w po艂膮czeniu z migda艂ami.

    guma ksantanowa - Guma ksantanowa (艂ac. gummi xanthani) 鈥 polisacharyd pochodzenia mikrobiologicznego, hydrokoloid zbudowany z glukozy, mannozy i kwasu glukuronowego oraz cz臋艣ciowo zestryfikowanych kwas贸w octowego i pirogronowego. Otrzymuje si臋 j膮 poprzez fermentacj臋 w臋glowodan贸w przez bakterie Xanthomonas campestris. Po oczyszczeniu 鈥 przez ekstrakcj臋 etanolem lub izopropanolem 鈥 ksantan jest suszony i mielony. Guma ksantanowa tworzy pseudoplastyczne roztwory, kt贸rych lepko艣膰 jest bardzo zale偶na od czynnik贸w mechanicznych (mieszanie). Lepko艣膰 roztwor贸w jest w ma艂ym stopniu zale偶na od pH, temperatury i dodatku soli. Jest te偶 odporna na kwa艣ne 艣rodowisko. Roztwory ksantanu nie reaguj膮 na dzia艂anie enzym贸w i zmiany temperatury. Wytrzymuj膮 zar贸wno ogrzewanie, jak i zamra偶anie, oraz ponowne rozmra偶anie. Obecno艣膰 elektrolit贸w zwi臋ksza lepko艣膰 uk艂adu. Dzi臋ki swojej chemicznej i fizycznej stabilno艣ci guma ksantanowa jest szczeg贸lnie przydatna do zag臋szczania silnie kwa艣nych lub zasadowych roztwor贸w. Dodatek gumy guar zwi臋ksza znacznie lepko艣膰 roztworu gumy ksantanowej. Sama nie tworzy ona 偶elu, ale z gum膮 karobow膮 daje 偶ele elastyczne i termoodwracalne. Jest stosowana jako dodatek do 偶ywno艣ci i ma symbol E415. Du偶e ilo艣ci gumy ksantanowej zu偶ywane s膮 w przemy艣le wiertniczym w celu zwi臋kszenia lepko艣ci p艂uczki wiertniczej.

    koncentrat bia艁ek serwatkowych - Stanis艂aw Wac艂aw Mleko (ur. 1964) 鈥 polski chemik i technolog 偶ywno艣ci, prof. dr hab., wyk艂adowca Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie.

    (藕r贸d艂o informacji o sk艂adnikach: Wikipedia)

Tagi:  , , ,
{{ reviewsOverall }} / 5 Ocena u偶ytkownik贸w (0 g艂osy)
Cena0
Skuteczno艣膰0
Dzia艂ania uboczne0
Opinie klient贸w Dodaj swoj膮 opini臋
Sortuj po:

Dodaj pierwsz膮 opini臋 o tym produkcie.

Zweryfikowany
{{{review.rating_comment | nl2br}}}

Poka偶 wi臋cej
{{ pageNumber+1 }}
Dodaj swoj膮 opini臋